Proverbs 30
30:1 ယာေကသားအာဂုရသည္ ဣေသလႏွင့္ ဥကလကို ဆုံးမေသာတရားစကားဟူမူကား၊
30:2 အကယ္စင္စစ္ ငါသည္ လူမဟုတ္၊ တိရစၧာန္ျဖစ္၏။ လူဉာဏ္ႏွင့္ မျပည့္စုံ။
30:3 ပညာတရားကို မသင္၊ သန္႔ရွင္းေသာအရာတို႔ကို မေလ့က်က္။
30:4 ေကာင္းကင္ဘုံသို႔ အဘယ္သူတက္သနည္း။ အဘယ္သူ ဆင္းလာသနည္း။ အဘယ္သူသည္ ေလကို မိမိလက္ႏွင့္ ဆုပ္ထားသနည္း။ အဘယ္သူသည္ ေရကို အဝတ္ႏွင့္ ထုပ္ထားသနည္း။ ေျမႀကီးစြန္းရွိသမၽွတို႔ကို အဘယ္သူတည္ေစသနည္း။ ထိုသို႔ျပဳေသာသူ၏အမည္ႏွင့္ သူ၏သားအမည္ကားအဘယ္သို႔နည္း။ သင္ေျပာနိုင္သေလာ။
30:5 ဘုရားသခင္၏စကားေတာ္ရွိသမၽွသည္ စင္ၾကယ္၏။ ခိုလွုံေသာသူအေပါင္းတို႔၌ ဘုရားသခင္သည္ အကြယ္အကာ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။
30:6 စကားေတာ္၌ ထပ္၍မသြင္းႏွင့္။ သို႔ျပဳလၽွင္ အျပစ္တင္ေတာ္မူ၍၊ သင္သည္ မုသားသုံးေသာသူ ျဖစ္လိမ့္မည္။
30:7 ကိုယ္ေတာ္ထံမွာ ဆုႏွစ္ပါးကို အကၽြန္ုပ္ေတာင္းပါ၏။ အကၽြန္ုပ္မေသမီတိုင္ေအာင္ ျငင္းေတာ္မမူပါႏွင့္။
30:8 အကၽြန္ုပ္မွ အနတၱႏွင့္ မုသားကိုပယ္ေတာ္မူပါ။ ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ေငြရတတ္ျခင္းကို ေပးေတာ္မမူပါႏွင့္။ အသက္ေမြးေလာက္ေသာအစာကိုသာ ေပးေတာ္မူပါ။
30:9 သို႔မဟုတ္၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ႂကြယ္ဝ၍၊ ထာဝရဘုရားကား၊ အဘယ္သူနည္းဟုဆိုလ်က္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ျငင္းပယ္မည္ဟု စိုးရိမ္စရာရွိပါ၏။ သို႔မဟုတ္၊ ဆင္းရဲ၍ သူ႔ဥစၥာကိုခိုးသျဖင့္၊ အကၽြန္ုပ္၏ဘုရားသခင္နာမေတာ္ကို မုသားႏွင့္ဆိုင္၍ ႁမြက္ဆိုမည္ဟု စိုးရိမ္စရာရွိပါ၏။
30:10 ကၽြန္၏အက်ိဳးကို ဖ်က္ျခင္းငွာ သူ၏သခင္ကို မေျပာႏွင့္။ ေျပာလၽွင္ကၽြန္သည္ သင့္ကိုက်ိန္ဆဲ၍၊ သင္၌ အျပစ္ေရာက္မည္ဟု စိုးရိမ္စရာရွိ၏။
30:11 အဘကိုက်ိန္ဆဲ၍ အမိကိုလည္း ေကာင္းခ်ီးမေပးတတ္ေသာ လူတစ္မ်ိဳး၊
30:12 ငါသည္ စင္ၾကယ္၏ဟု မိမိကိုယ္ထင္ေသာ္လည္း၊ မိမိအညစ္အေၾကးမွ မေဆးေၾကာေသးေသာ လူတစ္မ်ိဳး၊
30:13 အလြန္စိတ္ျမင့္၍ ေမာ္ၾကည့္တတ္ေသာ လူတစ္မ်ိဳး၊
30:14 ဆင္းရဲေသာသူတို႔ကို ေျမႀကီးေပၚကလည္းေကာင္း၊ ငတ္မြတ္ေသာသူတို႔ကို လူစုထဲကလည္းေကာင္း၊ ကိုက္စားပယ္ရွင္းစရာဖို႔ သန္လ်က္ႏွင့္တူေသာ သြား၊ ဓားႏွင့္တူေသာ အံႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ လူတစ္မ်ိဳးရွိ၏။
30:15 ေမၽွာ့ေကာင္၌ ေပးပါႏွင့္ ေပးပါဟူေသာ သမီးႏွစ္ေကာင္ရွိ၏။ အလိုဆႏၵမေျပနိုင္ေသာ အရာသုံးပါးမက၊ တန္ေတာ့ဟု မဆိုတတ္ေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊
30:16 သခၤ်ိဳင္းတစ္ပါး၊ ျမဳံေသာမိန္းမ ဝမ္းတစ္ပါး၊ ေရမဝနိုင္ေသာ ေျမတစ္ပါး၊ တန္ေတာ့ဟု မဆိုတတ္ေသာ မီးတစ္ပါးတည္း။
30:17 အဘကို က်ီစားေသာသူ၊ အမိစကားကို နားမေထာင္၊ မထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသူ၏မ်က္စိကို ခ်ိဳင့္၌က်င္လည္ေသာ က်ီးအတို႔သည္ ႏွိုက္ၾကလိမ့္မည္။ ေရႊလင္းတ သူငယ္တို႔သည္လည္း စားၾကလိမ့္မည္။
30:18 ငါ့ဉာဏ္မမီနိုင္ေသာ အရာသုံးပါးမက၊ ငါမသိ၊ နားမလည္နိုင္ေသာအရာေလးပါးဟူမူကား၊
30:19 ေလ၌ ေရႊလင္းတသြားရာ လမ္းတစ္ပါး၊ ေက်ာက္ေပၚမွာ ေႁမြသြားရာ လမ္းတစ္ပါး၊ ပင္လယ္အလယ္၌ သေဘၤာသြားရာ လမ္းတစ္ပါး၊ အပ်ိဳမႏွင့္ ေယာက္်ားသြားရာလမ္းတစ္ပါးတည္း။
30:20 ေမ်ာက္မထားေသာ မိန္းမလမ္းလည္း ထိုအတူျဖစ္၏။ အစာစားၿပီးမွ မိမိပါးစပ္ကို သုတ္၍၊ ဒုစရိုက္ကို ငါမျပဳမိဟု ဆိုတတ္၏။
30:21 ေျမႀကီးကို ေမႊေႏွာက္ေသာအရာသုံးပါးမက၊ ေျမႀကီးမခံနိုင္ေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊
30:22 မင္းျပဳေသာ ကၽြန္တစ္ပါး၊ ဝစြာစားရေသာ လူမိုက္တစ္ပါး၊
30:23 လက္ထပ္ေသာ မိန္းမဆိုးတစ္ပါး၊ သခင္မဥစၥာကို အေမြခံရေသာ ကၽြန္မတစ္ပါးတည္း။
30:24 ေျမႀကီးေပၚမွာ ေသးႏုပ္ေသာ္လည္း၊ အထူးသျဖင့္ ပညာရွိေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊
30:25 ခြန္အားမရွိေသာ အမ်ိဳးျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ေႏြကာလ၌ မိမိစားစရာကို ျပင္ဆင္တတ္ေသာ ပုရြက္ဆိတ္တစ္ပါး၊
30:26 မသန္စြမ္းေသာအမ်ိဳးျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ေက်ာက္တြင္း၌ ေနရာခ်တတ္ေသာ ရွာဖန္ယုန္တစ္ပါး၊
30:27 မင္းမရွိေသာ္လည္း၊ တပ္ဖြဲ႕၍ အစဥ္အတိုင္းသြားတတ္ေသာ က်ိဳင္းတစ္ပါး၊
30:28 လက္ျဖင့္ကိုင္ဆြဲ၍၊ နန္းေတာ္၌ပင္ေနတတ္ေသာ အိမ္ေျမႇာင္တစ္ပါးတည္း။
30:29 ေကာင္းစြာသြားတတ္ေသာ အရာသုံးပါးမက၊ အသြားလွေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊
30:30 တိရစၧာန္တကာတို႔ထက္ ခြန္အားႀကီး၍၊ အဘယ္သူကိုမၽွ မေရွာင္တတ္ေသာ ျခေသၤ့တစ္ပါး၊
30:31 စစ္ျမင္းတစ္ပါး၊ ဆိတ္ထီးတစ္ပါး၊ အဘယ္သူမၽွမဆီးတားနိုင္ေသာ ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးတည္း။
30:32 သင္သည္ ကိုယ္ကိုခ်ီးေျမႇာက္၍ မိုက္ေသာအမွုကို ျပဳမိေသာ္လည္းေကာင္း၊ မေကာင္းေသာအႀကံကို ႀကံမိေသာ္လည္းေကာင္း၊ သင္၏ႏွုတ္ကို လက္ႏွင့္ပိတ္ထားေလာ့။
30:33 အကယ္စင္စစ္ နို႔ကိုေမႊလၽွင္ ေထာပတ္ထြက္တတ္၏။ ႏွာေခါင္းကိုဆြဲလိမ္လၽွင္ အေသြးထြက္တတ္၏။ ထိုနည္းတူ၊ ေဒါသကိုႏွိုးေဆာ္လၽွင္ ခိုက္ရန္ထြက္တတ္၏။