Ecclesiastes 1
1:1 ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္၊ ဓမၼေဒသနာဆရာျဖစ္ေသာ ေယ႐ုရွလင္မင္းႀကီး၏စကားဟူမူကား၊
1:2 အနတၱသက္သက္၊ အနတၱသက္သက္၊ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔သည္ အနတၱျဖစ္ၾက၏။
1:3 လူသည္ ေနေအာက္မွာ ႀကိဳးစားအားထုတ္သမၽွတို႔၌ အဘယ္အက်ိဳးရွိသနည္း။
1:4 လူတစ္ဆက္ လြန္သြား၏။ တစ္ဆက္ေပၚလာ၏။ ေျမႀကီးမူကား အစဥ္အျမဲတည္၏။
1:5 ေနလည္း ထြက္လ်က္ဝင္လ်က္၊ ထြက္ရာအရပ္သို႔ တစ္ဖန္ေျပးလ်က္၊ ေတာင္လမ္းသို႔လိုက္၍၊ တစ္ဖန္ ေျမာက္လမ္းသို႔ ျပန္လည္တတ္၏။
1:6 ေလသည္လည္း အစဥ္လည္သြား၍၊ လည္ၿပီးေသာအရပ္သို႔ တစ္ဖန္ ျပန္၍လည္ျပန္တတ္၏။
1:7 ခပ္သိမ္းေသာ ျမစ္တို႔သည္ ပင္လယ္ထဲသို႔ ေရာက္ၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ပင္လယ္သည္ မျပည့္တတ္။ ျမစ္ေရသည္ စီးထြက္ရာအရပ္သို႔ တစ္ဖန္ျပန္သြားတတ္၏။
1:8 ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔သည္ လူမေျပာနိုင္ေအာင္ ပင္ပန္းျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ၾက၏။ မ်က္စိသည္ျမင္၍ မကုန္တတ္။ နားသည္လည္း ၾကား၍မဝတတ္။
1:9 ျဖစ္ဖူးေသာအရာသည္ ျဖစ္လတၱံ့ေသာအရာႏွင့္ တူ၏။ ယခုျပဳေသာအမွုသည္ ျပဳလတၱံ့ေသာအမွုႏွင့္တူ၏။ ေနေအာက္မွာ အသစ္ေသာအမွုအရာမရွိ။
1:10 ၾကည့္ပါ။ အသစ္ျဖစ္၏ဟုဆိုရေသာ အမွုအရာတစ္စုံတစ္ခု ရွိသေလာ။ ထိုအမွုအရာသည္ ငါတို႔အရင္၊ ေရွးကာလ၌ ျဖစ္ဖူးၿပီ။
1:11 ေရွးျဖစ္ဖူးေသာအမွုအရာတို႔ကို ေမ့ေလ်ာ့တတ္၏။ ေနာက္ျဖစ္လတၱံ့ေသာ အမွုအရာတို႔ကိုလည္း၊ ထိုအမွုအရာေနာက္၌ ျဖစ္လတၱံ့ေသာသူတို႔သည္ ေမ့ေလ်ာ့ၾကလိမ့္မည္။
1:12 ငါဓမၼေဒသနာဆရာသည္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ ျဖစ္စဥ္တြင္၊
1:13 မိုးေကာင္းကင္ေအာက္၌ ျပဳသမၽွတို႔ကို ဉာဏ္ပညာအားျဖင့္၊ ရွာေဖြစစ္ေဆးျခင္းငွာ ႏွလုံးထား၏။ လူသားတို႔ က်င္လည္ရာဖို႔ ထိုပင္ပန္းေစေသာအမွုကို ဘုရားသခင္ေပးေတာ္မူၿပီ။
1:14 ေနေအာက္မွာ ျပဳေလသမၽွေသာ အမွုအရာတို႔ကိုငါျမင္ၿပီ။ အလုံးစုံတို႔သည္ အနတၱအမွု၊ ေလကို က်က္စားေသာအမွု ျဖစ္ၾက၏။
1:15 ေကာက္ေသာအရာကို မေျဖာင့္ေစနိုင္။ ခ်ိဳ႕တဲ့ေသာအရာကို မေရတြက္ရာ။
1:16 ငါသည္ ကိုယ္စိတ္ႏွလုံးထဲမွာ ေျပာဆိုသည္ကား၊ ငါသည္ ငါ့အရင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ျဖစ္ဖူးေသာသူအေပါင္းတို႔ထက္ ႀကီးျမင့္၍ ပညာရွိ၏။ အကယ္စင္စစ္ ငါ့စိတ္ႏွလုံးသည္ ပညာအတတ္မ်ားကို အထူးသျဖင့္ ေလ့က်က္၏။
1:17 ပညာတရားကိုလည္းေကာင္း၊ လၽွပ္ေပၚျခင္းႏွင့္ မိုက္မဲျခင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း ပိုင္းျခား၍ သိအံ့ေသာငွာ ငါသည္ႏွလုံးထား၏။ ထိုအမွုသည္လည္း၊ ေလကို က်က္စားေသာအမွုျဖစ္သည္ကို ရိပ္မိ၏။
1:18 အေၾကာင္းမူကား၊ ပညာမ်ားလၽွင္၊ ၿငိဳျငင္စရာအေၾကာင္းမ်ား၏။ သိပၸံအတတ္ တိုးပြားေသာသူသည္ ဝမ္းနည္းျခင္း တိုးပြားတတ္၏။