Ecclesiastes 2
2:1 တစ္ဖန္ ငါသည္ ကိုယ္စိတ္ႏွလုံးထဲမွာေျပာသည္ကား၊ လာပါ။ ရႊင္လန္းျခင္းအားျဖင့္ သင့္ကိုငါစုံစမ္းမည္။ သို႔ျဖစ္၍၊ ကာမဂုဏ္၌ ေပ်ာ္ေမြ႕ေလာ့ဟုဆိုရာတြင္၊ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱျဖစ္ေလ၏။
2:2 ရယ္ေမာျခင္းကို သင္သည္အ႐ူးျဖစ္၏ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ရႊင္လန္းျခင္းကို အဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳသနည္း ဟူ၍လည္းေကာင္း ငါဆိုရ၏။
2:3 တစ္ဖန္ လူသားတို႔သည္ မိုးေကာင္းကင္ေအာက္၌၊ တစ္သက္လုံး ျပဳသင့္ေသာအမွုေကာင္းကို သိအံ့ေသာငွာ၊ ပညာတရားကိုေလ့က်က္လ်က္ႏွင့္၊ စပ်စ္ရည္အလိုသို႔လိုက္၍၊ မိုက္ေသာအက်င့္ဓေလ့၌ က်င္လည္ျခင္းငွာ၊ ငါႀကံစည္၏။
2:4 ႀကီးက်ယ္ေသာအလုပ္ကို စီရင္၍ အိမ္တို႔ကို ေဆာက္၏။ စပ်စ္ဥယ်ာဥ္တို႔ကိုလည္း စိုက္၏။
2:5 ဥယ်ာဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ျပဳစု၍၊ ခပ္သိမ္းေသာ အသီးမ်ိဳးကိုသီးေသာအပင္တို႔ကိုလည္း စိုက္၏။
2:6 သစ္ပင္မ်ိဳးႏွင့္ ျပည့္စုံေသာေတာကို ေရေလာင္းစရာဖို႔ ေရကန္တို႔ကိုလည္း လုပ္၏။
2:7 ကၽြန္ေယာက္်ား၊ ကၽြန္မိန္းမတို႔ကို သိမ္းယူ၍၊ ကၽြန္သားေပါက္မ်ားလည္း ရွိၾက၏။ ငါ့အရင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ျဖစ္ဖူးေသာ သူအေပါင္းတို႔ထက္၊ ငါသည္ တိရစၧာန္အႀကီးအငယ္တို႔ႏွင့္ အလြန္ရတတ္၏။
2:8 ေရႊေငြကိုလည္းေကာင္း၊ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ ဘ႑ာ၊ ေက်းရြာတို႔၌ခြဲေသာ အခြန္ကိုလည္းေကာင္း ငါဆည္းပူး၏။ အၿငိမ့္သမား ေယာက္်ားမိန္းမတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ လူသားတို႔ ေပ်ာ္ေမြ႕တတ္ေသာ ၾကင္ရာ မိန္းမေမာင္းမမိႆံတို႔ကိုလည္းေကာင္း ငါသိမ္းယူ၏။
2:9 ထိုသို႔ ငါ့အရင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ျဖစ္ဖူးေသာသူအေပါင္းတို႔ထက္၊ ငါသည္ တိုးပြား၍ ႀကီးျမင့္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။ ငါ့ပညာလည္း တည္လ်က္ရွိ၏။
2:10 ငါ့မ်က္စိတပ္မက္လိုခ်င္ေသာအရာ တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ ငါမျငင္း၊ ငါ့စိတ္ရႊင္လန္းစရာ တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ မပယ္။ ငါႀကိဳးစားသမၽွတို႔၌ ဝမ္းေျမာက္လ်က္ရွိ၍၊ ႀကိဳးစားျခင္းအက်ိဳးကို ခံရ၏။
2:11 ထိုအခါ ငါစီရင္ျပဳျပင္သမၽွ၊ ငါႀကိဳးစားအားထုတ္သမၽွတို႔ကို ငါၾကည့္ရွု၍၊ အလုံးစုံတို႔သည္ အနတၱအမွု၊ ေလကိုက်က္စားေသာအမွုျဖစ္ၾက၏။ ေနေအာက္မွာေကာင္းေသာအက်ိဳး တစ္စုံတစ္ခုမၽွ မရွိ။
2:12 တစ္ဖန္ငါလွည့္၍ ပညာတရားကိုလည္းေကာင္း၊ လၽွပ္ေပၚျခင္းႏွင့္ မိုက္မဲျခင္းတရားတို႔ကိုလည္းေကာင္း ဆင္ျခင္၏။ ရွင္ဘုရင္ေနာက္မွာျဖစ္ေသာသူသည္ အဘယ္သို႔ ျပဳနိုင္သနည္း။ ျပဳဖူးသည္အတိုင္းသာ ျပဳနိုင္၏။
2:13 သို႔ရာတြင္၊ အလင္းသည္ ေမွာင္မိုက္ထက္ျမတ္သကဲ့သို႔၊ ပညာသည္ မိုက္မဲျခင္းထက္ ျမတ္သည္ကို ငါသိျမင္၏။
2:14 ပညာရွိေသာသူ၏မ်က္စိတို႔သည္ သူ၏ဦးေခါင္း၌ ရွိ၏။ မိုက္ေသာသူမူကား၊ ေမွာင္မိုက္၌ က်င္လည္တတ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ တစ္ခုတည္းေသာအမွုႏွင့္ ေတြ႕ၾကဳံတတ္သည္ကို ငါရိပ္မိ၏။
2:15 သို႔ျဖစ္၍၊ မိုက္ေသာသူေတြ႕ၾကဳံသကဲ့သို႔၊ ငါသည္ေတြ႕ၾကဳံလၽွင္၊ အဘယ္ေၾကာင့္ သူ႔ထက္သာ၍ ပညာရွိသနည္း ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ဤအမွုအရာသည္လည္း အနတၱျဖစ္သည္ဟူလည္းေကာင္း ငါေအာက္ေမ့၏။
2:16 ယခုျဖစ္သမၽွေသာ အမွုအရာတို႔ကို ေနာင္ကာလ၌ ေမ့ေလ်ာ့လိမ့္မည္ျဖစ္၍၊ မိုက္ေသာသူသည္ အစဥ္မေအာက္ေမ့သကဲ့သို႔၊ ပညာရွိေသာသူကိုလည္း အစဥ္မေအာက္ေမ့တတ္။ ပညာရွိေသာသူသည္ မိုက္ေသာသူေသသကဲ့သို႔ ေသတတ္ပါသည္တကား။
2:17 ထိုေၾကာင့္၊ အသက္ရွင္ျခင္းကို ငါၿငီးေငြ႕၏။ ေနေအာက္မွာ ျပဳေသာအမွုသည္ ငါ၌ခက္ခဲ၏။ အလုံးစုံတို႔သည္ အနတၱအမွု၊ ေလကိုက်က္စားေသာအမွုျဖစ္ၾက၏။
2:18 ထိုမွတစ္ပါး၊ ငါသည္ ေနေအာက္မွာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေသာ အမွုအလုံးစုံတို႔ကို ငါၿငီးေငြ႕ရေသာအေၾကာင္းဟူမူကား၊ ထိုအမွုကို ငါ့ေနာက္မွ ျဖစ္လတၱံ့ေသာသူအဖို႔ ငါခ်န္ထားရမည္။
2:19 ထိုသူသည္ ပညာရွိမည္ေလာ၊ မိုက္မည္ေလာဟု အဘယ္သူေျပာနိုင္သနည္း။ ထိုသူသည္ ငါႀကိဳးစားအားထုတ္သမၽွ၊ ေနေအာက္မွာ ငါ့ပညာကို ထင္ရွားျပေလသမၽွေသာအမွုတို႔ကို အစိုးရလိမ့္မည္၊ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱျဖစ္၏။
2:20 ထိုေၾကာင့္ ေနေအာက္မွာ ငါႀကိဳးစားအားထုတ္သမၽွတို႔၌ ေမၽွာ္လင့္စရာမရွိ။ စိတ္ပ်က္ေအာင္ တစ္ဖန္ငါႀကံစည္၏။
2:21 အေၾကာင္းမူကား၊ ပညာရွိလ်က္ သိပၸံအတတ္ႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္၊ အမွုေအာင္လ်က္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေသာသူ ျဖစ္ေသာ္လည္း၊ မႀကိဳးစား၊ အားမထုတ္ေသာသူဝင္စရာဖို႔ ထိုအမွုကိုစြန္႔ထားရမည္။ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱအမွု၊ အလြန္ဆိုးေသာအမွုျဖစ္၏။
2:22 လူသည္ ေနေအာက္မွာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေသာအမွု၊ အလြန္စိတ္စြဲလမ္းေသာအမွု၊ အလုံးစုံတို႔၌ အဘယ္အက်ိဳး ရွိသနည္း။
2:23 သူ၏ေန႔ရက္အေပါင္းတို႔သည္ ဝမ္းနည္းျခင္း၊ သူ၏အလုပ္အကိုင္လည္း ၿငိဳျငင္ျခင္းျဖစ္၏။ ညအခါ၌ပင္ သူ၏စိတ္ႏွလုံး မၿငိမ္ရ။ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱျဖစ္၏။
2:24 စားေသာက္ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရာ၌ စိတ္ႏွလုံးေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္းငွာလည္းေကာင္း၊ လူ၌ေကာင္းေသာအခြင့္ မရွိ။ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္သာ၊ ထိုသို႔ေသာအခြင့္ကို ရနိုင္သည္ဟု ငါသိျမင္၏။
2:25 ဘုရားသခင္၏အခြင့္မရွိဘဲ အဘယ္သူစားရသနည္း။ အဘယ္သူ ခံစားရသနည္း။
2:26 ေရွ႕ေတာ္၌ ေကာင္းေသာသူအား ဉာဏ္ပညာ၊ သိပၸံအတတ္ႏွင့္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းအခြင့္ကိုေပးေတာ္မူ၏။ အျပစ္ရွိေသာသူအား ပင္ပန္းစြာအလုပ္လုပ္ရေသာအခြင့္ကိုလည္းေကာင္း၊ ဘုရားသခင္၏ေရွ႕ေတာ္၌ ေကာင္းေသာသူအား ေပးစရာဖို႔၊ ဆည္းပူးသိုထားရေသာအခြင့္ကိုလည္းေကာင္း ေပးေတာ္မူ၏။ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱအမွု၊ ေလကိုက်က္စားေသာအမွုျဖစ္၏။