Ecclesiastes 4
4:1 တစ္ဖန္တုံ၊ ေနေအာက္မွာျပဳသမၽွေသာ ညႇဥ္းဆဲျခင္းတို႔ကို ငါထပ္၍ဆင္ျခင္၏။ ညႇဥ္းဆဲျခင္းကိုခံရေသာ သူတို႔သည္ ငိုေႂကြးေသာ္လည္း၊ ခ်မ္းသာေပးနိုင္ေသာသူမရွိ။ ညႇဥ္းဆဲတတ္ေသာသူတို႔သည္ တန္ခိုးရွိသျဖင့္ ခ်မ္းသာေပးနိုင္ေသာသူ မရွိ။
4:2 သို႔ျဖစ္၍၊ ေသလြန္ၿပီးေသာ လူေသသည္ အသက္ရွင္ေသးေသာလူရွင္ထက္ သာ၍မဂၤလာရွိသည္ဟု ငါဆိုရ၏။
4:3 သို႔ရာတြင္ တစ္ခါမၽွ မျဖစ္ေသးေသာသူ၊ ေနေအာက္မွာ ျပဳေသာဒုစရိုက္ကို မျမင္ေသးေသာသူသည္ ထိုႏွစ္ဦးထက္ သာ၍မဂၤလာရွိ၏။
4:4 တစ္ဖန္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ျခင္းအမွုႏွင့္၊ ေကာင္းမြန္စြာ ၿပီးစီးေသာအမွု အလုံးစုံတို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ထိုသို႔ေသာအမွုတို႔ေၾကာင့္ သူတစ္ပါးျငဴစူေၾကာင္းကိုလည္းေကာင္း ငါဆင္ျခင္၏။ ထိုအမွုအရာသည္ အနတၱအမွု၊ ေလကို က်က္စားေသာအမွုျဖစ္၏။
4:5 မိုက္ေသာသူသည္ မိမိလက္ခ်င္းပိုက္ထား၍၊ မိမိအသားကို စားတတ္၏။
4:6 ၿငိမ္သက္ျခင္းႏွင့္ ယွဥ္လ်က္၊ လက္တစ္ဆုပ္တည္းေသာ ဥစၥာသည္ ပင္ပန္းစြာလုပ္ျခင္း၊ ေလကိုက်က္စားျခင္းႏွင့္ ယွဥ္လ်က္၊ လက္ႏွစ္ဖက္၌ျပည့္ေသာ ဥစၥာထက္သာ၍ေကာင္း၏။
4:7 တစ္ဖန္ ငါထပ္၍၊ ေနေအာက္မွာ အနတၱအမွုကို ဆင္ျခင္ေသာအရာဟူမူကား၊
4:8 လူသည္ အေဖာ္အဖက္၊ သားသမီး၊ ညီအစ္ကိုမရွိ၊ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္၍ မကုန္နိုင္။ မိမိစည္းစိမ္ကိုျမင္၍ မေရာင့္ရဲနိုင္။ ငါသည္ကိုယ္ကိုညႇဥ္းဆဲ၍၊ အဘယ္သူအဖို႔ ႀကိဳးစားအားထုတ္သနည္းဟု မေမးတတ္။ ဤအမွုအရာသည္လည္း အနတၱအမွု၊ အလြန္ပင္ပန္းေစေသာအမွုျဖစ္၏။
4:9 လူသည္ တစ္ေယာက္တည္းထက္ ႏွစ္ေယာက္သာ၍ေကာင္း၏။ ႀကိဳးစားအားထုတ္လၽွင္၊ ေကာင္းေသာအက်ိဳးကို ရတတ္၏။
4:10 တစ္ေယာက္လဲလၽွင္ တစ္ေယာက္ထူလိမ့္မည္။ တစ္ေယာက္တည္းေသာသူ လဲလၽွင္မူကား အက်ိဳးနည္းၿပီ။ ထူေသာသူ မရွိ။
4:11 လူသည္ႏွစ္ေယာက္အတူအိပ္လၽွင္ ေႏြးတတ္၏။ တစ္ေယာက္တည္းေသာသူမူကား၊ အဘယ္သို႔ ေႏြးနိုင္သနည္း။
4:12 လူတစ္ေယာက္သည္ တစ္ေယာက္ကိုနိုင္လၽွင္ ထိုလူကို ႏွစ္ေယာက္ဆီးတားနိုင္၏။ သုံးလြန္းတင္ေသာ ႀကိဳးသည္လည္း အလြယ္တကူ မျပတ္တတ္။
4:13 ဆုံးမျခင္းကိုမခံ၊ အသက္ႀကီး၍ မိုက္ေသာရွင္ဘုရင္ထက္၊ ပညာရွိေသာ ဆင္းရဲသားသူငယ္သည္ သာ၍ျမတ္၏။
4:14 ထိုသို႔ေသာ သူငယ္သည္ ေထာင္ထဲကထြက္၍၊ နန္းေတာ္ေပၚသို႔ ေရာက္တတ္၏။ ထိုသို႔ေသာရွင္ဘုရင္မူကား၊ အဘအရိုက္အရာႏွင့္ နန္းထိုင္ေသာ္လည္း၊ ဆင္းရဲျခင္းသို႔ ေရာက္တတ္၏။
4:15 ေနေအာက္မွာ က်င္လည္ေသာ သတၱဝါအေပါင္းတို႔သည္ မင္းအရိုက္အရာကိုခံရေသာ ထိုဒုတိယသူဘက္၌ ေနတတ္ၾကသည္ကို ငါဆင္ျခင္၏။
4:16 ထိုမင္းအုပ္စိုးေသာသူအေပါင္းတို႔ကို ေရတြက္၍ မကုန္နိုင္။ ေနာက္လာေသာသူတို႔သည္လည္း၊ ထိုမင္းကို အားမရဘဲ ေနၾကလိမ့္မည္။ အကယ္စင္စစ္ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱအမွု၊ ေလကိုက်က္စားေသာအမွုျဖစ္၏။