2 Corinthians 12
12:1 ငါသည္ ဝါႂကြားျခင္းကိုမျပဳသင့္လၽွင္၊ သခင္ဘုရားျပေတာ္မူေသာ ထူးဆန္းေသာ႐ူပါ႐ုံႏွင့္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္မ်ားကို တစ္ဖန္ ေျပာဦးမည္။-
12:2 တစ္ဆယ္ေလးႏွစ္အထက္က၊ ခရစ္ေတာ္၏ တပည့္ျဖစ္ေသာ လူတစ္ေယာက္ကို တတိယေကာင္းကင္သို႔တိုင္ေအာင္ ခ်ီေဆာင္သည္အေၾကာင္းကို ငါသိ၏။ ထိုအခါသူ၌ ကိုယ္ခႏၶာပါသည္ မပါသည္ကို ငါမသိ။ ဘုရားသခင္ သိေတာ္မူ၏။-
12:3 ထိုသူသည္ ပရဒိသုဘုံသို႔ ခ်ီေဆာင္ျခင္းကိုခံရ၍၊ လူမေျပာအပ္ မေျပာနိုင္ေသာစကားကို ၾကားသည္ အေၾကာင္းကိုငါသိ၏။ ထိုအခါ ကိုယ္ခႏၶာပါသည္ မပါသည္ကို ငါမသိ၊ ဘုရားသခင္ သိေတာ္မူ၏။-
12:5 ထိုသို႔ေသာသူကို ဝါႂကြားမည္။ ႏြမ္းရိအားနည္းျခင္းမွတစ္ပါး ကိုယ္ဂုဏ္ကို မဝါႂကြား။-
12:6 ဝါႂကြားျခင္းငွာ အလိုရွိလၽွင္လည္း၊ သူ႐ူးျဖစ္သည္မဟုတ္။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ဟုတ္မွန္စြာ ေျပာတတ္၏။ တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူသည္ ငါ့ကိုျမင္သည္ထက္၊ ငါ့သတင္းကို ၾကားသည္ထက္၊ ငါ့ကို သာ၍ မထင္ေစျခင္းငွာ ငါမေျပာဘဲေန၏။-
12:7 ငါခံရေသာဗ်ာဒိတ္ေတာ္ အလြန္ထူးျမတ္၍ ငါသည္ ေထာင္လႊားေသာစိတ္မရွိေစျခင္းငွာ၊ ငါ့ကို ဒဏ္ခတ္ေသာ စာတန္၏တမန္တည္းဟူေသာ ငါ့ကိုယ္၌ စူးေသာဆူးကို ေပးေတာ္မူ၏။-
12:8 ထိုဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည္အေၾကာင္း သုံးႀကိမ္ေျမာက္ေအာင္ သခင္ဘုရားကို ငါဆုေတာင္း၍ အသနားေတာ္ခံၿပီးလၽွင္၊-
12:9 ငါ့ေက်းဇူးသည္ သင့္အဖို႔ေလာက္ေပ၏။ ငါ့တန္ခိုးသည္ အားနည္းျခင္းအျဖစ္၌ စုံလင္တတ္သည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ထိုေၾကာင့္ ခရစ္ေတာ္၏ တန္ခိုးသည္ ငါ့အေပၚ၌ က်ိန္းဝပ္မည္အေၾကာင္း ငါ့ကိုယ္၌ အားနည္းျခင္းအျဖစ္ကို ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ႏွင့္ ဝါႂကြားျခင္းငွာ သာ၍ ငါအလိုရွိ၏။-
12:10 သို႔ျဖစ္၍ ခရစ္ေတာ္ေၾကာင့္ခံရေသာ အားနည္းျခင္း၊ ကဲ့ရဲ့ျခင္း၊ ဆင္းရဲျခင္း၊ ညႇဥ္းဆဲႏွိပ္စက္ျခင္း၊ က်ပ္တည္းစြာေသာ ဒုကၡေဝဒနာခံျခင္းတို႔ကို ငါႏွစ္သက္၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါသည္ အားနည္းေသာအခါ တန္ခိုးႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္ရွိ၏။
12:11 ငါသည္ ဝါႂကြားတတ္ေသာ သူ႐ူးျဖစ္သေလာ။ ထိုသို႔ျဖစ္လၽွင္၊ သင္တို႔သည္ ငါ့ကို အနိုင္အထက္ျဖစ္ေစၾကၿပီ။ အဘယ္သို႔နည္း ဟူမူကား၊ သင္တို႔ခ်ီးမြမ္းျခင္းကို ငါခံသင့္၏။ ငါသည္ ဘာမၽွမဟုတ္ေသာ္လည္း၊ အႀကီးဆုံးေသာ တမန္ေတာ္ေအာက္ အလၽွင္းမယုတ္မညံ့။-
12:12 အကယ္စင္စစ္ သည္းခံျခင္းႏွင့္တကြ နိမိတ္လကၡဏာ အံဖြယ္ေသာအမွု၊ ထူးဆန္းေသာ တန္ခိုးမ်ားအားျဖင့္ တမန္ေတာ္၏လကၡဏာတို႔ကို သင္တို႔တြင္ ထင္ရွားစြာျပၿပီ။-
12:13 ငါသည္သင္တို႔ကို မေႏွာင့္ယွက္ေသာ အရာတစ္ခုကို ထားလၽွင္၊ သင္တို႔သည္ အျခားေသာ အသင္းေတာ္ထက္ အဘယ္သို႔ယုတ္ညံ့သနည္း။ ထိုသို႔ ငါျပစ္မွားေသာအျပစ္ကို သည္းခံၾကေလာ့။-
12:14 ဤတတိယအႀကိမ္ သင္တို႔ဆီသို႔သြားျခင္းငွာ ငါသည္အသင့္ရွိ၏။ သင္တို႔ကို ေႏွာင့္ယွက္မည္ဟု အႀကံမရွိ။ သင္တို႔ဥစၥာကို ငါရွာသည္မဟုတ္။ သင္တို႔ကိုသာ ရွာ၏။ သားသမီးတို႔သည္ မိဘအတြက္ ဥစၥာကို ဆည္းပူးရသည္မဟုတ္။ မိဘတို႔သည္ သားသမီးတို႔အတြက္ ဆည္းပူးရ၏။-
12:15 ငါသည္သင္တို႔ကို ခ်စ္ျခင္းေမတၱာစိတ္ တိုးပြားသည္အတိုင္း သင္တို႔သည္ ငါ့ကိုခ်စ္ျခင္းေမတၱာစိတ္ ဆုတ္ယုတ္ေသာ္လည္း၊ သင္တို႔ စိတ္ဝိညာဥ္၏ အက်ိဳးအလိုငွာ ငါသည္ ကိုယ္ဥစၥာကိုလည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ကိုလည္းေကာင္း၊ ကုန္ေစျခင္းငွာ အလြန္ေစတနာရွိ၏။
12:16 သင္တို႔ကို ငါမေႏွာင့္ယွက္သည္ မွန္ေစေတာ့။ သို႔ေသာ္လည္း၊ လိမၼာေသာသူျဖစ္၍ ပရိယာယ္အားျဖင့္ သင္တို႔ကိုဖမ္းဆီးၿပီဟုဆိုလၽွင္၊-
12:17 တစ္စုံတစ္ေယာက္ေသာသူကို သင္တို႔ဆီသို႔ ေစလႊတ္၍၊ သင္တို႔၏ဥစၥာကို ပရိယာယ္အားျဖင့္ ငါယူသေလာ။-
12:18 တိတုသည္ သင္တို႔ဆီသို႔ သြားမည္အေၾကာင္း ငါေတာင္းပန္၍၊ သူႏွင့္တကြ အျခားေသာ ညီတစ္ေယာက္ကို ေစလႊတ္၏။ တိတုသည္ ပရိယာယ္အားျဖင့္ သင္တို႔၏ဥစၥာကို ယူသေလာ။ ငါတို႔သည္ စိတ္သေဘာခ်င္းတူ၍ က်င့္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။ တစ္လမ္းတည္း လိုက္ၾကသည္ မဟုတ္ေလာ။
12:19 တစ္ဖန္တုံ၊ ငါတို႔သည္ သင္တို႔ေရွ႕၌ ကိုယ္အျပစ္ေျဖရာစကားကို ေျပာသည္ဟု ထင္ၾကသေလာ။ ခရစ္ေတာ္ကိုေထာက္၍ ဘုရားသခင္ေရွ႕၌ ငါတို႔ ေျပာၾက၏။ ခ်စ္သူတို႔၊ ငါတို႔ျပဳသမၽွမွာ သင္တို႔ကို တည္ေဆာက္ျခင္းအလိုငွာ ျပဳၾက၏။-
12:20 ငါေရာက္လာေသာအခါ၊ သင္တို႔သည္ ငါႏွစ္သက္ေသာသူ မျဖစ္၊ ငါသည္လည္း သင္တို႔ မႏွစ္သက္ေသာသူ ျဖစ္မည္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ သင္တို႔၌ ရန္ေတြ႕ျခင္း၊ ဂုဏ္ၿပိဳင္ျခင္း၊ အမ်က္ထြက္ျခင္း၊ ျငင္းခုံျခင္း၊ သူ႔အသေရကိုရွုတ္ခ်ျခင္း၊ ေခ်ာစားျခင္း၊ မာနေထာင္လႊားျခင္း၊ အခ်င္းခ်င္းအမွုလုပ္ျခင္း ျဖစ္မည္ဟူလည္းေကာင္း၊-
12:21 အထက္ကျပစ္မွား၍ ညစ္ညဴးစြာက်င့္ျခင္း၊ မတရားေသာေမထုန္၌ မွီဝဲျခင္း၊ ကိေလသာ လြန္က်ဴးျခင္းအမွုတို႔ကို ျပဳမိ၍၊ ယခုတိုင္ေအာင္ ေနာင္တမရေသာသူအမ်ားေၾကာင့္ ငါစိတ္မသာ ညည္းတြားရသျဖင့္၊ သင္တို႔ေရွ႕၌ ဘုရားသခင္သည္ ငါ့ကိုႏွိမ့္ခ်ေတာ္မူမည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း စိုးရိမ္ျခင္းရွိ၏။