Library · my

1 Samuel 1

1:1 ဧ​ဖ​ရတ္​ၿမိဳ႕​သား ဇု​ဖ၊ ေတာ​ဟူ၊ ဧ​လိ​ဟူ၊ ေယ​ေရာ​ဟံ​မွ ဆင္း​သက္၍ ဧ​ဖ​ရိမ္​ေတာင္​ေပၚ​မွာ ရာ​မ​သိမ္ ဇု​ဖိမ္​ၿမိဳ႕၌​ေန​ေသာ ဧ​လ​ကာ​န​အ​မည္​ရွိ​ေသာ သူ​တစ္​ေယာက္​ရွိ၏။ 1:2 ထို​သူ​သည္ မ​ယား​ႏွစ္​ေယာက္​ရွိ၏။ တစ္​ေယာက္​ကား၊ ဟ​ႏၷ၊ တစ္​ေယာက္​ကား ေပ​နိ​ႏၷ​အ​မည္ ရွိ၏။ ေပ​နိ​ႏၷ၌ သား​သ​မီး​ရွိ၏။ ဟ​ႏၷ​၌​မ​ရွိ။ 1:3 ဧ​လ​ကာ​န​သည္ ေကာင္း​ကင္​ဗိုလ္​ေၿခ အ​ရွင္​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​ကိုး​ကြယ္၍ ယဇ္​ပူ​ေဇာ္​ျခင္း​ငွာ၊ မိ​မိ​ေန​ရာ​ၿမိဳ႕​မွ ရွိ​ေလာ​ၿမိဳ႕​သို႔ ႏွစ္​တိုင္း​သြား​ျမဲ​ရွိ​၏။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ ယဇ္​ပု​ေရာ​ဟိတ္ ဧ​လိ၏​သား​ေဟာ​ဖ​နိ​ႏွင့္ ဖိ​န​ဟတ္​သည္ ရွိ​ေလာ​ၿမိဳ႕၌ ေန​သ​တည္း။ 1:4 ဧ​လ​ကာ​န​သည္ ယဇ္​ပူ​ေဇာ္​အ​ခ်ိန္ ေရာက္​ေသာ​အ​ခါ၊ မ​ယား​ေပ​နိ​ႏၷ​ႏွင့္ သူ၏ သား​သ​မီး​အ​ေပါင္း​တို႔​အား ေဝ​မၽွ၏။ 1:5 ဟ​ႏၷ​ကို​ခ်စ္​ေသာ​ေၾကာင့္ ႏွစ္​ဆ​ေသာ​အ​ဖို႔​ကို ေပး၏။ သို႔​ရာ​တြင္ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည္ ဟ​ႏၷ​အား သား​ဖြား​ေသာ​အ​ခြင့္​ကို ေပး​ေတာ္​မ​မူ။ 1:6 ထို​သို႔ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည္ အ​ခြင့္​ကို ေပး​ေတာ္​မ​မူ​ေသာ​ေၾကာင့္၊ ဟ​ႏၷ​စိတ္​ဆိုး​ညစ္​ေအာင္ ရန္​သူ သည္ အ​လြန္​ေႏွာင့္​ယွက္​တတ္၏။ 1:7 ႏွစ္​စဥ္​မ​ျပတ္ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ အိမ္​ေတာ္​သို႔ သြား​ေသာ​အ​ခါ၊ ရန္​သူ​ေႏွာင့္​ယွက္​သ​ျဖင့္ ဟ​ႏၷ​သည္ အ​စာ​မ​စား​နိုင္၊ ငို​လ်က္​ေန​တတ္၏။ 1:8 သူ၏​ခင္​ပြန္း ဧ​လ​ကာ​န​က၊ ဟ​ႏၷ အ​ဘယ္​ေၾကာင့္ ငို​သ​နည္း။ အ​ဘယ္​ေၾကာင့္ မ​စား​ဘဲ​ေန​သ​နည္း။ အ​ဘယ္​ေၾကာင့္ စိတ္​ညႇိုး​ငယ္​သ​နည္း။ သား​တစ္​က်ိပ္​ထက္ သင္၌ ငါ​သာ၍​ေကာင္း​သည္ မ​ဟုတ္​ေလာ​ဟု ဆို၏။ 1:9 ရွိ​ေလာ​ၿမိဳ႕၌ စား​ေသာက္​ၾက​ေသာ​ေနာက္၊ ယဇ္​ပု​ေရာ​ဟိတ္ ဧ​လိ​သည္ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ အိမ္​ေတာ္​တိုင္​နား​မွာ ထိုင္​စဥ္၊ 1:10 ဟ​ႏၷ​သည္ ညႇိုး​ငယ္​ေသာ​စိတ္​ႏွင့္ ထ၍၊ မ်က္​ရည္​မ်ား​စြာ​က်​လ်က္ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ဆု​ေတာင္း​သည္​ကား၊ 1:11 အို​ေကာင္း​ကင္ ဗိုလ္​ေျခ​အ​ရွင္​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၊ ကိုယ္​ေတာ္၏ ကၽြန္​မ​ကို ေမ့​ေလ်ာ့​ေတာ္​မ​မူ​ဘဲ၊ ကိုယ္​ေတာ္​ကၽြန္​မ၏ ဆင္း​ရဲ​ျခင္း​ကို ၾကည့္​ရွု​ေအာက္​ေမ့​သ​ျဖင့္၊ သား​ေယာက္်ား​ကို ေပး​သ​နား​ေတာ္​မူ​လၽွင္၊ သူ၏​ဆံ​ပင္​ရိတ္​ျခင္း​ကို အ​လၽွင္း​မ​ျပဳ။ တစ္​သက္​လုံး ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ကၽြန္​ျဖစ္​ေစ​ျခင္း​ငွာ ကၽြန္​မ​အပ္​ပါ​မည္​ဟု သ​စၥာ​က​တိ​ျပဳ​ေလ၏။ 1:12 ဟ​ႏၷ​သည္ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ေရွ႕​ေတာ္၌ ၾကာ​ျမင့္​စြာ ဆု​ေတာင္း​စဥ္၊ ဧ​လိ​သည္ သူ၏​ႏွုတ္​ကို ၾကည့္​မွတ္​ေလ၏။ 1:13 စိတ္​ႏွ​လုံး​ႏွင့္ ဆု​ေတာင္း၍ ႏွုတ္​ခမ္း​လွုပ္​ေသာ္​လည္း၊ စ​ကား​သံ​မ​ထြက္​ေသာ​ေၾကာင့္၊ ယစ္​မူး​သည္​ဟု ဧ​လိ​ထင္​လ်က္၊ 1:14 သင္​သည္ အ​ဘယ္​မၽွ​ကာ​လ​ပတ္​လုံး ယစ္​မူး​လိမ့္​မည္​နည္း။ သင္၏ စ​ပ်စ္​ရည္​ကို ပယ္​ေရွာင္​ေလာ့​ဟု ဆို၏။ 1:15 ဟ​ႏၷ​က​လည္း၊ မ​ဟုတ္​ပါ​အ​ရွင္။ ကၽြန္​မ​သည္ စိတ္​ညႇိုး​ငယ္​ေသာ မိန္း​မ​ျဖစ္​ပါ၏။ စ​ပ်စ္​ရည္​ကို မ​ေသာက္​ပါ၊ ေသ​ရည္​ေသ​ရက္​ကို မ​ေသာက္​ပါ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ေရွ႕​ေတာ္၌ စိတ္​ႏွ​လုံး​ကို သြန္း​ေလာင္း​လ်က္ ေန​ပါ၏။ 1:16 ကိုယ္​ေတာ္၏​ကၽြန္​မ​ကို အ​ဓ​မၼ​မိန္း​မ ဟူ၍ မ​မွတ္​ပါ​ႏွင့္။ ျမည္​တမ္း​စ​ရာ​အ​ေၾကာင္း၊ ဝမ္း​နည္း​စ​ရာ​အ​ေၾကာင္း မ်ား​သည္​ျဖစ္၍၊ ယ​ခု​တိုင္​ေအာင္ ေလၽွာက္​ေန​ပါ​သည္​ဟု ျပန္​ေျပာ​ေသာ္၊ ဧ​လိ​က၊ ၿငိမ္​ဝပ္​စြာ​သြား​ေလာ့။ 1:17 ယ​ခု ဆု​ေတာင္း​သည္​အ​တိုင္း၊ ဣ​သ​ေရ​လ​အ​မ်ိဳး၏ ဘု​ရား​သ​ခင္ ေပး​သ​နား​ေတာ္ မူ​ပါ​ေစ​ေသာ​ဟု ႁမြက္​ဆို၏။ 1:18 ဟ​ႏၷ​က​လည္း၊ ကိုယ္​ေတာ္၏​ကၽြန္​မ​သည္ ေရွ႕​ေတာ္၌ မ်က္​ႏွာ​ရ​ပါ​ေစ​ေသာ​ဟု ေလၽွာက္​ၿပီး​မွ၊ ျခား​နား​ေသာ​မ်က္​ႏွာ​ႏွင့္ သြား၍ အ​စာ​စား​ေလ၏။ 1:19 ထို​သူ​တို႔​သည္ နံ​နက္​ေစာ​ေစာ​ထ၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ေရွ႕​ေတာ္၌ ကိုး​ကြယ္​ၿပီး​လၽွင္၊ ရာ​မ​ၿမိဳ႕​မွာ​ရွိ​ေသာ မိ​မိ​တို႔​အိမ္​သို႔ ျပန္​သြား​ၾက၏။ ထို​အ​ခါ ဧ​လ​ကာ​န​သည္ မ​ယား​ဟ​ႏၷ​ႏွင့္ ဆက္​ဆံ၍ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ေအာက္​ေမ့​ေတာ္​မူ​သ​ျဖင့္၊ 1:20 ဟ​ႏၷ​သည္ ပ​ဋိ​သ​ေႏၶ​ယူ၍ ကာ​လ​အ​ခ်ိန္​ေစ့​ေသာ​အ​ခါ၊ သား​ေယာက္်ား​ကို ဖြား​ျမင္​ၿပီး​လၽွင္၊ ထို​သား​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ထံ၌ ဆု​ေတာင္း​ေသာ​ေၾကာင့္၊ ရွ​ေမြ​လ​အ​မည္​ျဖင့္ မွည့္​ေလ၏။ 1:21 ဧ​လ​ကာ​န​သည္ အိမ္​သူ​အိမ္​သား​အ​ေပါင္း​တို႔​ႏွင့္​အ​တူ ႏွစ္​စဥ္ ျပဳ​ရ​ေသာ​ယဇ္​ကို​လည္း​ေကာင္း၊ သ​စၥာ​က​တိ​ႏွင့္​ဆိုင္​ေသာ ပူ​ေဇာ္​သ​ကာ​ကို​လည္း​ေကာင္း၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား​ပူ​ေဇာ္​ျခင္း​ငွာ တက္​သြား​ေသာ​အ​ခါ၊ 1:22 ဟ​ႏၷ​က၊ နို႔​ႏွင့္​ကြာ​ၿပီး​မွ သူ​ငယ္​ကို ေဆာင္​သြား​ပါ​မည္။ ထို​အ​ခါ သူ​သည္ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ေရွ႕​ေတာ္​သို႔ ေရာက္၍ အ​ျမဲ​ေန​ရ​လိမ့္​မည္​ဟု ဆို​လၽွင္၊ 1:23 ခင္​ပြန္း​ဧ​လ​ကာ​န​က၊ စိတ္​ရွိ​သည္ အ​တိုင္း​ျပဳ​ေလာ့။ နို႔​ႏွင့္​မ​ကြာ​မီ​တိုင္​ေအာင္ ေန​ေလာ့။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ က​တိ​ေတာ္​သာ တည္​ပါ​ေစ​ေသာ​ဟု ဝန္​ခံ၍၊ မ​ယား​သည္ သူ​ငယ္​ကို​နို႔​တိုက္​လ်က္ နို႔​မ​ကြာ​မီ​တိုင္​ေအာင္ မ​သြား​ဘဲ​ေန၏။ 1:24 နို႔​ကြာ​ၿပီး​မွ၊ အ​သက္​သုံး​ႏွစ္​ရွိ​ေသာ ႏြား​တစ္​ေကာင္၊ မုန္႔​ညက္ တစ္​ဧ​ဖာ၊ စ​ပ်စ္​ရည္​တစ္​ဘူး​ႏွင့္​တ​ကြ သူ​ငယ္​ကို​ေဆာင္​သြား၍၊ ရွိ​ေလာ​ၿမိဳ႕၌ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ အိမ္​ေတာ္​သို႔ ေရာက္​ေလ၏။ ထို​အ​ခါ သူ​ငယ္​သည္ အ​သက္​ႏု​ေသး၏။ 1:25 ႏြား​ကို​သတ္၍ သူ​ငယ္​ကို ဧ​လိ​ထံ​သို႔​သြင္း​လ်က္၊ ဟ​ႏၷ​က၊ ကၽြန္​မ၏​သ​ခင္၊ 1:26 ကိုယ္​ေတာ္ အ​သက္​ရွင္​သည္​အ​တိုင္း၊ ကၽြန္​မ​သည္ ယ​မန္​တစ္​ခါ ဤ​အ​ရပ္၌ ကိုယ္​ေတာ္​အ​နား​မွာ​ရပ္​လ်က္ ဆု​ေတာင္း​ေသာ​မိန္း​မ ျဖစ္​ပါ၏။ 1:27 ထို​အ​ခါ ဤ​သူ​ငယ္​ကို​ရ​မည္​အ​ေၾကာင္း ဆု​ေတာင္း​ပါ၏။ ေတာင္း​သည္​အ​တိုင္း ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည္ ေပး​သ​နား​ေတာ္​မူ​ၿပီ။ 1:28 ထို​ေၾကာင့္ ကၽြန္​မ​သည္ သူ႔​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​အား ငွား​ပါ​ၿပီ။ သူ​သည္ တစ္​သက္​လုံး ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ထံ​ေတာ္၌ အ​ငွား​ခံ၍ ေန​ရ​ပါ​မည္​သ​ခင္​ဟု ေလၽွာက္​ၿပီး​မွ၊ ထို​အ​ရပ္၌ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ကိုး​ကြယ္​ၾက၏။