Library · my

Job 2

2:1 တဖန္ဘုရားသခင္၏ သားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားထံေတာ္၌ ခစားျခင္းငွါ လာရေသာေန႔ရက္အခ်ိန္ ေရာက္လၽွင္၊ စာတန္သည္လည္း ထာဝရဘုရားထံေတာ္၌ခစားျခင္းငွါ သူတို႔ႏွင့္အတူလာ၏။ 2:2 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ အဘယ္အရပ္ကလာသနည္းဟု စာတန္ကိုေမးေတာ္မူလၽွင္၊ စာတန္က၊ ေျမႀကီးေပၚမွာလွည့္လည္၍ အရပ္ရပ္သြားလာျခင္း အမွုထဲကလာပါသည္ဟု ျပန္ေလၽွာက္ေလ၏။ 2:3 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ ငါ့ကၽြန္ေယာဘကို ဆင္ျခင္မိၿပီေလာ။ ေျမႀကီးေပၚမွာသူႏွင့္တူေသာသူ တေယာက္မၽွမရွိ။ စုံလင္ေျဖာင့္မတ္ေပ၏။ ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့ေသာသူ၊ မေကာင္းေသာအက်င့္ကို ေရွာင္ေသာသူျဖစ္၏။ အေၾကာင္းမရွိဘဲ သူကိုပ်က္စီးေစျခင္းငွါ သင္သည္ ငါ့ကို တိုက္တြန္းေသာ္လည္း၊ သူသည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသေဘာကို စြဲလမ္းလ်က္ေနသည္ဟု စာတန္အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ 2:4 စာတန္ကလည္း၊ အေရဘို႔အေရဟုဆိုသကဲ့သို႔၊ လူသည္မိမိအသက္ဘို႔ မိမိဥစၥာရွိသမၽွကိုေပးပါလိမ့္မည္။ 2:5 ယခုတဖန္ လက္ေတာ္ကိုဆန္႔၍ သူ႔အရိုးႏွင့္ သူ႔အသားကို ထိခိုက္ေတာ္မူလၽွင္၊ သူသည္ မ်က္ေမွာက္ ေတာ္၌ ကိုယ္ေတာ္ကို စြန္႔ပယ္ပါလိမ့္မည္ဟု ထာဝရဘုရားကို ျပန္ေလၽွာက္ေလ၏။ 2:6 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သူသည္ သင့္လက္၌ ရွိ၏။ သူ႔အသက္တခုကိုသာ လြတ္ေစဟုမိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊ 2:7 စာတန္သည္ ထာဝရဘုရားထံေတာ္မွ ထြက္သြား၍ ေယာဘ၏ ေျခဘဝါးမွသည္ ဦးထိပ္တိုင္ေအာင္ ဆိုးေသာအနာစိမ္းမ်ား တိုးေပါက္ေစ၏။ 2:8 ေယာဘသည္ ကိုယ္ကိုျခစ္စရာ အိုးျခမ္းကို ကိုင္ယူ၍ မီးဖိုျပာထဲမွာ ထိုင္ေလ၏။ 2:9 ထိုအခါမယားက၊ သင္သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာတရားကို စြဲလမ္းေသးသေလာ။ ဘုရားသခင္ကို စြန္႔ပယ္ ၍ ေသေလာ့ဟုဆို၏။ 2:10 ေယာဘကလည္း၊ မိန္းမမိုက္ေျပာတတ္သကဲ့သို႔ သင္သည္ေျပာ၏။ အဘယ္သို႔နည္း။ ငါတို႔သည္ ဘုရား သခင္၏လက္ေတာ္မွ သုခခ်မ္းသာကို ခံယူသည္ျဖစ္၍၊ ဒုကၡဆင္းရဲကို မခံမယူရာသေလာဟုဆို၏။ ေယာဘ သည္ ဤအမွုမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ၾကဳံေသာ္လည္း ႏွုတ္ျဖင့္မၽွမမွားယြင္း။ 2:11 ထိုအခါေတမန္အမ်ိဳးသား ဧလိဖတ္၊ ရွုအာ အမ်ိဳးသားဗိလဒဒ္၊ ေနမတ္အမ်ိဳးသားေဇာဖါတည္း ဟူေသာ ေယာဘ၏အေဆြခင္ပြန္း သုံးေယာက္တို႔သည္၊ သူ၌ေရာက္ေသာ ဤအမွုႀကီးအလုံးစုံတို႔ကို သိတင္း ၾကားလၽွင္၊ ေယာဘႏွင့္အတူ ညည္းတြား၍ သူ႔ကိုႏွစ္သိမ့္ေစျခင္းငွါ၊ စည္းေဝးမည္ ခ်ိန္းခ်က္သည္အတိုင္း၊ အသီးအသီး မိမိတို႔ေနရာအရပ္မွ ေရာက္လာၾက၏။ 2:12 ထိုသူတို႔သည္ အေဝးကေမၽွာ္ၾကည့္၍ ေယာဘကို မသိလၽွင္၊ အသံကိုလႊင့္၍ ငိုေႂကြးၾက၏။ အသီးအသီး မိမိတို႔ဝတ္လုံကိုဆုတ္၍ ေျမမွုန္႔ကို ယူၿပီးလၽွင္ မိမိတို႔ ေခါင္းေပၚသို႔က်ေရာက္ေစျခင္းငွါ၊ မိုဃ္းေကာင္းကင္သို႔ ပစ္တင္ၾက၏။ 2:13 ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ေယာဘႏွင့္အတူေျမေပၚမွာထိုင္၍၊ သူသည္ျပင္းစြာေသာဆင္းရဲခံရေၾကာင္းကို သိျမင္လၽွင္၊ အဘယ္သူမၽွ စကားမေျပာမဆိုဘဲေနၾက၏။ v