Library · my

Job 39

39:1 သင္သည္ ေတာဆိတ္ေမြးရေသာကာလကို သိသေလာ။ သမင္ဒရယ္မ သားဘြားျခင္းေဝဒနာခံရ ေသာအခ်ိန္ကို မွတ္နိုင္သေလာ။ 39:2 ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ရေသာေန႔လတို႔ကို ေရတြက္၍၊ ဘြားရေသာ အခ်ိန္ကာလကို သိသေလာ။ 39:3 သူတို႔သည္ ေက်ာကိုင္း၍သားငယ္ကို ေမြးဘြား သျဖင့္ ေဝဒနာၿငိမ္းၾက၏။ 39:4 သားငယ္တို႔သည္ က်န္းမာ၍၊ လြင္ျပင္၌ ႀကီးပြါး တတ္ၾက၏။ အျခားသို႔သြား၍ အမိထံသို႔ျပန္မလာဘဲ ေနတတ္ၾက၏။ 39:5 ေတာျမည္းကိုအဆီးအတားမရွိေစျခင္းငွါ အဘယ္သူလႊတ္သနည္း။ ေတာျမင္း၌ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းကို အဘယ္သူေျဖသနည္း။ 39:6 ေတာကို သူ႔အိမ္ဘို႔၎၊ လြင္ျပင္ကိုသူ႔ေနရာဘို႔ ၎ ငါခန္႔ထားၿပီ။ 39:7 ၿမိဳ႕၌ျဖစ္ေသာလူတို႔၏ အသံဗလံကို သူသည္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳတတ္၏။ ႏွင္ေသာသူေအာ္ဟစ္ႏွိုးေဆာ္သံကို မမွတ္တတ္။ 39:8 ေတာင္ရိုး၌ က်က္စား၍၊ စိမ္းေသာ အပင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ရွာတတ္၏။ 39:9 ႀကံ့သည္ သင္၏အမွုကိုေဆာင္ရြက္၍၊ သင္၏ တင္းကုပ္၌ ေနျခင္းငွါ အလိုရွိလိမ့္မည္ေလာ။ 39:10 ႀကံကိုထြန္ေၾကာင္းသို႔ လိုက္ေစျခင္းငွါ ႀကိဳးႏွင့္ ခ်ည္နိုင္သေလာ။ သို႔မဟုတ္သင့္ေနာက္သို႔ လိုက္၍ခ်ိဳင့္၌ လယ္ထြန္လိမ့္မည္ေလာ။ 39:11 ႀကံ့သည္ အားႀကီးေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုယုံမည္ ေလာ။ သင္လုပ္ရေသာ အလုပ္ကိုသူ၌ အပ္မည္ေလာ။ 39:12 သင္၏စပါးကို ေဆာင္ခဲ့၍ စပါးက်ီ၌ စုသိမ္းလိမ့္မည္ဟု ယုံသေလာ။ 39:13 ကုလားအုပ္ငွက္သည္ အေတာင္ခတ္လ်က္ ေနတတ္၏။ ေတာငန္းသည္ အေမြးအေတာင္ႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။ 39:14 သို႔ေသာ္လည္း ေျမ၌ဥ၍ အဥတို႔ကို ေျမမွုန္႔၌ ေႏြးေစတတ္၏။ 39:15 သူ႔ေျခသည္အဥတို႔ကို နင္းမိမည္၊ သားရဲခြဲလိမ့္ မည္ဟု မစိုးရိမ္။ 39:16 သားငယ္တို႔ကို ကိုယ္သားကဲ့သို႔မမွတ္ ၾကမ္းတမ္းစြာ ျပဳတတ္၏။ စိုးရိမ္ျခင္းမရွိ။ သားဘြားျခင္း ေဝဒနာကို အခ်ည္းႏွီးခံတတ္၏။ 39:17 အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္သည္ ပညာမဲ့ ေစျခင္းငွါ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ဥာဏ္ကိုေပးေတာ္မမူ။ 39:18 သို႔ေသာ္လည္း ကိုယ္ကို ခ်ီႂကြေသာအခါ၊ ျမင္းႏွင့္ျမင္းစီးေသာ သူကိုပင္ ရယ္တတ္၏။ 39:19 သင္သည္ ျမင္းကိုခြန္အားႏွင့္ ျပည့္စုံေစသေလာ။ သူ၏လည္ပင္း၌ မိုဃ္းႀကိဳးလကၡဏာကို သြင္းသေလာ။ 39:20 က်ိဳင္းေကာင္ ခုန္သကဲ့သို႔ ခုန္တတ္ေစသေလာ။ သူ၏ႏွာေခါင္းျမည္သံသည္ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ျဖစ္၏။ 39:21 လြင္ျပင္ကိုယက္၍၊ မိမိခြန္အား၌ ဝါႂကြားလ်က္၊ သူရဲမ်ားကို ေတြ႕အံ့ေသာငွါ သြားတတ္၏။ 39:22 ေၾကာက္စရာအေၾကာင္းကို ကဲ့ရဲ့၍၊ ေၾကာက္ လန္႔ေသာသေဘာႏွင့္ ကင္းလြတ္သျဖင့္၊ ထားေဘးကို မေရွာင္တတ္။ 39:23 သူ႔တဘက္၌ ျမႇားေတာင့္လွုပ္သံျမည္၍၊ လွံႏွင့္ ဒိုင္းလႊားသည္ ေျပာင္လက္လ်က္ရွိ၏။ 39:24 မာနႀကီး၍ျပင္းထန္ေသာ စိတ္ႏွင့္ ေျမကို မ်ိဳတတ္၏။ တံပိုးသံကို ၾကားေသာအခါ၊ ၿငိမ္ဝပ္စြာ မေနနိုင္။ 39:25 တံပိုးမ်ား အလယ္သို႔ေရာက္၍ ေအ့ေဟ၊ ေအ့ေဟဟုဆိုတတ္၏။ ဗိုလ္ေျမေအာ္ဟစ္၍ အသံဗလံ ျပဳျခင္းႏွင့္တကြ၊ စစ္တိုက္ပြဲကို အေဝးက အနံ့ခံတတ္၏။ 39:26 သင္ေပးေသာ ဥာဏ္အားျဖင့္ သိမ္းငွက္သည္ အေတာင္ကို ျဖန္႔၍ ေတာင္မ်က္ႏွာသို႔ ပ်ံသြားတတ္ သေလာ။ 39:27 သင္စီရင္ေသာေၾကာင့္ ေရႊလင္းတသည္ အထက္သို႔တက္၍၊ ျမင့္ေသာအရပ္၌ အသိုက္ကို လုပ္တတ္သေလာ။ 39:28 သူသည္ ေက်ာက္ေပၚမွာေန၍ ေတာင္ထိပ္ႏွင့္ ေက်ာက္ငူေပၚမွာ ေနရာက်တတ္၏။ 39:29 ထိုအရပ္ကၾကည့္၍ ကိုက္စားစရာအေကာင္ကို အေဝးကပင္ ျမင္တတ္၏။ 39:30 သူ၏သားငယ္တို႔သည္ အေသြးကို ေသာက္တတ္၏။ အေသေကာင္ရွိရာအရပ္၌ ထိုငွက္ရွိသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။