Job 7
7:1 လူတို႔သည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ ပင္ပန္းစြာအမွုထမ္း ရသည္ မဟုတ္ေလာ။ သူေနရေသာ ေန႔ရက္တို႔သည္ အငွါးခံေသာသူ၏ ေန႔ရက္ကဲ့သို႔ ျဖစ္သည္မဟုတ္ေလာ။
7:2 ကၽြန္ခံရေသာသူသည္ မိုဃ္းခ်ဳပ္ေသာအခ်ိန္ကို ေတာင့္တ၍၊ အငွါးခံေသာသူသည္ အခရမည့္အခ်ိန္ကို ေျမာ္လင့္သကဲ့သို႔၊
7:3 ထိုနည္းတူငါသည္ ဒုကၡေန႔လတို႔ႏွင့္ဆိုင္ရ၏။ ပင္ပန္းစြာခံရေသာ ညဥ့္တို႔သည္လည္း ငါ၏အငန္း အတာ ျဖစ္၏။
7:4 အဘယ္အခါမွ ညဥ့္ကုန္၍ ငါထရပါမည္နည္း ဟုငါသည္ ညည္းတြားလ်က္ အိပ္ရ၏။ မိုဃ္းလင္းသည္ တိုင္ေအာင္ လွိမ့္လ်က္ လူးလ်က္ေနရ၏။
7:5 ေလာက္ႏွင့္ရႊံ့တို႔သည္ အဝတ္ကဲ့သို႔ ငါ့ကိုယ္ကို ဖုံးလႊမ္းၾက၏။ ငါ့အေရသည္ကြဲ၍ ယိလ်က္ရွိ၏။
7:6 ငါ့ေန႔ရက္တို႔သည္ ရက္ကန္းလြန္းထက္ျမန္၍ ေျမာ္လင့္ျခင္းမရွိဘဲ လြန္သြားတတ္ၾက၏။
7:7 ငါ့အသက္သည္ ေလသက္သက္ျဖစ္ေၾကာင္းကို ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ ေနာက္တဖန္ေကာင္းေသာ အက်ိဳးကို ငါမျမင္ရ။
7:8 ငါ့ကို ျမင္ေသာသူသည္ ေနာက္တဖန္မျမင္ရ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ၾကည့္ရွုေတာ္မူေသာအခါ ငါေပ်ာက္ပါ ၿပီ။
7:9 မိုဃ္းတိမ္သည္ ျပယ္ေပ်ာက္ကြယ္လြင့္ သကဲ့သို႔၊ သခၤ်ိဳင္းတြင္းထဲသို႔ ဆင္းေသာသူသည္ ေနာက္တဖန္ မတက္ရ။
7:10 မိမိအိမ္သို႔မျပန္ရ။ သူ၏ေနရင္းအရပ္သည္ ေနာက္တဖန္ သူ႔ကိုမသိရ။
7:11 ထို႔ေၾကာင့္ ငါသည္ကိုယ္ႏွုတ္ကို မခ်ဳပ္တည္း။ စိတ္ပင္ပန္းလ်က္ႏွင့္စကားေျပာရ၏။ အလြန္ညႇိုးငယ္ ေသာ စိတ္ႏွင့္ျမည္တမ္းရ၏။
7:12 ငါသည္ ပင္လယ္ျဖစ္သေလာ။ နဂါးျဖစ္သေလာ။ ထိုသို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ငါ့ကိုအေစာင့္ထား ေတာ္မူရသေလာ။
7:13 ငါသည္အိပ္၍ သက္သာမည္။ ငါ့ခုတင္သည္ ခ်မ္းသာေပးမည္ဟု ငါဆိုလၽွင္၊
7:14 ကိုယ္ေတာ္သည္ ေၾကာက္မက္ဘြယ္ေသာ အိပ္မက္ကိုေပးေတာ္မူ၏။ ညဥ့္႐ူပါ႐ုံအားျဖင့္ ငါ့ကို ထိတ္လန္႔ေစေတာ္မူ၏။
7:15 ငါသည္ကိုယ္အရိုးကို ႏွေျမာသည္ထက္ အသက္ခ်ဳပ္၍ေသရေသာအခြင့္ကို သာ၍ ေတာင့္တ ပါ၏။
7:16 ငါသည္အားေလ်ာ့လ်က္ရွိ၏။ အစဥ္မျပတ္အသက္မရွင္ရာ။ ငါ့ကိုတတ္တိုင္း ရွိေစေတာ္မူပါ။ ငါ့အသက္သည္ အခိုးအေငြ႕ျဖစ္၏။
7:17 ကိုယ္ေတာ္သည္ လူကိုပမာဏျပဳ၍ စိတ္စြဲလမ္း ေတာ္မူမည္အေၾကာင္း၊
7:18 သူ႔ကိုနံနက္တိုင္း အၾကည့္အရွုႂကြလာ၍၊ ခဏခဏစုံစမ္းေတာ္မူမည္အေၾကာင္း၊ လူသည္ အဘယ္သို႔ေသာသူျဖစ္ပါသနည္း။
7:19 အဘယ္ကာလမွ ငါ့ကိုမၾကည့္မရွု မ်က္ႏွာ လႊဲေတာ္မူမည္နည္း။ ငါသည္ကိုယ္တံေထြးကို မ်ိဳရသည္ တိုင္ေအာင္၊ အဘယ္ကာလမွ တတ္တိုင္းရွိေစေတာ္ မူမည္နည္း။
7:20 လူကိုေစာင့္ေတာ္မူေသာအရွင္၊ အကၽြန္ုပ္အျပစ္ ရွိသည္မွန္ပါေစေတာ့။ ကိုယ္ေတာ္ေရွ႕မွာ အဘယ္သို႔ ျပဳရပါမည္နည္း။ အကၽြန္ုပ္သည္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ရြံ့ရွာရ သည္တိုင္ေအာင္ အကၽြန္ုပ္ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ပစ္စရာ စက္သြင္းေတာ္မူသနည္း။
7:21 အကၽြန္ုပ္ျပစ္မွားျခင္းကို အဘယ္ေၾကာင့္ သည္းခံေတာ္မမူသနည္း။ အကၽြန္ုပ္အျပစ္ကို အဘယ္ ေၾကာင့္ ေျဖရွင္းေတာ္မမူသနည္း။ ယခုမွာအကၽြန္ုပ္သည္ ေျမမွုန္႔၌အိပ္ရပါမည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ နံနက္အခ်ိန္၌ ရွာေတာ္မူေသာအခါ၊ အကၽြန္ုပ္မရွိပါဟု ႁမြက္ဆို၏။