Library · my

Proverbs 30

30:1 ယာေကသားအာဂုရသည္ ဣေသလႏွင့္ ဥကလကိုဆုံးမေသာတရား စကား ဟူမူကား၊ 30:2 အကယ္စင္စစ္ ငါသည္ လူမဟုတ္၊ တိရစၧာန္ ျဖစ္၏။ လူဥာဏ္ႏွင့္ မျပည့္စုံ။ 30:3 ပညာတရားကို မသင္၊ သန္႔ရွင္းေသာ အရာ တို႔ကို မေလ့က်က္။ 30:4 ေကာင္းကင္ဘုံသို႔ အဘယ္သူတက္သနည္း။ အဘယ္သူဆင္းလာသနည္း။ အဘယ္သူသည္ ေလကို မိမိလက္ႏွင့္ ဆုပ္ထားသနည္း။ အဘယ္သူသည္ ေရကို အဝတ္ႏွင့္ ထုပ္ထားသနည္း။ ေျမႀကီးစြန္းရွိသမၽွတို႔ကို အဘယ္သူတည္ေစသနည္း။ ထိုသို႔ျပဳေသာသူ၏ အမည္ ႏွင့္သူ၏သားအမည္ကား အဘယ္သို႔နည္း။ သင္ေျပာ နိုင္သေလာ။ 30:5 ဘုရားသခင္၏ စကားေတာ္ရွိသမၽွသည္ စင္ၾကယ္၏။ ခိုလွုံေသာသူအေပါင္းတို႔၌ ဘုရားသခင္ သည္ အကြယ္အကာျဖစ္ေတာ္မူ၏။ 30:6 စကားေတာ္၌ ထပ္၍မသြင္းႏွင့္။ သို႔ျပဳလၽွင္ အျပစ္တင္ေတာ္မူ၍၊ သင္သည္ မုသာသုံးေသာသူ ျဖစ္လိမ့္မည္။ 30:7 ကိုယ္ေတာ္ထံမွာ ဆုႏွစ္ပါးကို အကၽြန္ုပ္ေတာင္း ပါ၏။ အကၽြန္ုပ္မေသမွီတိုင္ေအာင္ ျငင္းေတာ္မမူပါႏွင့္။ 30:8 အကၽြန္ုပ္မွ အနတၱႏွင့္ မုသာကိုပယ္ေတာ္မူပါ။ ဆင္း ရဲျခင္းႏွင့္ ေငြရတတ္ျခင္းကို ေပးေတာ္မမူပါႏွင့္။ အသက္ေမြးေလာက္ေသာပညာကိုသာ ေပးေတာ္မူပါ။ 30:9 သို႔မဟုတ္၊ အကၽြန္ုပ္သည္ ႂကြယ္ဝ၍၊ ထာဝရ ဘုရားကား၊ အဘယ္သူနည္းဟုဆိုလ်က္၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ျငင္းပယ္မည္ဟု ဆိုးရိမ္စရာရွိပါ၏။ သို႔မဟုတ္၊ ဆင္းရဲ၍ သူ႔ဥစၥာကိုခိုးသျဖင့္၊ အကၽြန္ုပ္၏ ဘုရားသခင္ နာမ ေတာ္ကို မုသာႏွင့္ဆိုင္၍ ႁမြက္ဆိုမည္ဟု စိုးရိမ္စရာ ရွိပါ၏။ 30:10 ကၽြန္၏ အက်ိဳးကိုဖ်က္ျခင္းငွါ သူ၏သခင္ကို မေျပာႏွင့္။ ေျပာလၽွင္ကၽြန္သည္ သင့္ကိုက်ိန္ဆဲ၍၊ သင္၌ အျပစ္ေရာက္မည္ဟု စိုးရိမ္စရာရွိ၏။ 30:11 အဘကိုက်ိန္ဆဲ၍ အမိကိုလည္း ေကာင္းႀကီး မေပးတတ္ေသာလူတမ်ိဳး၊ 30:12 ငါသည္ စင္ၾကယ္၏ဟု မိမိကိုယ္ထင္ေသာ္ လည္း၊ မိမိအညစ္အေၾကးမွ မေဆးေၾကာေသးေသာ လူတမ်ိဳး၊ 30:13 အလြန္စိတ္ျမင့္၍ ေမာ္ၾကည့္တတ္ေသာ လူတမ်ိဳး၊ 30:14 ဆင္းရဲေသာသူတို႔ကို ေျမႀကီးေပၚက၎၊ ငတ္မြတ္ေသာသူတို႔ကို လူစုထဲက၎၊ ကိုက္စားပယ္ရွင္း စရာဘို႔ သန္လ်က္ႏွင့္တူေသာသြား၊ ထားႏွင့္တူေသာ အံႏွင့္ ျပည့္စုံေသာ လူတမ်ိဳးရွိ၏။ 30:15 ေမၽွာ့ေကာင္၌ေပးပါႏွင့္ေပးပါဟူေသာ သမီးႏွစ္ ေကာင္ရွိ၏။ အလိုဆႏၵမေျပနိုင္ေသာ အရာသုံးပါးမက၊ တန္ေတာ့ဟု မဆိုတတ္ေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊ 30:16 သခၤ်ိဳင္းတပါး၊ ျမဳံေသာမိန္းမဝမ္းတပါး၊ ေရမဝ နိုင္ေသာေျမတပါး၊ တန္ေတာ့ဟု မဆိုတတ္ေသာ မီးတပါးတည္း။ 30:17 အဘကိုက်ီစားေသာသူ၊ အမိ စကားကိုနားမေထာင္၊ မထီမဲ့ျမင္ျပဳေသာသူ၏ မ်က္စိကို ခ်ိဳင့္၌က်င္လည္ ေသာက်ီးအတို႔သည္ ႏွိုက္ၾကလိမ့္မည္။ ေရႊလင္းတသငယ္တို႔သည္လည္း စားၾကလိမ့္မည္။ 30:18 ငါ့ဥာဏ္မမွီနိုင္ေသာ အရာသုံးပါးမက၊ ငါမသိ၊ နားမလည္နိုင္ေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊ 30:19 ေလ၌ေရႊလင္းတသြားရာလမ္းတပါး၊ ေက်ာက္ ေပၚမွာ ေႁမြသြားရာလမ္းတပါး၊ ပင္လယ္အလယ္၌ သေဘၤာသြားရာလမ္းတပါး၊ အပ်ိဳမႏွင့္ ေယာက္်ားသြား ရာလမ္းတပါးတည္း။ 30:20 ေမ်ာက္မထားေသာ မိန္းမလမ္းလည္း ထိုအတူ ျဖစ္၏။ အစာစားၿပီးမွ မိမိပစပ္ကိုသတ္၍၊ ဒုစရိုက္ကို ငါမျပဳမိဟုဆိုတတ္၏။ 30:21 ေျမႀကီးကို ေမႊေႏွာက္ေသာအရာသုံးပါးမက၊ ေျမႀကီးမခံနိုင္ေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊ 30:22 မင္းျပဳေသာကၽြန္တပါး၊ ဝစြာစားရေသာ လူမိုက္ တပါး၊ 30:23 လက္ထပ္ေသာ မိန္းမဆိုးတပါး၊ သခင္မ ဥစၥာ ကို အေမြခံရေသာ ကၽြန္မတပါးတည္း။ 30:24 ေျမႀကီးေပၚမွာ ေသးႏုပ္ေသာ္လည္း၊ အထူး သျဖင့္ ပညာရွိေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊ 30:25 ခြန္အားမရွိေသာအမ်ိဳးျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ေႏြ ကာလ၌ မိမိစားစရာကို ျပင္ဆင္တတ္ေသာ ပရြက္ဆိတ္ တပါး၊ 30:26 မသန္စြမ္းေသာ အမ်ိဳးျဖစ္ေသာ္လည္း၊ ေက်ာက္ တြင္း၌ ေနရာခ်တတ္ေသာ ရွာဖန္ယုန္တပါး၊ 30:27 မင္းမရွိေသာ္လည္း၊ တပ္ဖြဲ႕၍ အစဥ္အတိုင္း သြားတတ္ေသာက်ိဳင္းတပါး၊ 30:28 လက္ျဖင့္ကိုင္ဆြဲ၍၊ နန္းေတာ္၌ပင္ ေနတတ္ ေသာ အိမ္ေျမႇာင္တပါးတည္း။ 30:29 ေကာင္းစြာသြားတတ္ေသာ အရာသုံးပါးမက၊ အသြားလွေသာ အရာေလးပါးဟူမူကား၊ 30:30 တိရစၧာန္တကာတို႔ထက္ ခြန္အားႀကီး၍၊ အဘယ္သူကိုမၽွ မေရွာင္တတ္ေသာ ျခေသၤ့တပါး၊ 30:31 စစ္ျမင္းတပါး၊ ဆိတ္ထီးတပါး၊ အဘယ္သူမၽွ မဆီးတားနိုင္ေသာ ရွင္ဘုရင္တပါးတည္း။ 30:32 သင္သည္ ကိုယ္ကိုခ်ီးေျမႇာက္၍ မိုက္ေသာအမွု ကို ျပဳမိေသာ္၎၊ မေကာင္းေသာ အႀကံကိုႀကံမိ ေသာ္၎၊ သင္၏ႏွုတ္ကို လက္ႏွင့္ပိတ္ထားေလာ့။ 30:33 အကယ္စင္စစ္ နို႔ကိုေမႊလၽွင္ ေထာပတ္တြက္ တတ္၏။ ႏွာေခါင္းကိုဆြဲလိမ္လၽွင္ အေသြးထြက္တတ္၏။ ထိုနည္းတူ၊ ေဒါသကိုႏွိုးေဆာ္လၽွင္ ခိုက္ရန္ထြက္တတ္၏။