Ecclesiastes 1
1:1 ဒါဝိဒ္၏သားေတာ္၊ ဓမၼေဒသနာဆရာျဖစ္ေသာ ေယ႐ုရွလင္မင္းႀကီး၏စကားဟူမူကား၊
1:2 အနတၱသက္သက္၊ အနတၱသက္သက္၊ ခပ္သိမ္းေသာအရာတို႔သည္ အနတၱျဖစ္ၾက၏။
1:3 လူသည္ ေနေအာက္မွာ ႀကိဳးစားအားထုတ္သမၽွ တို႔၌ အဘယ္အက်ိဳးရွိသနည္း။
1:4 လူတဆက္လြန္သြား၏။ တဆက္ေပၚလာ၏။ ေျမႀကီးမူကား အစဥ္အျမဲတည္၏။
1:5 ေနလည္းထြက္လ်က္ ဝင္လ်က္၊ ထြက္ရာအရပ္သို႔ တဖန္ေျပးလ်က္၊ ေတာင္လမ္းသို႔လိုက္၍၊ တဖန္ ေျမာက္လမ္းသို႔ ျပန္လည္တတ္၏။
1:6 ေလသည္လည္း အစဥ္လည္သြား၍၊ လည္ၿပီး ေသာအရပ္သို႔ တဖန္ျပန္၍လည္ျပန္တတ္၏။
1:7 ခပ္သိမ္းေသာ ျမစ္တို႔သည္ ပင္လယ္ထဲသို႔ ေရာက္ၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ပင္လယ္သည္ မျပည့္ တတ္။ ျမစ္ေရသည္ စီးထြက္ရာအရပ္သို႔ တဖန္ျပန္သြား တတ္၏။
1:8 ခပ္သိမ္းေသာ အရာတို႔သည္ လူမေျပာနိုင္ ေအာင္ ပင္ပန္းျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ၾက၏။ မ်က္စိသည္ ျမင္၍ မကုန္တတ္။ နားသည္လည္း ၾကား၍မဝတတ္။
1:9 ျဖစ္ဘူးေသာ အရာသည္ ျဖစ္လတံ့ေသာအရာ ႏွင့္တူ၏။ ယခုျပဳေသာအမွုသည္ ျပဳလတံ့ေသာအမွုအရာမရွိ။
1:10 ၾကည့္ပါ။ အသစ္ျဖစ္၏ဟုဆိုရေသာ အမွုအရာ တစုံတခုရွိသေလာ။ ထိုအမွုအရာသည္ ငါတို႔အရင္၊ ေရွးကာလ၌ ျဖစ္ဘူးၿပီ။
1:11 ေရွးျဖစ္ဘူးေသာ အမွုအရာတို႔ကို ေမ့ေလ်ာ့ တတ္၏။ ေနာက္ျဖစ္လတံ့ေသာအမွုအရာတို႔ကိုလည္း၊ ထိုအမွုအရာေနာက္၌ ျဖစ္လတံ့ေသာ သူတို႔သည္ ေမ့ေလ်ာ့ၾကလိမ့္မည္။
1:12 ငါဓမၼေဒသနာဆရာသည္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ဣသေရလရွင္ဘုရင္ျဖစ္စဥ္တြင္၊
1:13 မိုဃ္းေကာင္းကင္ေအာက္၌ ျပဳသမၽွတို႔ကို ဥာဏ္ပညာ အားျဖင့္၊ ရွာေဖြစစ္ေဆးျခင္းငွါ ႏွလုံးထား၏။ လူသား တို႔ က်င္လည္ရာဘို႔ ထိုပင္ပန္းေစေသာအမွုကို ဘုရား သခင္ေပးေတာ္မူၿပီ။
1:14 ေနေအာက္မွာ ျပဳေလသမၽွေသာ အမွုအရာ တို႔ကို ငါျမင္ၿပီ။ အလုံးစုံတို႔သည္ အနတၱအမွု၊ ေလကို က်က္စားေသာ အမွုျဖစ္ၾက၏။
1:15 ေကာက္ေသာအရာကို မေျဖာင့္ေစနိုင္။ ခ်ိဳ႕တဲ့ ေသာအရာကို မေရတြက္ရာ။
1:16 ငါသည္ ကိုယ္စိတ္ႏွလုံးထဲမွာ ေျပာဆိုသည္ကား၊ ငါသည္ငါ့အရင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ျဖစ္ဘူးေသာသူ အေပါင္းတို႔ထက္ ႀကီးျမင့္၍ပညာရွိ၏။ အကယ္စင္စစ္ ငါ့စိတ္ႏွလုံးသည္ ပညာအတတ္မ်ားကို အထူးသျဖင့္ ေလ့က်က္၏။
1:17 ပညာတရားကို၎၊ လၽွပ္ေပၚျခင္းႏွင့္ မိုက္မဲ ျခင္းတို႔ကို၎ ပိုင္းျခား၍ သိအံ့ေသာငွါ ငါသည္ႏွလုံး ထား၏။ ထိုအမွုသည္လည္း၊ ေလကို က်က္စားေသာအမွု ျဖစ္သည္ကို ရိပ္မိ၏။
1:18 အေၾကာင္းမူကား၊ ပညာမ်ားလၽွင္၊ ၿငိဳျငင္စရာ အေၾကာင္းမ်ား၏။ သိပၸံအတတ္ တိုးပြားေသာသူသည္ ဝမ္းနည္းျခင္း တိုးပြားတတ္၏။