Ecclesiastes 2
2:1 တဖန္ငါသည္ ကိုယ္စိတ္ႏွလုံးထဲမွာ ေျပာသည္ ကား၊ လာပါ။ ရႊင္လန္းျခင္းအားျဖင့္ သင့္ကိုငါစုံစမ္းမည္။ သို႔ျဖစ္၍၊ ကာမဂုဏ္၌ေပ်ာ္ေမြ႕ေလာ့ဟု ဆိုရာတြင္၊ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱျဖစ္၏။
2:2 ရယ္ေမာျခင္းကို သင္သည္ အ႐ူးျဖစ္၏ဟူ၍ ၎၊ ရႊင္လန္းျခင္းကိုအဘယ္ေၾကာင့္ ဤသို႔ျပဳသနည္း ဟူ၍၎ ငါဆိုရ၏။
2:3 တဖန္လူသားတို႔သည္ မိုဃ္းေကာင္းကင္ ေအာက္၌၊ တသက္လုံးျပဳသင့္ေသာအမွုေကာင္းကို သိအံ့ ေသာငွါ၊ ပညာတရားကို ေလ့က်က္လ်က္ႏွင့္၊ စပ်စ္ရည္ အလိုသို႔လိုက္၍၊ မိုက္ေသာအက်င့္စေလ့၌ က်င္လည္ျခင္း ငွါ၊ ငါႀကံစည္၏။
2:4 ႀကီးက်ယ္ေသာအလုပ္ကို စီရင္၍အိမ္တို႔ကို ေဆာက္၏။ စပ်စ္ဥယ်ဥ္တို႔ကိုလည္း စိုက္၏။
2:5 ဥယ်ာဥ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ျပဳစု၍၊ ခပ္သိမ္းေသာ အသီးမ်ိဳးကို သီးေသာအပင္တို႔ကိုလည္း စိုက္၏။
2:6 သစ္ပင္မ်ိဳးႏွင့္ ျပည့္စုံေသာေတာကို ေရေလာင္း စရာဘို႔ ေရကန္တို႔ကိုလည္း လုပ္၏။
2:7 ကၽြန္ေယာက္်ား၊ ကၽြန္မိန္းမတို႔ကိုသိမ္းယူ၍၊ ကၽြန္သားေပါက္မ်ားလည္းရွိၾက၏။ ငါ့အရင္၊ ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕၌ျဖစ္ဘူးေသာ သူအေပါင္းတို႔ထက္၊ ငါသည္ တိရစၧာန္ အႀကီးအငယ္တို႔ႏွင့္ အလြန္ရတတ္၏။
2:8 ေရႊေငြကို၎၊ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ဆိုင္ေသာဘ႑ာ၊ ေက်းရြာတို႔၌ ခြဲေသာအခြန္ကို၎ ငါဆည္းပူး၏။ အၿငိမ့္ သမားေယာက္်ားမိန္းမတို႔ကို၎၊ လူသားတို႔ ေပ်ာ္ေမြ႕ တတ္ေသာ ၾကင္လၽွာမိန္းမေမာင္းမမိႆံတို႔ကို၎ ငါသိမ္းယူ၏။
2:9 ထိုသို႔ငါ့အရင္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ ျဖစ္ဘူးေသာသူ အေပါင္းတို႔ထက္၊ ငါသည္ တိုးပြါး၍ ႀကီးျမင့္ျခင္းသို႔ ေရာက္၏။ ငါပညာလည္း တည္လ်က္ရွိ၏။
2:10 ငါ့မ်က္စိတပ္မက္ လိုခ်င္ေသာအရာ တစုံတခု ကိုမၽွ ငါမျငင္း၊ ငါ့စိတ္ရႊင္လန္းစရာ တစုံတခုကိုမၽွမပယ္။ ငါႀကိဳးစားသမၽွတို႔၌ ဝမ္းေျမာက္လ်က္ရွိ၍၊ ႀကိဳးစားျခင္း အက်ိဳးကိုခံရ၏။
2:11 ထိုအခါငါစီရင္ျပဳျပင္သမၽွ၊ ငါႀကိဳးစားအားထုတ္ သမၽွတို႔ ကိုငါၾကည့္ရွု၍၊ အလုံးစုံတို႔သည္ အနတၱအမွု၊ ေလကိုက်က္စားေသာ အက်ိဳးတစုံတခုမၽွမရွိ။
2:12 တဖန္ငါလွည့္၍ ပညာတရားကို၎၊ လၽွပ္ေပၚ ျခင္းႏွင့္ မိုက္မဲျခင္းတရားတို႔ကို၎ ဆင္ျခင္၏။ရွင္ဘုရင္ ေနာက္မွာ ျဖစ္ေသာသူသည္ အဘယ္သို႔ ျပဳနိုင္သနည္း။ ျပဳဘူးသည္အတိုင္းသာ ျပဳနိုင္၏။
2:13 သို႔ရာတြင္၊ အလင္းသည္ ေမွာင္မိုက္ထက္ျမတ္ သကဲ့သို႔၊ ပညာသည္ မိုက္မဲျခင္းထက္ျမတ္သည္ကို ငါ သိျမင္၏။
2:14 ပညာရွိေသာသူ၏ မ်က္စိတို႔သည္ သူ၏ ဦးေခါင္း၌ရွိ၏။ မိုက္ေသာသူမူကား၊ ေမွာင္မိုက္၌ က်င္လည္တတ္၏။ သို႔ေသာ္လည္း ထိုသူအေပါင္းတို႔သည္ တခုတည္းေသာ္အမွုႏွင့္ ေတြ႕ၾကဳံတတ္သည္ကို ငါရိပ္မိ ၏။
2:15 သို႔ျဖစ္၍၊ မိုက္ေသာသူေတြ႕ၾကဳံသကဲ့သို႔၊ ငါသည္ ေတြ႕ၾကဳံလၽွင္၊ အဘယ္ေၾကာင့္သူ႔ထက္သာ၍ ပညာ ရွိသနည္းဟူ၍၎၊ ဤအမွုအရာသည္လည္း အနတၱ ျဖစ္သည္ဟူ၎ ငါေအာက္ေမ့၏။
2:16 ယခုျဖစ္သမၽွေသာ အမွုအရာတို႔ကို ေနာင္ ကာလ၌ ေမ့ေလ်ာ့လိမ့္မည္ျဖစ္၍၊ မိုက္ေသာသူသည္ အစဥ္မေအာက္ေမ့သကဲ့သို႔၊ ပညာရွိေသာသူကိုလည္း အစဥ္မေအာက္ေမ့တတ္။ ပညာရွိေသာသူသည္ မိုက္ ေသာ သူေသသကဲ့သို႔ ေသတတ္ပါသည္တကား။
2:17 ထိုေၾကာင့္၊ အသက္ရွင္ျခင္းကို ငါၿငီးေငြ႕၏။ ေနေအာက္မွာ ျပဳေသာအမွုသည္ ငါ၌ခက္ခဲ၏။ အလုံးစုံ တို႔သည္ အနတၱအမွု၊ ေလကိုက်က္စားေသာအမွု ျဖစ္ၾက ၏။
2:18 ထိုမွတပါး၊ ငါသည္ေနေအာက္မွာ ႀကိဳးစား အားထုတ္ေသာ အမွုအလုံးစုံတို႔ကို ငါၿငီးေငြ႕ရေသာ အေၾကာင္းဟူမူကား၊ ထိုအမွုကို ငါ့ေနာက္မွျဖစ္လတံ့ ေသာသူအဘို႔ ငါခ်န္ထားရမည္။
2:19 ထိုသူသည္ ပညာရွိမည္ေလာ၊ မိုက္မည္ေလာဟု အဘယ္သူ ေျပာနိုင္သနည္း။ ထိုသူသည္ ငါႀကိဳးစား အားထုတ္သမၽွ၊ ေနေအာက္မွာငါ့ပညာကို ထင္ရွားျပေလ သမၽွေသာ အမွုတို႔ကို အစိုးရလိမ့္မည္၊ ထိုအမွုအရာသည္ လည္း အနတၱျဖစ္၏။
2:20 ထိုေၾကာင့္ေနေအာက္မွာ ငါႀကိဳးစားအားထုတ္ သမၽွတို႔၌ ေျမာ္လင့္စရာမရွိ။ စိတ္ပ်က္ေအာင္တဖန္ ငါႀကံစည္၏။
2:21 အေၾကာင္းမူကား၊ ပညာရွိလ်က္ သိပၸံအတတ္ ႏွင့္ ျပည့္စုံလ်က္၊ အမွုေအာင္လ်က္ ႀကိဳးစားအားထုတ္ ေသာသူျဖစ္ေသာ္လည္း၊ မႀကိဳးစား၊ အားမထုတ္ေသာသူ ဝင္စရာဘို႔ ထိုအမွုကိုစြန္႔ထားရမည္။ ထိုအမွုအရာသည္ လည္း အနတၱအမွု၊ အလြန္ဆိုးေသာအမွုျဖစ္၏။
2:22 လူသည္ေနေအာက္မွာ ႀကိဳးစားအားထုတ္ေသာ အမွု အလြန္စိတ္စြဲလမ္းေသာအမွု၊ အလုံစုံတို႔၌ အဘယ္ အက်ိဳးရွိသနည္း။
2:23 သူ၏ေန႔ရက္အေပါင္းတို႔သည္ ဝမ္းနည္းျခင္း၊ သူ၏အလုပ္အကိုင္လည္း ၿငိဳျငင္ျခင္းျဖစ္၏။ ညဥ့္အခါ၌ ပင္ သူ၏စိတ္ႏွလုံး မၿငိမ္ရ။ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱျဖစ္၏။
2:24 စားေသာက္ျခင္းငွါ၎၊ ႀကိဳးစားအားထုတ္ရာ၌ စိတ္ႏွလုံးေပ်ာ္ေမြ႕ျခင္းငွါ၎၊ လူ၌ေကာင္းေသာအခြင့္ မရွိ။ ဘုရားသခင္၏ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္သာ၊ ထိုသို႔ေသာ အခြင့္ကို ရနိုင္သည္ဟု ငါသိျမင္၏။
2:25 ဘုရားသခင္၏အခြင့္မရွိဘဲ အဘယ္သူစားရ သနည္း။ အဘယ္သူ ခံစားရသနည္း။
2:26 ေရွ႕ေတာ္၌ ေကာင္းေသာသူအား ဥာဏ္ပညာ၊ သိပၸံအတတ္ႏွင့္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူ၏။ အျပစ္ရွိေသာသူအား ပင္ပန္းစြာ အလုပ္လုပ္ရေသာ အခြင့္ကို၎၊ ဘုရားသခင္၏ေရွ႕ေတာ္၌ ေကာင္းေသာ သူ အားေပးစရာဘို႔၊ ဆည္ဖူးသိုထားရေသာအခြင့္ကို၎ ေပးေတာ္မူ၏။ ထိုအမွုအရာသည္လည္း အနတၱအမွု၊ ေလကိုက်က္စားေသာ အမွုျဖစ္၏။