Lamentations 2
2:1 ထာဝရဘုရားသည္အမ်က္ထြက္ေတာ္မူ၍ ဇိအုန္ၿမိဳ႕ကိုအေမွာင္ဖုံးေစေတာ္မူေလၿပီ။ ထိုၿမိဳ႕၏ခမ္းနားႀကီးက်ယ္မွုသည္ ေကာင္းကင္မွေျမႀကီးသို႔က်ဆင္းယိုယြင္းေလၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္အမ်က္ထြက္ေတာ္မူေသာကာလ၌ မိမိ၏ဗိမာန္ေတာ္ကိုပင္စြန႔္ပစ္ေတာ္မူ၏။
2:2 ထာဝရဘုရားသည္သနားက႐ုဏာကင္းမဲ့စြာ ယုဒရြာရွိသမၽွကိုဖ်က္ဆီးေတာ္မူ၍ ယုဒျပည္ကိုကာကြယ္သည့္ခံတပ္မ်ားကို ၿဖိဳခ်ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္နိုင္ငံႏွင့္အုပ္စိုးသူမင္းမ်ားကို အသေရပ်က္ေစေတာ္မူ၏။
2:3 ကိုယ္ေတာ္သည္ျပင္းစြာအမ်က္ထြက္ေတာ္မူသျဖင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔၏ အင္အားကိုၿဖိဳခြဲေတာ္မူပါ၏။ ရန္သူမ်ားလာေရာက္ခ်ိန္၌ငါတို႔အားကူမရန္ ျငင္းဆန္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္မီးသဖြယ္ေတာက္ေလာင္ကာ ရွိသမၽွကိုေလာင္ေစေတာ္မူ၏။
2:4 ကိုယ္ေတာ္သည္ငါတို႔အားျမားေတာ္မ်ားျဖင့္ အသင့္ခ်ိန္ရြယ္ကာအားရရႊင္လန္းဂုဏ္ယူ ဝါႂကြားရာျဖစ္သူလူအေပါင္းတို႔အား ကြပ္မ်က္ေတာ္မူ၏။ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၌ငါတို႔သည္ကိုယ္ေတာ္၏ ေတာက္ေလာင္ေသာအမ်က္ေတာ္ကိုခံစား ရၾက၏။
2:5 ထာဝရဘုရားသည္ရန္သူသဖြယ္ဣသေရလ လူမ်ိဳးအားဖ်က္ဆီးမူ၏။ သူတို႔၏ခံတပ္မ်ားႏွင့္နန္းေတာ္ အေဆာက္အအုံမ်ားကိုယိုယြင္းပ်က္စီးလ်က္ က်န္ရစ္ေစေတာ္မူေလၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ယုဒျပည္သူတို႔အားဝမ္းနည္း ေၾကကြဲ၍မဆုံးနိုင္ေအာင္ျပဳေတာ္မူၿပီ။
2:6 ကိုယ္ေတာ္အားငါတို႔ဝတ္ျပဳကိုးကြယ္ရာ ဗိမာန္ေတာ္ကိုအစိတ္စိတ္အႁမႊာႁမႊာခ်ိဳးဖ်က္ ေတာ္မူၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ဓမၼပြဲေတာ္ေန႔မ်ားႏွင့္ ဥပုသ္ေန႔မ်ားကိုအဆုံးသတ္ေစေတာ္မူၿပီ။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔သည္အတူတူပင္ အမ်က္ေတာ္အရွိန္ကိုခံရၾကပါ၏။
2:7 ထာဝရဘုရားသည္ မိမိ၏ယဇ္ပလႅင္ေတာ္ကိုလည္းေကာင္း၊သန႔္ရွင္း ျမင့္ျမတ္သည့္ဗိမာန္ေတာ္ကိုလည္းေကာင္း ပစ္ပယ္ေတာ္မူ၍ရန္သူတို႔အားဗိမာန္ေတာ္ နံရံမ်ားကိုၿဖိဳခ်ခြင့္ေပးေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္လည္းငါတို႔ရႊင္လန္းဝမ္းေျမာက္စြာ ကိုးကြယ္ဝတ္ျပဳခဲ့ၾကသည့္ဌာနေတာ္တြင္ ေအာင္သံေပး၍ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။
2:8 ထာဝရဘုရားသည္ဇိအုန္ၿမိဳ႕ရိုးမ်ား ၿပိဳပ်က္ေစရန္သႏၷိ႒ာန္ခ်မွတ္ထားသျဖင့္ ယင္းတို႔ဧကန္မုခ်လုံးဝပ်က္စီးစိမ့္ေသာငွာ တိုင္းထြာသတ္မွတ္ေပးေတာ္မူ၏။ ယခုအခါျပအိုးမ်ားႏွင့္ၿမိဳ႕ရိုးမ်ားသည္ အတူတကြယိုယြင္းပ်က္စီးလ်က္ရွိၾက၏။
2:9 ၿမိဳ႕တံခါးတို႔သည္ကန႔္လန႔္က်င္မ်ားက်ိဳးပဲ့ကာ အမွိုက္ပုံေအာက္တြင္ျမဳပ္၍ေနေလ၏။ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္မင္းညီမင္းသားတို႔သည္ယခုအခါ တိုင္းတစ္ပါးတြင္ျပည္ႏွင္ဒဏ္သင့္လ်က္ရွိၾက၏။ ပညတ္တရားေတာ္ကိုသြန္သင္မွုမရွိေတာ့ သျဖင့္ ပေရာဖက္မ်ားသည္ထာဝရဘုရား၏ ထံေတာ္မွ ဗ်ာဒိတ္႐ူပါ႐ုံမ်ားကိုမေတြ႕မျမင္ရၾက။
2:10 ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၏အသက္ႀကီးသူတို႔သည္ ေလၽွာ္ေတကိုဝတ္၍ မိမိတို႔ဦးေခါင္းေပၚသို႔ေျမမွုန႔္မ်ားတင္ ၿပီးလၽွင္ ေျမေပၚ၌ဆိတ္ၿငိမ္စြာထိုင္ေနၾက၏။ ၿမိဳ႕သူကညာမ်ားသည္လည္းေခါင္းကို ငိုက္စိုက္ညႊတ္လ်က္ေနၾကေလသည္။
2:11 ငါ၏မ်က္စိမ်ားသည္ငိုရလြန္းသျဖင့္ ႏြမ္းနယ္လ်က္ေနပါ၏။ ငါ၏စိတ္ဝိညာဥ္သည္လည္းပူေဆြးလ်က္ရွိပါ၏။ ငါသည္မိမိအမ်ိဳးသားတို႔ဆုံးပါးပ်က္စီး ၾကသည့္အတြက္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမွုျဖင့္ အားအင္ကုန္ခန္းလ်က္ေနေပသည္။ သူငယ္ႏွင့္နို႔စို႔ကေလးတို႔သည္ၿမိဳ႕တြင္းရွိ လမ္းမ်ားေပၚတြင္ေမ့ေျမာ၍ေနၾက၏။
2:12 သူတို႔သည္ေရငတ္ဆာေလာင္သျဖင့္မိခင္ မ်ားထံတြင္ ငိုေႂကြးလ်က္ေနၾက၏။ ဒဏ္ရာရသူမ်ားကဲ့သို႔သူတို႔သည္ လမ္းမ်ားေပၚတြင္လဲက်ကာ မိခင္မ်ား၏ရင္ခြင္၌တျဖည္းျဖည္း ေသဆုံးသြားရၾကေလသည္။
2:13 အို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၊ ငါခ်စ္ျမတ္နိုးေသာၿမိဳ႕၊ အဘယ္သို႔ေျပာဆိုရပါမည္နည္း။ အဘယ္သို႔ႏွစ္သိမ့္မွုကိုေပးရပါမည္နည္း။ အဘယ္သူမၽွဤကဲ့သို႔ဒုကၡမေရာက္ခဲ့ဘူးပါ။ သင္၏ေဘးအႏၲရာယ္သည္သမုဒၵရာသဖြယ္ အတိုင္းမသိက်ယ္ဝန္းပါ၏။ ေမၽွာ္လင့္စရာမရွိနိုင္ပါ။
2:14 သင္၏ပေရာဖက္မ်ားသည္မုသားစကားမွ တစ္ပါး သင့္အားအျခားမည္သည့္စကားကိုမၽွ မေျပာတတ္ၾကပါ။ သူတို႔ေဟာေျပာသမၽွသည္သင့္ကို လွည့္စားျခင္းသာျဖစ္၏။ သင္၏အျပစ္ကိုအဘယ္ခါမၽွမေဖာ္ျပသျဖင့္ သင္သည္ေနာင္တရစရာမလိုဟုထင္မွတ္ေစခဲ့ သည္။
2:15 ၿမိဳ႕ကိုျဖတ္သန္းသြားလာသူတို႔သည္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳကာလက္ခုပ္တီးၾက၏။ သူတို႔သည္ဦးေခါင္းကိုခါလ်က္ေယ႐ုရွလင္ ၿမိဳ႕ပ်က္ကိုျပက္ရယ္ျပဳၾက၏။ ``ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းသည့္ၿမိဳ႕ကားဤၿမိဳ႕ေပေလာ။ ကမၻာ၏ဂုဏ္အသေရကိုေဆာင္ေသာၿမိဳ႕ကား ဤၿမိဳ႕ေပေလာ'' ဟုပ်က္ရယ္ျပဳၾက၏။
2:16 သင္၏ရန္သူအေပါင္းတို႔သည္ သင့္ကိုေျပာင္ေလွာင္ၾကလ်က္မုန္းစိတ္ႏွင့္ စိုက္၍ၾကည့္ၾက၏။ သူတို႔သည္မဲ့ရြဲ႕ကာႏွာေခါင္းရွုံ႔လ်က္``သူ႔ကို ငါတို႔သုတ္သင္ဖ်က္ဆီးလိုက္ၾကေလၿပီ။ ဤေန႔ကားငါတို႔ေစာင့္ေမၽွာ္ေနခဲ့သည့္ေန႔ေပ တည္း'' ဟုဆိုၾက၏။
2:17 ေနာက္ဆုံး၌ထာဝရဘုရားသည္မိမိ ၾကဳံးဝါးေတာ္မူခဲ့သည့္အတိုင္းျပဳေတာ္ မူေလၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ေရွးကာလ သတိေပးေတာ္မူခဲ့သည့္အတိုင္းငါတို႔အား သနားက႐ုဏာကင္းမဲ့စြာသုတ္သင္ဖ်က္ဆီး ေတာ္မူေလၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္သည္ငါတို႔ရန္သူမ်ားအား ေအာင္ပြဲကိုေပးေတာ္မူ၍ ငါတို႔ၿပိဳလဲမွုအတြက္ဝမ္းေျမာက္ေစေတာ္မူပါ၏။
2:18 အို ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕၊ သင္၏ၿမိဳ႕ရိုးတို႔ကို ထာဝရဘုရားထံေတာ္သို႔ ေအာ္ဟစ္ေစပါေလာ့။ ျမစ္မ်ားသဖြယ္သင္၏မ်က္ရည္မ်ားကို ေန႔ေရာညပါစီးဆင္းေစပါေလာ့။ သင္သည္ငိုေႂကြးမွုဝမ္းနည္းေၾကကြဲမွု တို႔ျဖင့္ မိမိကိုယ္ကိုႏြမ္းနယ္ေစပါေလာ့။
2:19 တစ္ညလုံးအႀကိမ္ႀကိမ္အဖန္ဖန္ထ၍ ထာဝရဘုရားထံေတာ္သို႔ေအာ္ဟစ္ေလာ့။ ထာဝရဘုရားေရွ႕ေတာ္၌သင္၏စိတ္ႏွလုံးကို သြန္ခ်လ်က္၊ သင္၏သားသမီးမ်ားအတြက္ အသနားခံေတာင္းပန္ေလာ့။ သင့္သားသမီးမ်ားလမ္းဆုံလမ္းခြတိုင္းတြင္ အစာငတ္၍ေသရၾကေလၿပီ။
2:20 အို ထာဝရဘုရားၾကည့္ေတာ္မူပါ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အား အဘယ္ေၾကာင့္ဤမၽွဒဏ္ခတ္ေတာ္မူသနည္း။ အမ်ိဳးသမီးတို႔သည္မိမိတို႔ခ်စ္ျမတ္နိုးသည့္ သားသမီးမ်ား၏အသားကိုစားေနၾကပါ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္မ်ားႏွင့္ပေရာဖက္မ်ားသည္လည္း ဗိမာန္ေတာ္အတြင္း၌ပင္ အသတ္ခံလ်က္ေနရၾကပါ၏။
2:21 လူႀကီးလူငယ္တို႔သည္လမ္းမ်ားေပၚတြင္ လဲ၍ေသရၾကပါ၏။ ပ်ိဳရြယ္သူအမ်ိဳးသားအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ရန္သူ၏ဓားေဘးသင့္၍ေသရၾကပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္အမ်က္ထြက္ေတာ္မူေသာေန႔၌ သနားညႇာတာျခင္းမရွိဘဲ သူတို႔ကိုကြပ္မ်က္ေတာ္မူပါ၏။
2:22 ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ရန္သူမ်ားကိုကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး၏ ပတ္လည္တြင္ေၾကာက္မက္ဖြယ္ေသာေပ်ာ္ပြဲသဘင္ ဆင္ယင္ရန္ဖိတ္ေခၚေတာ္မူပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္အမ်က္ထြက္ေတာ္မူရာ ထိုေန႔ရက္ကာလ၌အဘယ္သူမၽွခ်မ္းသာရာ ရလိမ့္မည္မဟုတ္ပါ။ သူတို႔သည္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးခ်စ္ျမတ္နိုး၍ ေကၽြးေမြးျပဳစုခဲ့သည့္သားသမီးမ်ားကို သတ္ျဖတ္ၾကပါ၏။