Lamentations 5
5:1 အို ထာဝရဘုရားအဘယ္သို႔ေသာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ၾကဳံေတြ႕ရၾကသည္ကို ေအာက္ေမ့သတိရေတာ္မူပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အားၾကည့္ေတာ္မူပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အသေရပ်က္မွုကို ရွုျမင္ေတာ္မူပါ။
5:2 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏ပစၥည္းဥစၥာမ်ားသည္ သူစိမ္းတစ္ရံဆံတို႔၏လက္သို႔ေရာက္ရွိေနပါၿပီ။ လူမ်ိဳးျခားမ်ားသည္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏အိမ္မ်ားတြင္ ေနထိုင္လ်က္ရွိၾကပါ၏။
5:3 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏ဖခင္မ်ားသည္ရန္သူ၏ သတ္ျဖတ္မွုကိုခံရၾကလ်က္ မိခင္မ်ားမွာမုဆိုးမမ်ား ျဖစ္ရၾကပါ၏။
5:4 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္မိမိတို႔၏ေသာက္ေရအတြက္ အဖိုးေငြေပးရၾကပါ၏။ ထင္းကိုလည္းဝယ္ယူရၾကပါ၏။
5:5 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္ျမည္းမ်ား၊ ကုလားအုတ္ မ်ားကဲ့သို႔ ေနာက္မွအျပင္းေမာင္းႏွင္ျခင္းခံေနရၾကပါ၏။ ေမာပန္းပါေသာ္လည္းနားေနခြင့္မရၾကပါ။
5:6 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္မိမိတို႔အသက္ရွင္ေရးအတြက္ အစားအစာအလုံအေလာက္ရရွိနိုင္ရန္ အာရွုရိျပည္ႏွင့္အီဂ်စ္ျပည္သို႔သြား၍ ေတာင္းရမ္းရၾကပါ၏။
5:7 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏ဘိုးေဘးမ်ားသည္အျပစ္ ကူးၿပီးေနာက္ေသလြန္သြားၾကသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္သူတို႔၏အျပစ္ဝန္ကို ထမ္းရၾကပါ၏။
5:8 ကၽြန္မ်ားႏွင့္မျခားနားသူတို႔၏အုပ္စိုး ျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ခံၾကရေသာ္လည္း အဘယ္သူမၽွကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အားထိုသူတို႔၏ လက္မွမကယ္နိုင္ပါ။
5:9 ေက်းလက္မ်ားတြင္လူသတ္သမားတို႔ လွည့္လည္သြားလာလ်က္ေနသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္အသက္စြန႔္၍ အစားအစာရွာေဖြရၾကပါ၏။
5:10 ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မွုေၾကာင့္အဖ်ားတက္သျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏အသားအေရသည္ မုန႔္ဖိုတမၽွပူေလာင္ပါ၏။
5:11 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏ဇနီးမ်ားသည္ ဇိအုန္ေတာင္ေပၚ၌ပင္လၽွင္ မုဒိမ္းအက်င့္ခံရၾကပါ၏။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏သမီးပ်ိဳမ်ားသည္ ယုဒေက်းရြာမွန္သမၽွ၌ အနိုင္အထက္မေတာ္မတရားျပဳက်င့္မွုကို ခံရၾကပါ၏။
5:12 ရန္သူမ်ားသည္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ဖမ္းဆီး၍စက္တိုင္တင္ၾကပါ၏။ သူတို႔သည္အသက္ႀကီးသူမ်ားကိုလည္း ရိုေသေလးစားမွုမျပဳၾကပါ။
5:13 လူငယ္လူရြယ္မ်ားသည္ေက်းကၽြန္သဖြယ္ စပါးႀကိတ္ရၾကပါ၏။ လူငယ္တို႔သည္လည္းေလးလံေသာ ထင္းစည္းမ်ားကိုယိမ္းယိုင္ကာသယ္ပို႔ရ ၾကပါ၏။
5:14 အသက္ႀကီးသူတို႔သည္ၿမိဳ႕တံခါးအနီးတြင္ မထိုင္ၾကေတာ့ပါ။ လူငယ္လူရြယ္မ်ားသည္လည္းသီဆိုတီးမွုတ္ မွုကို မျပဳၾကေတာ့ပါ။
5:15 ဝမ္းေျမာက္ရႊင္လန္းမွုသည္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ ၏ဘဝမွ ကြယ္ေပ်ာက္သြားပါၿပီ။ ကခုန္မွုမ်ားသည္ဝမ္းနည္းေၾကကြဲမွုမ်ားသို႔ ေျပာင္းလဲသြားပါၿပီ။
5:16 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔တြင္ဂုဏ္ယူဝါႂကြားစရာ တစ္ခုမၽွမက်န္ရွိေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္အျပစ္ကူးၾကသျဖင့္ အမဂၤလာရွိၾကပါ၏။
5:17 ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔သည္စိတ္ပ်က္၍ မ်က္ရည္မ်ားဝိုင္းလ်က္ေနသျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔၏မ်က္စိမ်ားသည္ ၾကည့္၍မျမင္နိုင္ေတာ့ပါ။
5:18 ဇိအုန္ေတာင္ေတာ္သည္လူသူဆိတ္ညံသျဖင့္ ေခြးအတို႔က်က္စားရာျဖစ္၍ေနပါသည္။
5:19 သို႔ရာတြင္ အို ထာဝရဘုရားကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္ ထာဝစဥ္ဘုရင္ျဖစ္ေတာ္မူပါ၏။ ရာဇပလႅင္ေတာ္သည္နိစၥထာဝရတည္ ပါလိမ့္မည္။
5:20 ကိုယ္ေတာ္ရွင္သည္အဘယ္ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အားအစဥ္အျမဲေမ့ေလ်ာ့၍ ေနေတာ္မူပါသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ဤမၽွၾကာစြာကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔ကို စြန႔္ပစ္၍ထားေတာ္မူပါသနည္း။
5:21 အို ထာဝရဘုရားအထံေတာ္သို႔ ျပန္လာခြင့္ျပဳေတာ္မူပါ။ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အားျပန္လာေစေတာ္မူပါ။ ေရွးကာလမွာကဲ့သို႔ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးတို႔အား ဘုန္းႀကီးေစေတာ္မူပါ။
5:22 သို႔တည္းမဟုတ္ကိုယ္ေတာ္သည္ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳး တို႔အား ထာဝစဥ္စြန႔္ပစ္ထားေတာ္မူၿပီေလာ။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္၏အမ်က္ေတာ္ၿငိမ္းမည့္ ကာလမရွိေတာ့ပါတကား။ ပေရာဖက္ေယရမိျမည္တမ္းေသာ စကားၿပီး၏။