Library · my

Ruth 1

1:1 တရားသူကြီး​တို့ အုပ်စိုး​သည့်​ကာလ​တွင် အစ္စရေး​ပြည်​၌ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါး​ခြင်း​ဘေး​ကျရောက်​သဖြင့် ယုဒ​ပြည်​၊ ဗက်လင်​မြို့သား​တစ်​ဦး​သည် မိမိ​၏​မယား​၊ မိမိ​သား​နှစ်​ယောက်​နှင့်အတူ မောဘ​ပြည်​သို့ သွားရောက်​ခိုလှုံနေထိုင်​၏​။ 1:2 ထို​သူ​၏​အမည်​မှာ ဧလိမလက်​၊ မယား​၏​အမည်​မှာ နောမိ​၊ သား​နှစ်​ယောက်​၏​အမည်​မှာ မဟာလုန်​၊ ခိလျုန်​တို့​ဖြစ်၍ ယုဒ​ပြည်​၊ ဗက်လင်​မြို့သား ဧဖရတ်​အနွယ်ဝင်​ဖြစ်​၏​။ သူ​တို့​သည် မောဘ​ပြည်​သို့ သွားရောက်​နေထိုင်​ကြ​၏​။ 1:3 နောမိ​၏​ခင်ပွန်း ဧလိမလက် သေဆုံး​သွား​သဖြင့် သူ​သည် သား​နှစ်​ယောက်​နှင့် ကျန်ရစ်​ခဲ့​၏​။ 1:4 ထို​သား​နှစ်​ယောက်​သည် ဩရပ​၊ ရုသ အမည်​ရှိ​သော​မောဘ​သမီးပျို​တို့​နှင့် စုံဖက်​ပြီး မောဘ​ပြည်​၌ ဆယ်​နှစ်​ခန့် နေထိုင်​ကြ​၏​။ 1:5 ထို့နောက် မဟာလုန်​နှင့် ခိလျုန် နှစ်ယောက်စလုံး​လည်း သေဆုံး​သွား​သဖြင့် နောမိ​သည် သား​နှစ်​ယောက်​မ​ရှိ​၊ ခင်ပွန်းသည်​မ​ရှိ​ဘဲ ကျန်ရစ်​ခဲ့​ရ​၏​။ 1:6 ထာဝရဘုရား​သည် မိမိ​လူမျိုး​တော်​အား ကြည့်ရှု​ထောက်မ​၍ အစာရေစာ​ပေး​တော်မူ​ကြောင်း​ကို မောဘ​ပြည်​မှ နောမိ​ကြားသိ​သောအခါ သူ​သည် ချွေးမ​တို့​နှင့်အတူ မောဘ​ပြည်​မှ နေရင်းပြည်​သို့ ပြန်သွား​ရန် ပြင်ဆင်​၏​။ 1:7 ထို့နောက် ချွေးမ​နှစ်​ယောက်​နှင့်အတူ လက်ရှိ​နေထိုင်​ရာ​အရပ်​မှ ယုဒ​ပြည်​သို့ ခရီးပြု​ထွက်ခွာ​လာ​ကြ​၏​။ 1:8 နောမိ​က ချွေးမ​နှစ်​ဦး​အား “​သင်​တို့ ကိုယ့်​မိခင်​အိမ်​သို့ ပြန်​သွား​ကြ​လော့​။ ကွယ်လွန်​သွား​သော​သင်​တို့​ခင်ပွန်း​နှင့် ငါ့​အပေါ် သင်​တို့​မေတ္တာကရုဏာ​ပြ​ခဲ့​သည့်​အတိုင်း ထာဝရဘုရား​သည် သင်​တို့​အပေါ် မေတ္တာကရုဏာ ပြ​တော်မူ​ပါစေသော​။ 1:9 သင်​တို့​သည် နောက်အိမ်ထောင်ပြု​ပြီး အေးချမ်း​စွာ​နေ​ရ​သော​အခွင့်​ကို သင်​တို့​အား ထာဝရဘုရား ပေးသနား​တော်မူ​ပါစေသော​”​ဟု ဆို​ပြီး သူ​တို့​ကို နမ်း​ရာ သူ​တို့​သည် အော်ဟစ်​ငိုကြွေး​၍ 1:10 “​အကျွန်ုပ်​တို့​သည် အမေ​နှင့်အတူ အမေ့​လူမျိုး​တို့​ရှိ​ရာ​သို့ လိုက်သွား​မည်​”​ဟု ဆို​၏​။ 1:11 နောမိ​က​လည်း “​ငါ့​သမီး​တို့​၊ ပြန်သွား​ကြ​ပါ​။ အဘယ်ကြောင့် ငါ​နှင့်အတူ လိုက်​မည်နည်း​။ သင်​တို့​ယောက်ျား​ရ​ဖို့ ငါ့​ဝမ်း​ထဲက သား​မွေး​နိုင်​သေး​သလော​။ 1:12 ငါ့​သမီး​တို့​၊ ပြန်​သွား​ကြ​ပါ​။ ငါ အသက်ကြီး​လှ​ပြီ​။ အိမ်ထောင်​မ​ပြု​သင့်​တော့​။ အကယ်၍ ဤ​ည​တွင် အိမ်ထောင်ပြု​၍​သား​မွေး​နိုင်​သည့်​မျှော်လင့်ချက်​ရှိ​သည်​ဆို​လျှင်ပင် 1:13 သူ​တို့​ကြီးလာ​သည်​အထိ သင်​တို့​အိမ်ထောင်​မ​ပြု​ဘဲ စောင့်​နေ​ကြ​မည်လော​။ ငါ့​သမီး​တို့​၊ ထိုသို့​မ​ဖြစ်​သင့်​။ ထာဝရဘုရား​သည် ငါ့​ကို ဆုံးမ​တော်မူ​သဖြင့် သင်​တို့​ထက် ငါ​ပို၍​ခါးသီး​စွာ​ခံစား​ရ​၏​”​ဟု ဆို​၏​။ 1:14 ချွေးမ​နှစ်​ယောက်​သည် တစ်ဖန် အော်ဟစ်​ငိုကြွေး​ကြ​ပြီး ဩရပ​သည် ယောက္ခမ​ကို​နှုတ်ဆက်​ကာ ထွက်သွား​လေ​၏​။ ရုသ​မူကား ယောက္ခမ​နှင့်အတူ လိုက်သွား​၏​။ 1:15 ထို့ကြောင့် နောမိ​က ရုသ​အား “​ကြည့်​ပါ​။ သင့်​အစ်မ​သည် သူ့​လူမျိုး​၊ သူ့​ဘုရား​ရှိ​ရာ​သို့ ပြန်သွား​ပြီ​။ သင်​လည်း သူ့​နောက်သို့​လိုက်သွား​လော့​”​ဟု ဆို​လျှင် 1:16 ရုသ​က​လည်း “​အမေ့​ကို ထားခဲ့​ပြီး နောက်​ပြန်လှည့်​သွား​ရန် အကျွန်ုပ်​ကို မ​တိုက်တွန်း​ပါ​နှင့်​။ အမေ​သွား​သည့်​နေရာ​သို့ အကျွန်ုပ်​လိုက်​မည်​။ အမေ​အိပ်​သည့်​နေရာ​တွင် အကျွန်ုပ်​အိပ်​မည်​။ အမေ့​လူမျိုး​သည် အကျွန်ုပ်​လူမျိုး​၊ အမေ့​ဘုရား​သည် အကျွန်ုပ်​ဘုရား ဖြစ်​ပါ​၏​။ 1:17 အမေ​သေ​သည့်​နေရာ​တွင် အကျွန်ုပ်​လိုက်​သေ​၍ ထို​နေရာ​တွင်​ပင် အသင်္ဂြိုဟ်​ခံ​ပါ​မည်​။ သေ​ခြင်း​မှတစ်ပါး အခြား​အကြောင်း​ကြောင့် အမေ့​ကို အကျွန်ုပ်​ခွဲခွာ​သွား​လျှင် ထာဝရဘုရား​သည် အကျွန်ုပ်​ကို ဒဏ်ခတ်​ပါစေ​”​ဟု ပြန်ပြော​၏​။ 1:18 ရုသ​က မိမိ​နှင့်အတူ​လိုက်​ရန် အခိုင်အမာ​စိတ်ပိုင်းဖြတ်​ထား​ကြောင်း နောမိ သိမြင်​လျှင် ရုသ​အား ထပ်​မ​တိုက်တွန်း​တော့​ချေ​။ 1:19 သူ​တို့​နှစ်​ယောက် ဗက်လင်​မြို့​သို့ ခရီးဆက်​လာ​ခဲ့​ကြ​၏​။ ဗက်လင်​မြို့​သို့​ရောက်​သောအခါ သူ​တို့​ကို​မြင်​သည်​နှင့် တစ်မြို့လုံး ပွက်လောရိုက်​သွား​လေ​၏​။ အမျိုးသမီး​တို့​က “​ဤ​သူ​ကား နောမိ​လော​”​ဟု မေးမြန်း​ကြ​၏​။ 1:20 နောမိ​က​လည်း “​အကျွန်ုပ်​ကို နောမိ ​ဟု မ​ခေါ်​ပါ​နှင့်​။ မာရ ​ဟု ခေါ်​ပါ​။ အနန္တတန်ခိုးရှင်​သည် အကျွန်ုပ်​အား ခါးသီး​စွာ​ခံစား​ရ​စေ​တော်မူ​ပြီ​။ 1:21 အကျွန်ုပ်​သည် ထွက်သွား​စဉ်က ပြည့်ပြည့်စုံစုံ​နှင့် ထွက်သွား​၏​။ ယခု​မူကား ထာဝရဘုရား​သည် လက်ချည်းသက်သက်​ပြန်လာ​စေ​တော်မူ​၏​။ အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်​ကို နောမိ​ဟု ခေါ်​ကြ​ဦး​မည်နည်း​။ ထာဝရဘုရား​သည် အကျွန်ုပ်​ကို ဆုံးမ​တော်မူ​ပြီ​။ အနန္တတန်ခိုးရှင်​သည် အကျွန်ုပ်​ကို ဒုက္ခရောက်​စေ​တော်မူ​ပြီ​”​ဟု ပြန်ပြော​၏​။ 1:22 ဤသို့ဖြင့် နောမိ​သည် သူ​၏​ချွေးမ မောဘ​အမျိုးသမီး​ရုသ​နှင့်အတူ မောဘ​ပြည်​မှ ပြန်လာ​၍ မုယောစပါး​ရိတ်သိမ်း​စ​အချိန်​တွင် ဗက်လင်​မြို့​သို့ ရောက်လာ​ကြ​လေ​၏​။