Genesis 2
2:1 ဤသို႔ျဖင့္ ေကာင္းကင္၊ ေျမႀကီးႏွင့္တကြ ၎တို႔၌ရွိေသာတန္ဆာအားလုံးၿပီးစီးေလ၏။
2:2 သတၱမေန႔၌ ဘုရားသခင္လုပ္ေဆာင္ေသာအမႈ ၿပီးဆုံးေလ၏။ ထိုသို႔ မိမိလုပ္ေဆာင္ေသာအမႈအလုံးစုံၿပီးဆုံး၍ သတၱမေန႔၌ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနေတာ္မူ၏။
2:3 ထိုသတၱမေန႔ကို ဘုရားသခင္သည္ ေကာင္းခ်ီးေပး၍ သန႔္ရွင္းေစေတာ္မူ၏။ အေၾကာင္းမူကား ထိုေန႔၌ ဘုရားသခင္သည္ မိမိလုပ္ေဆာင္ေသာဖန္ဆင္းျခင္းအမႈ အလုံးစုံၿပီးဆုံး၍ ၿငိမ္ဝပ္စြာေနေတာ္မူ၏။
2:4 ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူစဥ္အခါက ၎တို႔၏အတၳဳပၸတၱိကား ဤသို႔ျဖစ္၏။ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ ေကာင္းကင္ႏွင့္ေျမႀကီးကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူရာကာလတြင္
2:5 ေျမႀကီးေပၚ၌ မည္သည့္ေတာခ်ဳံမွ်မရွိေသး၊ မည္သည့္ေတာျမက္ပင္မွ်လည္းမေပါက္ေသး။ အေၾကာင္းမူကား ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ ေျမႀကီးေပၚ၌ မိုးကို႐ြာေစေတာ္မမူေသး။ ေျမကိုထြန္ယက္လုပ္ကိုင္ေသာလူလည္း မရွိေသးေခ်။
2:6 သို႔ေသာ္ ေျမႀကီးမွေရခိုးေရေငြ႕ ထြက္၍ ေျမတစ္ျပင္လုံးကို စိုစြတ္ေစ၏။
2:7 ထို႔ေနာက္ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ ေျမမႈန႔္ျဖင့္ လူကိုပုံေဖာ္ဖန္ဆင္း၍ သူ၏ႏွာေခါင္းထဲသို႔ ဇီဝအသက္ကို မႈတ္သြင္းေတာ္မူရာ လူသည္ သက္ရွိသတၱဝါျဖစ္လာ၏။
2:8 ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ အေရွ႕ဘက္ရွိဧဒင္အရပ္၌ ဥယ်ာဥ္ကိုစိုက္ပ်ိဳးၿပီးလွ်င္ မိမိပုံေဖာ္ဖန္ဆင္းထားေသာလူကို ထိုဥယ်ာဥ္၌ ေနရာခ်ထားေတာ္မူ၏။
2:9 ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ ရႈခ်င္စဖြယ္ေကာင္းေသာ၊ စားဖြယ္ေကာင္းေသာအပင္အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ေျမမွေပါက္ေစေတာ္မူ၏။ ဥယ်ာဥ္အလယ္၌ အသက္ပင္ႏွင့္ အေကာင္းအဆိုးသိကြၽမ္းရာအပင္ရွိ၏။
2:10 ဥယ်ာဥ္ကိုစိုစြတ္ေစရန္ ျမစ္တစ္ျမစ္သည္ ဧဒင္အရပ္မွစီးထြက္၍ ထိုေနရာမွေလးျဖာကြဲၿပီး ျမစ္ေလးသြယ္ျဖစ္ေလ၏။
2:11 ပထမျမစ္၏အမည္ကား ဖိရႈန္ျဖစ္၏။ ထိုျမစ္သည္ ေ႐ႊထြက္ေသာ ဟဝိလနယ္ေျမတစ္ေလွ်ာက္ကို ေကြ႕ပတ္စီးဆင္းေလ၏။
2:12 ထိုျပည္မွထြက္ေသာေ႐ႊသည္ ေကာင္းလွ၏။ ပယင္းႏွင့္မဟူရာေၾကာင္ဝင္ေက်ာက္တို႔လည္း ထြက္၏။
2:13 ဒုတိယျမစ္၏အမည္ကား ဂိဟုန္ျဖစ္၏။ ထိုျမစ္သည္ ကုရွျပည္တစ္ေလွ်ာက္ ေကြ႕ပတ္စီးဆင္းေလ၏။
2:14 တတိယျမစ္၏အမည္ကား တိုက္ဂရစ္ျဖစ္၏။ ထိုျမစ္သည္ အဆီးရီးယားျပည္၏အေရွ႕ဘက္သို႔ စီးဆင္းေလ၏။ စတုတၳျမစ္ကား ယူဖေရးတီးျမစ္ျဖစ္၏။
2:15 ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ လူကိုေခၚေဆာင္၍ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ကိုျပဳစုေစာင့္ေရွာက္ေစရန္ ထိုဥယ်ာဥ္၌ထားေတာ္မူ၏။
2:16 ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္က လူအား “သင္သည္ ဥယ်ာဥ္၌ရွိသမွ်ေသာအပင္၏အသီးကို လြတ္လပ္စြာစားခြင့္ရွိ၏။
2:17 သို႔ေသာ္ အေကာင္းအဆိုးသိကြၽမ္းရာအပင္၏အသီးကို မစားရ။ အေၾကာင္းမူကား ထိုအသီးကိုစားေသာေန႔တြင္ သင္သည္ မုခ်ေသရမည္”ဟု ပညတ္ထားေတာ္မူ၏။
2:18 ထို႔ေနာက္ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္က “လူသည္ တစ္ေယာက္တည္းမေနေကာင္း။ သူႏွင့္သင့္ေတာ္သည့္ ကူညီမစသူကို သူ႔အတြက္ ငါဖန္ဆင္းဦးမည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
2:19 ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ မိုးေကာင္းကင္ငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ေျမႀကီးျဖင့္ပုံေဖာ္ဖန္ဆင္းၿပီးလွ်င္ ၎တို႔ကို လူကမည္သို႔မွည့္ေခၚမည္ကို သိရွိရန္ လူထံသို႔ ေခၚေဆာင္လာခဲ့၏။ သက္ရွိသတၱဝါတို႔သည္ လူမွည့္ေခၚသည့္အတိုင္း နာမည္အသီးသီးရၾက၏။
2:20 ထိုသို႔ လူသည္ ယဥ္ပါးေသာတိရစာၦန္အေပါင္းတို႔ႏွင့္ မိုးေကာင္းကင္ငွက္တို႔ကိုလည္းေကာင္း၊ ေတာ႐ိုင္းတိရစာၦန္အေပါင္းတို႔ကိုလည္းေကာင္း အမည္မွည့္ေခၚေလ၏။ သို႔ေသာ္ အာဒံ ႏွင့္သင့္ေတာ္သည့္ အေထာက္အမ မရွိေသးေခ်။
2:21 ထို႔ေၾကာင့္ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ လူကို အိပ္ေမာက်ေစေတာ္မူ၍ သူအိပ္ေပ်ာ္စဥ္ သူ၏နံ႐ိုးတစ္ေခ်ာင္းကို ထုတ္ယူၿပီးလွ်င္ ထိုေနရာကို အသားျဖင့္ျပန္ပိတ္ေတာ္မူ၏။
2:22 ထို႔ေနာက္ ထာဝရအရွင္ဘုရားသခင္သည္ လူထဲမွထုတ္ယူေသာနံ႐ိုးျဖင့္ မိန္းမကိုဖန္ဆင္း၍ လူထံသို႔ ေခၚေဆာင္လာခဲ့၏။
2:23 ထိုအခါ လူက “ယခု ဤသူသည္ ငါ့အ႐ိုးထဲကအ႐ိုး၊ ငါ့အသားထဲကအသားျဖစ္၏။ သူ႔ကို ေယာက္်ားထဲမွထုတ္ယူေသာေၾကာင့္ မိန္းမ ဟူ၍မွည့္ေခၚမည္”ဟု ဆိုေလ၏။
2:24 ထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္ ေယာက္်ားသည္ မိဘကိုစြန႔္ခြာ၍ မိမိမယားႏွင့္ေပါင္းဖက္သျဖင့္ ထိုသူတို႔သည္ တစ္သားတစ္ကိုယ္တည္း ျဖစ္ၾကလိမ့္မည္။
2:25 ထိုလူလင္မယားႏွစ္ဦးစလုံးတို႔သည္ အဝတ္မပါအခ်ည္းစည္းေနၾကေသာ္လည္း ရွက္ေၾကာက္ျခင္းမရွိၾကေပ။