Job 37
37:1 ဤအမႈေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္သည္ ႏွလုံးတုန္ရင္ခုန္ရပါ၏။
37:2 ကိုယ္ေတာ့္ထံမွ ျမည္ဟိန္းေသာအသံ၊ ႏႈတ္ေတာ္မွထြက္ေသာအသံေတာ္ကို ေသခ်ာစြာနားေထာင္ၾကေလာ့။
37:3 ကိုယ္ေတာ္သည္ အသံေတာ္ကို ေကာင္းကင္ေအာက္တစ္ခြင္လုံးသို႔ လႊတ္ေတာ္မူ၍ ေျမႀကီးစြန္းတိုင္ေအာင္ လွ်ပ္စီးကိုလက္ေစေတာ္မူ၏။
37:4 လွ်ပ္စီးလက္ၿပီးမွ အသံေတာ္ျမည္ဟိန္းထြက္လာ၏။ ဘုန္းႀကီးေသာအသံေတာ္ျဖင့္ မိုးၿခိမ္းေစေတာ္မူ၏။ အသံေတာ္ကိုၾကားရသည္ႏွင့္ လွ်ပ္စီးကို အတားအဆီးမရွိ လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။
37:5 ဘုရားသခင္သည္ အံ့ဖြယ္ေသာအသံေတာ္ျဖင့္ မိုးၿခိမ္းေစေတာ္မူ၏။ ႀကီးျမတ္ေသာအမႈ၊ ငါတို႔နားမလည္ႏိုင္ေသာအမႈကို ျပဳေတာ္မူ၏။
37:6 ႏွင္းပြင့္ကို ‘ေျမႀကီးေပၚသို႔က်ေစ’၊ မိုးစက္မ်ားကို ‘သည္းထန္စြာ႐ြာသြန္းေစ’ဟု အမိန႔္ေပးေတာ္မူ၏။
37:7 ကိုယ္ေတာ္သည္ မိမိျပဳေတာ္မူေသာအမႈကို လူအေပါင္းတို႔သိမည့္အေၾကာင္း လူတို႔လုပ္ေသာအလုပ္ကို ရပ္စဲေစေတာ္မူ၏။
37:8 ထိုအခါ တိရစာၦန္တို႔သည္ သားေအာင္းဂူထဲသို႔ ဝင္သြားၾက၍ တြင္းထဲတြင္ ေအာင္းေနၾက၏။
37:9 ေလေပြသည္ ေတာင္အရပ္မွလည္းေကာင္း၊ ေအးျမေသာေလသည္ ေျမာက္အရပ္မွလည္းေကာင္း တိုက္ခတ္လာ၏။
37:10 ဘုရားသခင္၏ထြက္သက္ေလျဖင့္ ေရခဲ၍ ေရမ်က္ႏွာျပင္ ေအးခဲေလ၏။
37:11 တိမ္တိုက္ကို ေရေငြ႕မ်ားႏွင့္ဖြဲ႕ထား၍ လွ်ပ္စီးလက္ေသာအခါ မိုးတိမ္မ်ားကိုကြဲလြင့္သြားေစ၏။
37:12 ကိုယ္ေတာ္ေစၫႊန္ရာသို႔ မိုးတိမ္မ်ားလြင့္ပါသြား၏။ အမိန႔္ေတာ္အတိုင္းျပဳဖို႔ရန္ ကမာၻေလာကတစ္ခြင္လုံးသို႔ လြင့္ေမ်ာေလ၏။
37:13 ဒဏ္ခတ္ဖို႔ျဖစ္ေစ၊ ေျမႀကီးဖို႔ျဖစ္ေစ၊ ေမတၱာျပဖို႔ျဖစ္ေစ ဤသို႔ျဖင့္ မိုးတိမ္မ်ားကိုျဖစ္ေပၚေစတတ္၏။
37:14 အို ေယာဘ၊ နားေထာင္ပါေလာ့။ ၿငိမ္ဝပ္စြာေန၍ ဘုရားသခင္ျပဳေသာအံ့ဖြယ္အမႈတို႔ကို ဆင္ျခင္ၾကည့္ပါေလာ့။
37:15 ဘုရားသခင္သည္ မိုးတိမ္မ်ားကို မည္သို႔ထိန္းခ်ဳပ္ထားသည္ကိုလည္းေကာင္း၊ မိုးတိမ္ထဲမွ မည္သို႔လွ်ပ္စီးလက္ေစသည္ကိုလည္းေကာင္း သင္သိပါသေလာ။
37:16 တိမ္တိုက္မ်ား မည္သို႔လြင့္ေမ်ာေနသည္ကို သင္သိပါသေလာ။ ထိုအမႈသည္ အလုံးစုံကိုသိျမင္ေသာအရွင္ ျပဳေတာ္မူသည့္ အံ့ဖြယ္အမႈျဖစ္၏။
37:17 ေတာင္ေလေၾကာင့္ ကမာၻေျမႀကီး ဆိတ္ၿငိမ္သြားခ်ိန္တြင္ အဘယ္ေၾကာင့္ သင့္အဝတ္ ပူေႏြးေနသနည္း။
37:18 သင္သည္ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အတူ မိုးေကာင္းကင္ကို ေၾကးမုံျပင္ကဲ့သို႔သြန္းလုပ္၍ ခိုင္ခံ့စြာျဖန႔္ၾကက္ထားသေလာ။
37:19 ကိုယ္ေတာ္အား မည္သို႔ျပန္ေလွ်ာက္ရမည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔အား သင္ျပပါ။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔မွာ အသိေမွာင္မိုက္ေသာေၾကာင့္ အစီအစဥ္တက်မတင္ျပတတ္ပါ။
37:20 ‘ငါ ေျပာစရာရွိသည္’ဟု ကိုယ္ေတာ္အား ဆိုသင့္သေလာ။ လူသည္ အသက္ဆုံးရႈံးခံၿပီး ထိုသို႔ဆိုသင့္သေလာ။
37:21 ေလတိုက္၍ မိုးတိမ္မ်ားကင္းစင္သြားေသာအခါ ေကာင္းကင္၌ေတာက္ပေသာအလင္းကို လူတို႔မၾကည့္ႏိုင္။
37:22 ေျမာက္အရပ္မွ ေ႐ႊေရာင္အလင္းတန္း ျဖာထြက္လာ၏။ ဘုရားသခင္၏ဘုန္းက်က္သေရေတာ္မွာ အံ့မခန္းဖြယ္ပါတကား။
37:23 အနႏၲတန္ခိုးရွင္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔ လိုက္၍မမီႏိုင္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ တန္ခိုးႀကီးေသာအရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ တရားမွ်တျခင္း၊ ေျဖာင့္မတ္ျခင္းတို႔ႏွင့္ ျပည့္စုံေတာ္မူ၏။ မတရားေသာအမႈကို ျပဳေတာ္မမူ။
37:24 သို႔ျဖစ္၍ လူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ့္ကို ေၾကာက္႐ြံ႕ၾကပါ၏။ မိမိကိုယ္ကို ပညာရွိဟု မွတ္ယူသူတို႔အား ကိုယ္ေတာ္ အေရးစိုက္ေတာ္မမူ”ဟု ဆိုေလ၏။