Job 4
4:1 ထိုအခါ ေတမန္အမ်ိဳးသား ဧလိဖတ္က
4:2 “သင္ႏွင့္ စကားေျပာလွ်င္ သင္စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္မည္ေလာ။ သို႔ေသာ္ မည္သူသည္ စကားမေျပာဘဲေနႏိုင္မည္နည္း။
4:3 ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္သည္ လူအမ်ားကို ဆုံးမေပးခဲ့ၿပီ။ အားနည္းေသာလက္တို႔ကိုလည္း ခိုင္ခံ့ေစခဲ့ၿပီ။
4:4 သင္၏စကားမ်ားသည္ လဲက်ေနေသာသူကို ျပန္ထေစၿပီ။ ၫြတ္က်သြားေသာဒူးမ်ားကိုလည္း သန္မာေစၿပီ။
4:5 ယခုမွာ သင္ကိုယ္တိုင္ႀကဳံေတြ႕ရၿပီျဖစ္၍ သင္ပင္ပန္းေနရၿပီ။ သင္ထိခိုက္ခံေနရၿပီျဖစ္၍ သင္ထိတ္လန႔္ေနရၿပီ။
4:6 သင္၏ၾကည္ညိဳကိုင္းရႈိင္းျခင္းသည္ သင္၏ယုံၾကည္အားထားရာ မဟုတ္ေလာ။ တည္ၾကည္စြာ ျပဳမူက်င့္ႀကံျခင္းသည္ သင္၏ေမွ်ာ္လင့္ရာ မဟုတ္ေလာ။
4:7 ယခု ဆင္ျခင္ၾကည့္ပါေလာ့။ မည္သူသည္ အျပစ္မရွိဘဲ ပ်က္စီးဖူးသနည္း။ ေျဖာင့္မွန္ေသာသူသည္ အဘယ္မွာ ဖ်က္ဆီးခံရဖူးသနည္း။
4:8 ငါသတိျပဳမိသည္မွာ အျပစ္ဒုစ႐ိုက္ကိုထြန္ယက္၍ အခက္အခဲျပႆနာကိုႀကဲေသာသူသည္ ထိုအရာတို႔ကို ျပန္ရိတ္သိမ္းရတတ္၏။
4:9 ဘုရားသခင္ထံေတာ္မွ ထြက္သက္ေလတစ္ခ်က္တည္းႏွင့္ ထိုသူတို႔ ပ်က္စီးရ၏။ အမ်က္ေတာ္အရွိန္ႏွင့္ ထိုသူတို႔ ဘဝနိဂုံးခ်ဳပ္ရ၏။
4:10 ျခေသၤ့၏မာန္ဖီသံ၊ ျခေသၤ့ႀကီး၏ဟိန္းေဟာက္သံ ဆိတ္သုဥ္းရ၏။ ျခေသၤ့ပ်ိဳတို႔၏အစြယ္မ်ား က်ိဳးသြားရ၏။
4:11 သားေကာင္မဲ့ေသာေၾကာင့္ ျခေသၤ့တို႔ ေသေက်ၾကရ၏။ ျခေသၤ့ေပါက္ေလးတို႔လည္း ကြဲလြင့္ကုန္ပါ၏။
4:12 ငါ့နားထဲတြင္ တိုးညႇင္းေသာစကားသံတစ္ခုကို သဲ့သဲ့ေလးၾကားရ၏။
4:13 လူတို႔အိပ္ေမာက်ေနခ်ိန္ ညစိတ္အာ႐ုံထဲတြင္ ပူပန္စရာအေတြးမ်ား ေရာက္လာ၍
4:14 ေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန႔္ျခင္းသည္ ငါ့ကိုဝိုင္းရံသျဖင့္ ငါ့အ႐ိုးရွိသမွ်တို႔သည္ တုန္လႈပ္ၾကပါ၏။
4:15 ဝိညာဥ္တစ္ပါးသည္ ငါ့ေရွ႕မွေ႐ြ႕လ်ားသြားသျဖင့္ ငါ့တစ္ကိုယ္လုံး ၾကက္သီးထမိပါ၏။
4:16 ထိုဝိညာဥ္သည္ မလႈပ္မယွက္ရပ္ေန၏။ သို႔ေသာ္ သူ႔႐ုပ္သြင္ကို ငါမေဖာ္ျပတတ္။ သူ႔သဏၭာန္ကိုသာ ငါျမင္ရ၏။ တိတ္ဆိတ္ေန၏။ ထို႔ေနာက္ အသံတစ္ခုကို ငါၾကားရ၏။
4:17 ေသမ်ိဳးျဖစ္ေသာလူသည္ ဘုရားသခင္ေရွ႕တြင္ ေျဖာင့္မတ္ႏိုင္မည္ေလာ။ လူသည္ သူ႔ကိုဖန္ဆင္းေသာအရွင္ေရွ႕တြင္ စင္ၾကယ္ႏိုင္မည္ေလာ။
4:18 မိမိအေစအပါးတို႔ကို အယုံအၾကည္ရွိေတာ္မမူ၊ မိမိေကာင္းကင္တမန္တို႔ကိုပင္ အျပစ္ရွိသည္ဟု စီရင္ေတာ္မူလွ်င္
4:19 ေျမမႈန႔္တြင္အုတ္ျမစ္ခ်ထားေသာ႐ႊံ႕အိမ္၌ ေနထိုင္ၾကၿပီး ပိုးေကာင္ကဲ့သို႔ အမႈန႔္ေခ်၍ရေသာသူတို႔ကိုမူ အဘယ္ဆိုဖြယ္ရွိသနည္း။
4:20 သူတို႔သည္ ေနထြက္ခ်ိန္ႏွင့္ ေနဝင္ခ်ိန္ၾကား၌ပင္ အမႈန႔္ျဖစ္သြားႏိုင္၏။ သတိမထားမိခ်ိန္မွာပင္ အစဥ္ပ်က္စီးသြားႏိုင္၏။
4:21 သူတို႔တဲဆိုင္းႀကိဳးဆြဲျဖဳတ္ခံရ၏။ သူတို႔သည္ ဉာဏ္ပညာမဲ့လ်က္ ေသသြားၾကရ၏။