Job 3
3:1 ေနာက္ဆုံးတြင္ ေယာဘသည္ ႏႈတ္ကိုဖြင့္၍ မိမိေမြးေသာေန႔ကို က်ိန္ဆဲေလ၏။
3:2 ေယာဘက
3:3 “ငါေမြးဖြားေသာေန႔ ‘သားေယာက္်ား သေႏၶတည္ၿပီ’ဟု ဆိုေသာညသည္ ပ်က္စီးပါေစ။
3:4 ထိုေန႔ရက္သည္ ေမွာင္မိုက္ျဖစ္ပါေစ။ အထက္အရပ္ရွိဘုရားသခင္သည္ ထိုေန႔ရက္ကို အမွတ္မထားပါေစႏွင့္။ ထိုေန႔ရက္သည္ အလင္း မထြန္းလင္းပါေစႏွင့္။
3:5 ထိုေန႔ရက္ကို ေမွာင္မိုက္ျခင္းႏွင့္ ေသမင္းအရိပ္တို႔သည္ သိမ္းယူပါေစ။ တိမ္တိုက္ဖုံးလႊမ္းပါေစ။ ေန႔၏အေမွာင္ထုသည္ ထိုေန႔ရက္ကို ေျခာက္လွန႔္ပါေစ။
3:6 ထိုညကိုလည္း အေမွာင္ထု သိမ္းပိုက္သြားပါေစ။ တစ္ႏွစ္တာ၏ေန႔ရက္မ်ားတြင္ ထိုညသည္ ဝမ္းသာအားရခြင့္ မရပါေစႏွင့္။ လတို႔၏အေရအတြက္ထဲတြင္လည္း စာရင္းမဝင္ပါေစႏွင့္။
3:7 ၾကည့္ရႈေလာ့။ ထိုညသည္ ၿမဳံပါေစ။ ႐ႊင္လန္းျခင္းအသံမွ် မရွိပါေစႏွင့္။
3:8 ေန႔ကိုက်ိန္ဆဲသူမ်ား၊ လဝိသန္ ကိုႏႈိးဆြဖို႔ အသင့္ရွိေသာသူမ်ားသည္ ထိုညကို က်ိန္ဆဲၾကပါေစ။
3:9 ထိုည၏ညဦးယံၾကယ္တို႔ ကြယ္ပါေစ။ အလင္းကိုေစာင့္ေမွ်ာ္ေသာ္လည္း မရပါေစႏွင့္။ အ႐ုဏ္ဦးလင္းေရာင္ျခည္ကိုလည္း မေတြ႕ရပါေစႏွင့္။
3:10 အေၾကာင္းမူကား ငါ့အမိဝမ္းကိုမပိတ္ေပးပါ။ အခက္အခဲျပႆနာကိုလည္း ငါ့ထံမွ မလႊဲေပးပါ။
3:11 ငါသည္ ေမြးစကပင္ အဘယ္ေၾကာင့္ မေသရသနည္း။ အမိဝမ္းထဲကထြက္လာစဥ္ကပင္ အဘယ္ေၾကာင့္ အသက္မခ်ဳပ္ၿငိမ္းရသနည္း။
3:12 ဒူးတို႔သည္လည္း အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ့ကိုႀကိဳဆိုၾကသနည္း။ အဘယ္ေၾကာင့္ ႏို႔ကို ငါစို႔ရသနည္း။
3:13 ထိုသို႔သာမျဖစ္ခဲ့လွ်င္ ငါသည္ ယခု ၿငိမ္းခ်မ္းစြာလဲေလ်ာင္းရေလၿပီ။ အိပ္စက္အနားယူရေလၿပီ။
3:14 မိမိတို႔အတြက္ ၿပိဳပ်က္ရာမ်ားကိုျပန္လည္တည္ေဆာက္ေနၾကေသာ ရွင္ဘုရင္မ်ား၊ ေလာကီအႀကံေပးသူမ်ား၊
3:15 ေ႐ႊကိုပိုင္ဆိုင္၍ မိမိတို႔အိမ္ကို ေငြျဖင့္ျပည့္ေစေသာ မင္းညီမင္းသားမ်ားႏွင့္အတူ အိပ္စက္အနားယူေနရၿပီ။
3:16 သို႔မဟုတ္ ငါသည္ ေျမျမႇဳပ္ခံရသည့္အေသေမြးေသာကေလးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အလင္းမျမင္လိုက္ရေသာကေလးကဲ့သို႔လည္းေကာင္း အဘယ္ေၾကာင့္ မျဖစ္ရသနည္း။
3:17 ထိုေနရာတြင္ လူဆိုးတို႔ဒုကၡမေပးႏိုင္။ ထိုေနရာတြင္ ေမာပန္းသူတို႔ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေနရ၏။
3:18 ထိုေနရာတြင္ အဓမၼေစခိုင္းသံမ်ားမၾကားရဘဲ အက်ဥ္းသားတို႔ ေအးခ်မ္းစြာေနၾကရ၏။
3:19 ထိုေနရာတြင္ အယုတ္အျမတ္ဟူ၍ မရွိ။ ကြၽန္သည္လည္း သခင့္လက္မွလြတ္ေျမာက္ရ၏။
3:20 ဒုကၡေရာက္ေနသူကို အဘယ္ေၾကာင့္ အလင္းေပးသနည္း။ ခါးသီးစြာခံစားေနရသူတို႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ အသက္ရွင္ခြင့္ေပးသနည္း။
3:21 ေသျခင္းကိုေတာင့္တေသာသူတို႔သည္ ေသခြင့္ကို မရၾက။ သူတို႔သည္ ဝွက္ထားေသာဘ႑ာထက္ ေသျခင္းကို သာ၍ရွာေဖြၾက၏။
3:22 သခ်ႋဳင္းကိုသာရွာေတြ႕လွ်င္ အဘယ္မွ်ေလာက္ ဝမ္းေျမာက္ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကမည္နည္း။
3:23 လမ္းေပ်ာက္ေနသူ၊ ဘုရားသခင္ဆီးတားပိတ္ဆို႔ထားေသာသူကို အဘယ္ေၾကာင့္ အလင္းေပးသနည္း။
3:24 ငါသည္ စားေသာက္ရမည့္အစား ငိုေႂကြးေနရပါ၏။ ေရစီးဆင္းသကဲ့သို႔ ညည္းတြားေနရပါ၏။
3:25 ငါေၾကာက္႐ြံ႕ထိတ္လန႔္ေသာအရာသည္ ငါ့အေပၚသို႔ က်ေရာက္လာၿပီ။ ငါစိုးရိမ္ေသာအမႈကို ငါႀကဳံရေလၿပီ။
3:26 ဒုကၡဆင္းရဲႏွင့္ႀကဳံေနရၿပီျဖစ္၍ ငါ၌ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းမရွိ။ ၿငိမ္သက္ျခင္းမရွိ။ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနခြင့္မရေတာ့ၿပီ”ဟု ညည္းဆိုေလ၏။