Mark 1
1:1 ဘုရားသခင္၏သားေတာ္ ေယရႈခရစ္ေတာ္၏ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းအစမွာ ဤသို႔ျဖစ္၏။
1:2 “ၾကည့္ရႈေလာ့။ သင္၏လမ္းကိုျပင္ဆင္မည့္ ငါ၏ေစတမန္ကို သင့္ထက္အလ်င္ ဦးစြာငါေစလႊတ္မည္။”
1:3 “ေတာကႏၲာရ၌ ဟစ္ေၾကာ္ေသာအသံမွာ ထာဝရဘုရား၏လမ္းေတာ္ကို ျပင္ဆင္ၾကေလာ့။ ကိုယ္ေတာ္၏လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို ေျဖာင့္တန္းေစၾကေလာ့” ဟု ပေရာဖက္ေဟရွာယ၏က်မ္းတြင္ ေရးထားသည္ႏွင့္အညီ
1:4 ေယာဟန္သည္ေပၚထြန္းလာ၍ ေတာကႏၲာရ၌ ဗတၱိဇံ ေပးကာ အျပစ္မ်ားခြင့္လႊတ္ျခင္းေက်းဇူးအတြက္ ေနာင္တႏွင့္ဆိုင္ေသာဗတၱိဇံတရားကို ေဟာေျပာေလ၏။
1:5 ထိုအခါ ယုဒနယ္တစ္နယ္လုံးမွလူမ်ားႏွင့္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သားအေပါင္းတို႔သည္ ေယာဟန္ထံသို႔သြား၍ မိမိတို႔၏အျပစ္မ်ားကိုေဖာ္ျပဝန္ခံလ်က္ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တြင္ သူ႔ထံ၌ဗတၱိဇံခံၾက၏။
1:6 ေယာဟန္သည္ ကုလားအုတ္အေမြးျဖင့္လုပ္ထားေသာအဝတ္ကိုဝတ္၍ ခါး၌သားေရခါးပန္းကိုစည္းကာ က်ိဳင္းေကာင္ႏွင့္ေတာပ်ားရည္တို႔ကိုစားလ်က္ေန၏။
1:7 ေယာဟန္က “ငါ့ထက္ႀကီးျမတ္ေသာအရွင္သည္ ငါ့ေနာက္တြင္ႂကြလာမည္။ ထိုအရွင္၏ေျခနင္းေတာ္ႀကိဳးကို ငုံ႔၍ေျဖေပးရန္ပင္ ငါသည္မထိုက္တန္။
1:8 ငါသည္ သင္တို႔ကို ေရ၌ဗတၱိဇံေပးေသာ္လည္း ထိုအရွင္သည္ သန႔္ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္၌ သင္တို႔ကိုဗတၱိဇံေပးေတာ္မူလိမ့္မည္”ဟု ေဟာေျပာေလ၏။
1:9 ထိုေန႔ရက္ကာလ၌ ေယရႈသည္ ဂါလိလဲနယ္၊ နာဇရက္ၿမိဳ႕မွႂကြလာ၍ ေဂ်ာ္ဒန္ျမစ္တြင္ ေယာဟန္ထံ၌ ဗတၱိဇံခံေတာ္မူ၏။
1:10 ထို႔ေနာက္ ေရထဲမွထြက္လာသည္ႏွင့္ ေကာင္းကင္သည္ပြင့္၍ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ခ်ိဳးငွက္ကဲ့သို႔ မိမိအေပၚသို႔ဆင္းသက္သည္ကိုျမင္ေတာ္မူ၏။
1:11 ေကာင္းကင္မွလည္း “သင္သည္ ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္း။ သင့္ကိုငါႏွစ္သက္၏”ဟု အသံေတာ္ထြက္ေပၚလာ၏။
1:12 ထို႔ေနာက္ ဝိညာဥ္ေတာ္သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို ေတာကႏၲာရသို႔ ခ်က္ခ်င္းထုတ္ေဆာင္ေတာ္မူ၏။
1:13 ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေတာကႏၲာရ၌ ရက္ေပါင္းေလးဆယ္ေနလ်က္ စာတန္၏ျဖားေယာင္းေသြးေဆာင္ျခင္းကိုခံေတာ္မူ၏။ သားရဲတိရစာၦန္မ်ားႏွင့္အတူရွိေတာ္မူ၍ ေကာင္းကင္တမန္မ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုျပဳစုၾက၏။
1:14 ေယာဟန္အက်ဥ္းခ်ခံရၿပီးေနာက္ ေယရႈသည္ ဂါလိလဲနယ္သို႔ႂကြေတာ္မူ၍ ဘုရားသခင္၏ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္း ကို ေဟာေျပာလ်က္
1:15 “အခ်ိန္ျပည့္စုံၿပီ။ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္လည္း ေပၚထြန္းလုနီးၿပီ။ ေနာင္တရ၍ ေကာင္းျမတ္ေသာသတင္းကို ယုံၾကည္ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
1:16 ဂါလိလဲပင္လယ္ကမ္းနားတြင္ ႂကြေတာ္မူစဥ္ တံငါသည္မ်ားျဖစ္ၾကေသာ ရွိမုန္ႏွင့္သူ၏ညီအေျႏၵတို႔သည္ ပင္လယ္ထဲတြင္ ပိုက္ကြန္ခ်ေနၾကသည္ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။
1:17 ေယရႈက “ငါ့ေနာက္သို႔လိုက္ၾကေလာ့။ သင္တို႔အား လူကိုဖမ္းေသာတံငါသည္ျဖစ္ေစမည္” ဟု သူတို႔အား မိန႔္ေတာ္မူလွ်င္
1:18 သူတို႔သည္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ပိုက္ကြန္မ်ားကိုထားခဲ့၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။
1:19 တစ္ဖန္ အနည္းငယ္ဆက္၍ႂကြေတာ္မူရာ ေဇေဗဒဲ၏သား ယာကုပ္ႏွင့္သူ၏ညီေယာဟန္တို႔ကို ျမင္ေတာ္မူ၏။ သူတို႔သည္ ေလွထဲ၌ ပိုက္ကြန္မ်ားကိုဖာေထးေနၾက၏။
1:20 ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ကိုခ်က္ခ်င္းေခၚေတာ္မူလွ်င္ သူတို႔သည္ မိမိတို႔ဖခင္ေဇေဗဒဲကို လူငွားတို႔ႏွင့္အတူ ေလွထဲ၌ထားခဲ့၍ ေနာက္ေတာ္သို႔လိုက္ၾက၏။
1:21 ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ဝင္ၾက၏။ ဥပုသ္ေန႔ေရာက္သည္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း သို႔ဝင္၍ သြန္သင္ေတာ္မူ၏။
1:22 ထိုအခါ လူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္၏သြန္သင္ခ်က္ကို အံ့ၾသခ်ီးမြမ္းၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား ကိုယ္ေတာ္သည္ က်မ္းျပဳဆရာမ်ားကဲ့သို႔မဟုတ္ဘဲ အခြင့္အာဏာရွိေသာသူကဲ့သို႔ သူတို႔ကိုသြန္သင္ေတာ္မူ၏။
1:23 ထိုအခ်ိန္၌ပင္ သူတို႔၏ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း တြင္ ညစ္ညဴးေသာနတ္ပူးေနသူတစ္ဦးရွိ၏။
1:24 ထိုသူက “နာဇရက္ၿမိဳ႕သားေယရႈ၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္အကြၽႏ္ုပ္တို႔ မည္သို႔ဆိုင္သနည္း။ အကြၽႏ္ုပ္တို႔ကိုဖ်က္ဆီးရန္ ႂကြလာေတာ္မူသေလာ။ ကိုယ္ေတာ္မည္သူျဖစ္သည္ကို အကြၽႏ္ုပ္သိပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဘုရားသခင္၏သန႔္ရွင္းသူျဖစ္ပါ၏”ဟု ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုေလ၏။
1:25 ေယရႈကလည္း ထိုနတ္ကိုဆုံးမလ်က္ “တိတ္ဆိတ္၍ သူ႔အထဲမွထြက္သြားေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
1:26 ထိုအခါ ညစ္ညဴးေသာနတ္သည္ ထိုသူကိုတက္ေစၿပီးလွ်င္ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံျဖင့္ေအာ္ဟစ္လ်က္ သူ႔အထဲမွထြက္သြားေလ၏။
1:27 လူအေပါင္းတို႔သည္ အံ့အားသင့္လ်က္ “ဤအရာကား မည္သို႔နည္း။ အခြင့္အာဏာပါသည့္ သြန္သင္ခ်က္အသစ္ပါတကား။ ညစ္ညဴးေသာနတ္မ်ားကိုပင္ အမိန႔္ေပးေလရာ ၎တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုနာခံၾကပါသည္တကား”ဟု အခ်င္းခ်င္းေဆြးေႏြးေျပာဆိုၾက၏။
1:28 ဤသို႔ျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္၏သတင္းသည္ ဂါလိလဲနယ္ဝန္းက်င္တစ္ခုလုံးသို႔ ခ်က္ခ်င္းပ်ံ႕ႏွံ႔သြားေလ၏။
1:29 ထို႔ေနာက္ သူတို႔သည္ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း မွထြက္ခြာ၍ ယာကုပ္၊ ေယာဟန္တို႔ႏွင့္အတူ ရွိမုန္ႏွင့္အေျႏၵတို႔အိမ္သို႔ ခ်က္ခ်င္းသြားၾက၏။
1:30 ရွိမုန္၏ေယာကၡမသည္ ဖ်ားနာလ်က္ လဲေလ်ာင္းေနသျဖင့္ လူတို႔သည္ သူ႔အေၾကာင္းကို ကိုယ္ေတာ္အား မဆိုင္းမတြေလွ်ာက္ထားၾက၏။
1:31 ကိုယ္ေတာ္သည္ခ်ဥ္းကပ္၍ ထိုအမ်ိဳးသမီး၏လက္ကိုကိုင္လ်က္ ထူမေတာ္မူရာ သူသည္အဖ်ားေပ်ာက္သျဖင့္ သူတို႔ကိုဧည့္ဝတ္ျပဳေလ၏။
1:32 ညေနခ်မ္းအခ်ိန္ေရာက္ၿပီး ေနဝင္ေသာအခါ လူတို႔သည္ နာမက်န္းျဖစ္သူမ်ားႏွင့္ နတ္ဆိုးပူးသူရွိသမွ်တို႔ကို အထံေတာ္သို႔ေခၚေဆာင္လာၾကရာ
1:33 တစ္ၿမိဳ႕လုံးသည္ အိမ္တံခါးဝတြင္ စုေဝးလာၾက၏။
1:34 ထိုအခါ ေရာဂါအမ်ိဳးမ်ိဳးစြဲကပ္၍ နာမက်န္းျဖစ္သူမ်ားစြာတို႔ကို ကိုယ္ေတာ္သည္က်န္းမာေစေတာ္မူၿပီး နတ္ဆိုးမ်ားစြာတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏။ နတ္ဆိုးတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုသိၾကေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔အားစကားေျပာခြင့္ေပးေတာ္မမူ။
1:35 နံနက္ေစာေစာမိုးမလင္းမီ ကိုယ္ေတာ္သည္ထ၍ လူသူကင္းေဝးရာအရပ္သို႔ ထြက္ခြာသြားၿပီးလွ်င္ ထိုအရပ္၌ ဆုေတာင္းေတာ္မူ၏။
1:36 ထိုအခါ ရွိမုန္ႏွင့္သူ၏အေပါင္းအေဖာ္တို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုလိုက္ရွာ၍
1:37 ကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႕လွ်င္ “လူအားလုံးသည္ ကိုယ္ေတာ္ကို လိုက္ရွာေနၾကပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ၾက၏။
1:38 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “အနီးအနားရွိ အျခားေသာၿမိဳ႕႐ြာမ်ားတြင္လည္း ငါေဟာေျပာႏိုင္ရန္ ထိုၿမိဳ႕႐ြာမ်ားသို႔ ငါတို႔သြားၾကစို႔။ အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ ဤအတြက္လာ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
1:39 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဂါလိလဲနယ္တစ္ဝန္းလုံးသို႔ႂကြေတာ္မူ၍ ဝတ္ျပဳစည္းေဝးေက်ာင္း မ်ား၌ ေဟာေျပာလ်က္ နတ္ဆိုးမ်ားကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူ၏။
1:40 အနာႀကီးေရာဂါသည္တစ္ဦးသည္ အထံေတာ္သို႔လာ၍ ဒူးေထာက္လ်က္ “ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိလွ်င္ အကြၽႏ္ုပ္ကို စင္ၾကယ္ေစႏိုင္ပါသည္”ဟု ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားေလ၏။
1:41 ကိုယ္ေတာ္ သည္ ၾကင္နာစိတ္ရွိေတာ္မူသျဖင့္ လက္ေတာ္ကိုဆန႔္၍ ထိုသူကိုတို႔ထိကာ “ငါအလိုရွိ၏။ စင္ၾကယ္ျခင္းသို႔ေရာက္ေစ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
1:42 ထိုခဏခ်င္းတြင္ သူ၏အနာႀကီးေရာဂါသည္ ေပ်ာက္ကင္းသြား၍ သူသည္ စင္ၾကယ္ျခင္းသို႔ေရာက္ေလ၏။
1:43 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “မည္သူ႔ကိုမဆို မည္သည့္အရာမွ်မေျပာရန္ သတိျပဳေလာ့။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္ထံသို႔သာသြား၍ သင့္ကိုယ္သင္ျပၿပီးလွ်င္ လူတို႔ေရွ႕၌ သက္ေသျဖစ္ေစရန္ ေမာေရွပညတ္ခဲ့သည့္အတိုင္း သင္၏စင္ၾကယ္ျခင္းဝတ္အတြက္ ပူေဇာ္သကၠာကို ဆက္သေလာ့” ဟု တင္းက်ပ္စြာမွာၾကားလ်က္ သူ႔ကိုခ်က္ခ်င္းျပန္သြားေစေတာ္မူ၏။
1:45 သို႔ေသာ္ ထိုသူသည္ ထြက္သြား၍ ထိုသတင္းကို အားပါးတရေျပာၾကားၿပီး ပ်ံ႕ႏွံ႔ေစသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ထင္ရွားစြာမဝင္ႏိုင္ေတာ့ဘဲ ၿမိဳ႕ျပင္လူသူကင္းေဝးရာအရပ္၌ ေနေတာ္မူ၏။ ထိုအခါ အရပ္ရပ္မွလူတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ေရာက္လာၾက၏။