Library · my

Mark 2

2:1 ရက္​အနည္းငယ္​ၾကာ​ၿပီးေနာက္ ကိုယ္ေတာ္​သည္ ကေပရေနာင္​ၿမိဳ႕​ထဲသို႔ တစ္ဖန္​ဝင္​ေတာ္မူ​၏။ အိမ္​၌ ကိုယ္ေတာ္​ရွိ​ေတာ္မူ​သည္​ကို​ၾကား​၍ 2:2 မ်ားစြာ​ေသာ​လူ​တို႔​သည္ စုေဝး​လာ​ၾက​သျဖင့္ အိမ္​တံခါး​ေရွ႕၌​ပင္ ေနရာ​မ​ရွိ​ေတာ့ေခ်။ ကိုယ္ေတာ္​သည္ သူ​တို႔​အား ႏႈတ္ကပတ္​တရား​ကို​ေဟာေျပာ​လ်က္​ေန​ေတာ္မူ​၏။ 2:3 ထိုအခါ လူ​တို႔​သည္ ေလျဖတ္​ေသာ​သူ​တစ္​ဦး​ကို လူ​ေလး​ေယာက္​အား​ထမ္း​ေစ​၍ အထံ​ေတာ္​သို႔​သယ္ေဆာင္​လာ​ၾက​၏။ 2:4 လူ​အစုအေဝး​တို႔​ေၾကာင့္ သူ႔​ကို ကိုယ္ေတာ္​ထံ​ေခၚေဆာင္​သြား​၍​မ​ရ​ႏိုင္ ​သျဖင့္ သူ​တို႔​သည္ ကိုယ္ေတာ္​ရွိ​သည့္​ေနရာ​အထက္​မွ ေခါင္မိုး​ကို​ခြာ​၍ အေပါက္​ေဖာက္​ကာ ေလျဖတ္​ေသာ​သူ​လဲေလ်ာင္း​ေန​သည့္​အိပ္ရာ​ကို ေလွ်ာခ်​ၾက​၏။ 2:5 ေယရႈ​သည္ ထို​သူ​တို႔​၏​ယုံၾကည္​ျခင္း​ကို​ျမင္​လွ်င္ ေလျဖတ္​ေသာ​သူ​အား “ငါ့​သား၊ သင္​၏​အျပစ္​မ်ား​ခြင့္လႊတ္​ျခင္း​ခံရ​ၿပီ” ​ဟု မိန႔္​ေတာ္မူ​၏။ 2:6 သို႔ေသာ္ ထို​ေနရာ​၌​ထိုင္​ေန​ၾက​ေသာ က်မ္းျပဳ​ဆရာ​အခ်ိဳ႕​တို႔​က 2:7 “ဤ​သူ​သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ ထိုကဲ့သို႔​ေျပာ​ရ​သနည္း။ သူ​သည္ ဘုရားသခင္​ကို​ေစာ္ကား​ေျပာဆို​၏။ ဘုရားသခင္​မွတစ္ပါး မည္သူ​သည္ အျပစ္​မ်ား​ကို​ခြင့္လႊတ္​ႏိုင္​သနည္း”​ဟု မိမိ​တို႔​စိတ္​ထဲ၌ ေတြးေတာ​ဆင္ျခင္​ၾက​၏။ 2:8 သူ​တို႔​စိတ္​ထဲ၌ ထိုသို႔​ေတြးေတာ​ဆင္ျခင္​ေန​ေၾကာင္း​ကို ေယရႈ​သည္ မိမိ​စိတ္​ဝိညာဥ္​ျဖင့္ ခ်က္ခ်င္း​သိ​ေတာ္မူ​၍ “အဘယ္ေၾကာင့္ သင္​တို႔​၏​စိတ္ႏွလုံး​ထဲ၌ ထိုသို႔​ေတြးေတာ​ဆင္ျခင္​ေန​ၾက​သနည္း။ 2:9 ေလျဖတ္​ေသာ​သူ​အား ‘သင္​၏​အျပစ္​မ်ား​ခြင့္လႊတ္​ျခင္း​ခံရ​ၿပီ’​ဟု ဆို​ရန္​ႏွင့္ ‘ထ​၍ သင္​၏​အိပ္ရာ​ကို​ေဆာင္ယူ​လ်က္ လမ္းေလွ်ာက္​ေလာ့’​ဟု ဆို​ရန္ မည္သည့္​အရာ​က ပို၍​လြယ္ကူ​သနည္း။ 2:10 သို႔ေသာ္ လူ႔သား​သည္ ေျမႀကီး​ေပၚ၌ အျပစ္​မ်ား​ခြင့္လႊတ္​ပိုင္ခြင့္​ရွိ​ေၾကာင္း သင္​တို႔​သိ​ေစရန္” ​ဟု သူတို႔​အား မိန႔္​ေတာ္မူ​ၿပီးလွ်င္ ေလျဖတ္​ေသာ​သူ​အား 2:11 “သင့္​ကို ငါ​ဆို​မည္။ ထ​ေလာ့။ သင္​၏​အိပ္ရာ​ကို​ေဆာင္ယူ​၍ အိမ္​သို႔​ျပန္​ေလာ့” ​ဟု မိန႔္​ေတာ္မူ​၏။ 2:12 ထိုအခါ ေလျဖတ္​ေသာ​သူ​သည္​ထ​၍ အိပ္ရာ​ကို​ခ်က္ခ်င္း​ေဆာင္ယူ​လ်က္ လူ​အေပါင္း​တို႔​ေရွ႕မွ​ထြက္သြား​ေလ​၏။ လူ​အေပါင္း​တို႔​သည္ အံ့ၾသ​ေငးေမာ​၍ “ငါ​တို႔​သည္ ဤကဲ့သို႔ေသာ​အျဖစ္​မ်ိဳး​ကို တစ္ခါမွ်​မ​ျမင္​စဖူး”​ဟု ေျပာဆို​လ်က္ ဘုရားသခင္​၏​ဘုန္း​ေတာ္​ကို​ခ်ီးမြမ္း​ၾက​၏။ 2:13 ကိုယ္ေတာ္​သည္ ေနာက္တစ္ဖန္ ပင္လယ္​ကမ္းနား​သို႔​ႂကြ​ေတာ္မူ​ရာ လူထု​ပရိသတ္​အေပါင္း​တို႔​သည္ အထံ​ေတာ္​သို႔​ေရာက္လာ​ၾက​သျဖင့္ သူ​တို႔​ကို​သြန္သင္​ေတာ္မူ​၏။ 2:14 တစ္ဖန္ လမ္း​၌​ႂကြ​ေတာ္မူ​စဥ္ အခြန္​ေကာက္ခံ​ရာ​စခန္း​တြင္​ထိုင္​ေန​သည့္ အာလဖဲ​၏​သား ေလဝိ​ကို​ျမင္​၍ “ငါ့​ေနာက္​သို႔​လိုက္​ေလာ့” ​ဟု မိန႔္​ေတာ္မူ​ေသာ္ သူ​သည္​ထ​၍ ေနာက္​ေတာ္​သို႔​လိုက္​ေလ​၏။ 2:15 ကိုယ္ေတာ္​သည္ ေလဝိ​၏​အိမ္​ထဲ၌​ထိုင္ ​၍​စားေသာက္​ေန​ေတာ္မူ​စဥ္ မ်ားစြာ​ေသာ​အခြန္​ေကာက္ခံ​သူ​ႏွင့္ အျပစ္သား​တို႔​သည္ တပည့္​ေတာ္​တို႔​ႏွင့္တကြ ေယရႈ​ႏွင့္အတူ စားေသာက္ပြဲ​၌​ထိုင္ ​ၾက​၏။ အေၾကာင္းမူကား ေနာက္​ေတာ္​သို႔​လိုက္​ၾက​သည့္ ထိုသို႔ေသာ​သူ​မ်ားစြာ​ရွိ​ၾက​၏။ 2:16 ကိုယ္ေတာ္​သည္ အျပစ္သား​မ်ား၊ အခြန္​ေကာက္ခံ​သူ​မ်ား​ႏွင့္အတူ စားေသာက္​လ်က္​ေန​သည္​ကို ဖာရိရွဲ​တို႔​ထဲမွ က်မ္းျပဳ​ဆရာ​မ်ား ​ျမင္​လွ်င္ “သူ​သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အခြန္​ေကာက္ခံ​သူ​မ်ား၊ အျပစ္သား​မ်ား​ႏွင့္အတူ စား​ေသာက္​သနည္း”​ဟု တပည့္​ေတာ္​တို႔​အား ေမးျမန္း​ၾက​၏။ 2:17 ေယရႈ​သည္ ထို​စကား​ကို​ၾကား​လွ်င္ “က်န္းမာ​ေသာ​သူ​တို႔​သည္ ေဆးဆရာ​ကို​မ​လိုအပ္​ၾက​ေပ။ နာမက်န္း​ျဖစ္​ေသာ​သူ​တို႔​သာလွ်င္ လိုအပ္​ၾက​၏။ ေျဖာင့္မတ္​ေသာ​သူ​တို႔​ကို​ေခၚ​ရန္ ငါ​လာ​သည္​မ​ဟုတ္။ အျပစ္သား​တို႔​ကို​ေခၚ​ရန္ ငါ​လာ​၏” ​ဟု သူ​တို႔​အား မိန႔္​ေတာ္မူ​၏။ 2:18 ေယာဟန္​၏​တပည့္​မ်ား​ႏွင့္ ဖာရိရွဲ​တို႔​သည္ အစာေရွာင္​လ်က္​ေန​ၾက​၏။ လူ​တို႔​သည္ ကိုယ္ေတာ္​ထံသို႔​လာ​၍ “ေယာဟန္​၏​တပည့္​မ်ား​ႏွင့္ ဖာရိရွဲ​တို႔​၏​တပည့္​မ်ား​သည္ အစာေရွာင္​ေန​ၾက​ေသာ္လည္း ကိုယ္ေတာ္​၏​တပည့္​မ်ား​သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အစာ​မ​ေရွာင္​ၾက​သနည္း”​ဟု ေမးေလွ်ာက္​ၾက​၏။ 2:19 ေယရႈ​က​လည္း “သတို႔သား​၏​ေဆြမ်ိဳး​မိတ္သဂၤဟ​မ်ား သည္ သတို႔သား​ႏွင့္အတူ​ရွိ​ေန​စဥ္ အစာေရွာင္​ႏိုင္​ၾက​မည္​ေလာ။ သူ​တို႔​သည္ သတို႔သား​ႏွင့္အတူ​ရွိ​ေန​သေ႐ြ႕ အစာ​မ​ေရွာင္​ႏိုင္​ၾက​ေပ။ 2:20 သို႔ေသာ္ သတို႔သား​ကို သူ​တို႔​ထံမွ​ေခၚေဆာင္​သြား​မည့္ ေန႔ရက္​မ်ား​ေရာက္လာ​လိမ့္မည္။ ထို​ေန႔ရက္​ေရာက္လာ​သည့္​အခါ​၌ သူ​တို႔​သည္ အစာေရွာင္​ၾက​လိမ့္မည္။ 2:21 မည္သူမွ် အဝတ္​အေဟာင္း​ကို ပိတ္စ​အသစ္​ျဖင့္ ဖာ​ေလ့​မ​ရွိ။ ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ အသစ္​ဖာ​ထား​ေသာ​ပိတ္စ​သည္ အဝတ္​အေဟာင္း​ကို​႐ုန္း​သျဖင့္ စုတ္ၿပဲ​သည့္​ေနရာ​သည္ ပို၍​ဆိုး​လာ​လိမ့္မည္။ 2:22 ထိုနည္းတူ မည္သူမွ် စပ်စ္​ဝိုင္​အသစ္​ကို သားေရဘူး​အေဟာင္း​၌​ထည့္​ေလ့​မ​ရွိ။ ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ စပ်စ္​ဝိုင္​သည္ သားေရဘူး​ကို​ေပါက္ၿပဲ​ေစ​သျဖင့္ စပ်စ္​ဝိုင္​ေရာ​သားေရဘူး​ပါ ပ်က္စီး​သြား​လိမ့္မည္ ။ စပ်စ္​ဝိုင္​အသစ္​ကို သားေရဘူး​အသစ္​၌​သာ ထည့္​ၾက​၏” ​ဟု မိန႔္​ေတာ္မူ​၏။ 2:23 တစ္ေန႔ေသာ​ဥပုသ္ေန႔​၌ ကိုယ္ေတာ္​သည္ ဂ်ဳံခင္း​မ်ား​ကို​ျဖတ္​လ်က္​ႂကြ​ေတာ္မူ​ရာ တပည့္​ေတာ္​တို႔​သည္ လမ္း​သြား​ရင္း ဂ်ဳံႏွံ​မ်ား​ကို​ဆြတ္ခူး​ၾက​၏။ 2:24 ထိုအခါ ဖာရိရွဲ​တို႔​က “သူ​တို႔​သည္ ဥပုသ္ေန႔​၌​ျပဳ​ခြင့္​မ​ရွိ​ေသာ​အရာ​ကို အဘယ္ေၾကာင့္​ျပဳ​ၾက​သနည္း”​ဟု ကိုယ္ေတာ္​အား ေမး​ေလွ်ာက္​ၾက​၏။ 2:25 ကိုယ္ေတာ္​က​လည္း “ဒါဝိဒ္​သည္ သူ​၌​စားစရာ​မ​ရွိ​သျဖင့္ သူ​မွစ၍​သူ​ႏွင့္အတူ​ရွိ​ေသာ​သူ​တို႔​သည္ ဆာေလာင္​ၾက​ေသာအခါ မည္သည့္​အရာ​ျပဳ​ခဲ့​သည္​ကို မ​ဖတ္​ဖူး​ၾက​သေလာ။ 2:26 သူ​သည္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္​မင္း​အဗ်ာသာ​လက္ထက္​တြင္ ဘုရားသခင္​၏​အိမ္​ေတာ္​သို႔​ဝင္​၍ ယဇ္ပုေရာဟိတ္​မ်ား​မွတစ္ပါး မည္သူမွ်​စား​ခြင့္​မ​ရွိ​ေသာ ေရွ႕​ေတာ္​မုန႔္​ကို​စား​ၿပီးလွ်င္ သူ​ႏွင့္အတူ​ရွိ​ေသာ​သူ​တို႔​ကို​လည္း ေပး​ခဲ့​၏” ​ဟု မိန႔္​ေတာ္မူ​၏။ 2:27 တစ္ဖန္ သူ​တို႔​အား “ဥပုသ္ေန႔​သည္ လူ​အတြက္​ျဖစ္လာ​၏။ လူ​သည္ ဥပုသ္ေန႔​အတြက္​ျဖစ္လာ​သည္​မ​ဟုတ္။ 2:28 သို႔ျဖစ္၍ လူ႔သား​သည္ ဥပုသ္ေန႔​၏​အရွင္​သခင္​လည္း​ျဖစ္​၏” ​ဟု မိန႔္​ေတာ္မူ​၏။