Luke 19
19:1 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေဂ်ရိေခါၿမိဳ႕သို႔ဝင္၍ ထိုၿမိဳ႕ကိုျဖတ္သြားေတာ္မူ၏။
19:2 ထိုအရပ္တြင္ ဇကၡဲအမည္ရွိေသာလူတစ္ဦးရွိ၏။ သူသည္ အခြန္ေကာက္ခံသူတို႔၏အႀကီးအကဲျဖစ္ၿပီး ခ်မ္းသာေသာသူျဖစ္၏။
19:3 သူသည္ ေယရႈမည္သူျဖစ္သည္ကို ျမင္ရရန္ႀကိဳးစားေသာ္လည္း အရပ္ပုေသာေၾကာင့္ လူထုပရိသတ္ကိုေက်ာ္၍ မျမင္ႏိုင္ေပ။
19:4 ထို႔ေၾကာင့္ သူသည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုေတြ႕ျမင္ႏိုင္ရန္ ေရွ႕သို႔ႀကိဳေျပး၍ သဖန္းပိုးစာပင္ေပၚသို႔တက္ေလ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုေနရာကိုျဖတ္သြားေတာ့မည္ျဖစ္၏။
19:5 ေယရႈသည္ ထိုေနရာသို႔ေရာက္ေသာအခါ ေမာ့ၾကည့္လ်က္ “ဇကၡဲ၊ သင့္အိမ္တြင္ ယေန႔ ငါတည္းခိုရမည္ျဖစ္၍ အျမန္ဆင္းခဲ့ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
19:6 ဇကၡဲသည္အျမန္ဆင္းလာ၍ ကိုယ္ေတာ္ကို ဝမ္းေျမာက္စြာ လက္ခံႀကိဳဆို၏။
19:7 ဤအျခင္းအရာကို ျမင္ေသာသူအေပါင္းတို႔က “ကိုယ္ေတာ္သည္ အျပစ္သား၏အိမ္သို႔ဝင္၍တည္းခိုပါသည္တကား”ဟု ေဝဖန္ျပစ္တင္ၾက၏။
19:8 ဇကၡဲသည္ရပ္လ်က္ “သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္၏ဥစၥာပစၥည္းတစ္ဝက္ကို ဆင္းရဲသားတို႔အားေပးပါမည္။ ထို႔ျပင္ တစ္စုံတစ္ဦးထံမွ တစ္စုံတစ္ရာကို မတရားေတာင္းခံထားသည္ဆိုလွ်င္ ေလးဆျပန္ေပးပါမည္”ဟု သခင္ဘုရားအားေလွ်ာက္ေလ၏။
19:9 ေယရႈကလည္း “ယေန႔ပင္ ကယ္တင္ျခင္းသည္ ဤအိမ္ေပၚသို႔သက္ေရာက္ေလၿပီ။ အေၾကာင္းမူကား သူသည္လည္း အာျဗဟံ၏သားျဖစ္၏။
19:10 အမွန္စင္စစ္ လူ႔သားသည္ ေပ်ာက္ဆုံးေသာသူတို႔ကိုရွာ၍ ကယ္တင္ရန္ႂကြလာ၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
19:11 ကိုယ္ေတာ္သည္ ဤအေၾကာင္းအရာတို႔ကို နားေထာင္ေနေသာသူတို႔အား ပုံဥပမာတစ္ခုကိုထပ္မံ၍ေပးေတာ္မူ၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ေရာက္လာသျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္သည္ ခ်က္ခ်င္းေပၚထြန္းလာမည္ဟု သူတို႔ထင္မွတ္ၾကေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏။
19:12 ကိုယ္ေတာ္က “ျမင့္ျမတ္ေသာပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးသည္ ႏိုင္ငံေတာ္အုပ္စိုးခြင့္ကိုခံယူၿပီးျပန္လာရန္ ေဝးလံေသာတိုင္းျပည္သို႔ ခရီးသြားေလ၏။
19:13 ခရီးမျပဳမီ မိမိ၏အေစအပါးဆယ္ဦးကိုေခၚ၍ ေငြဆယ္မိနာ့ ေပးလ်က္ ‘ငါျပန္လာသည္အထိ စီးပြားရွာၾကေလာ့’ဟု မွာထားခဲ့၏။
19:14 သို႔ေသာ္ သူ၏ျပည္သူျပည္သားတို႔သည္ သူ႔ကိုမုန္းသျဖင့္ သူ႔ေနာက္မွ သံတမန္ကိုေစလႊတ္၍ ‘အကြၽႏ္ုပ္တို႔အေပၚ ဤသူအုပ္ခ်ဳပ္မည္ကို အကြၽႏ္ုပ္တို႔အလိုမရွိပါ’ဟု ေလွ်ာက္ထားေစၾက၏။
19:15 ထို႔ေနာက္ သူသည္ ႏိုင္ငံေတာ္အုပ္စိုးခြင့္ကိုခံယူၿပီး ျပန္လာေသာအခါ ေငြေပးထားခဲ့ေသာအေစအပါးတို႔သည္ စီးပြားရွာ၍ အျမတ္မည္မွ်ရၾကသည္ကို သိရွိႏိုင္မည့္အေၾကာင္း သူတို႔ကို မိမိထံသို႔ေခၚလာရန္ အမိန႔္ရွိ၏။
19:16 ပထမတစ္ဦးသည္ လာ၍ ‘သခင္၊ သခင္၏ေငြတစ္မိနာ့အားျဖင့္ ေငြဆယ္မိနာ့အျမတ္ရပါသည္’ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
19:17 သခင္ကလည္း ‘ေကာင္းေလစြ။ အေစအပါးေကာင္း၊ သင္သည္ ေသးငယ္ေသာအမႈ၌ သစၥာရွိေသာေၾကာင့္ ၿမိဳ႕ဆယ္ၿမိဳ႕ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေလာ့’ဟု ဆိုေလ၏။
19:18 ဒုတိယတစ္ဦးသည္လည္း လာ၍ ‘သခင္၊ သခင္၏ေငြတစ္မိနာ့အားျဖင့္ ေငြငါးမိနာ့အျမတ္ရပါသည္’ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
19:19 သခင္ကလည္း ‘သင္သည္ ၿမိဳ႕ငါးၿမိဳ႕ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ေလာ့’ဟု ဆို၏။
19:20 ထို႔ေနာက္ အျခားတစ္ဦးသည္လာ၍ ‘သခင္၊ ၾကည့္ပါ။ ပဝါထဲ၌ အကြၽႏ္ုပ္ထုပ္၍သိမ္းထားေသာ သခင္၏ေငြတစ္မိနာ့ရွိပါသည္။
19:21 သခင္သည္ စည္းကမ္းႀကီး၍တိက်ေသာသူျဖစ္ၿပီး မိမိမထည့္သြင္းထားေသာအရာကိုထုတ္ယူလ်က္ မိမိမစိုက္ပ်ိဳးသည့္အရာကို ရိတ္သိမ္းတတ္ေသာေၾကာင့္ အကြၽႏ္ုပ္ေၾကာက္ပါသည္’ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
19:22 သခင္ကလည္း ‘ဆိုးညစ္ေသာအေစအပါး၊ သင္၏ႏႈတ္ထြက္စကားအတိုင္း သင့္ကို ငါစီရင္မည္။ ငါသည္ မထည့္သြင္းထားေသာအရာကိုထုတ္ယူ၍ မစိုက္ပ်ိဳးသည့္အရာကို ရိတ္သိမ္းတတ္သည့္ စည္းကမ္းႀကီး၍တိက်ေသာသူျဖစ္ေၾကာင္း သင္သိသည္မွန္လွ်င္
19:23 အဘယ္ေၾကာင့္ ငါ၏ေငြကို ေငြတိုးေပးသူလက္၌ မအပ္ထားသနည္း။ အပ္ထားလွ်င္ ငါျပန္လာေသာအခါ ၎ကို အတိုးႏွင့္တကြ ငါရရွိခဲ့ေပလိမ့္မည္’ဟု ဆိုေလ၏။
19:24 ထို႔ေနာက္ အနီး၌ရပ္ေနေသာသူတို႔အား ‘ထိုေငြတစ္မိနာ့ကို သူ႔ထံမွယူ၍ ေငြဆယ္မိနာ့ရွိသူအားေပးၾကေလာ့’ဟု ဆို၏။
19:25 သူတို႔ကလည္း ‘သခင္၊ ထိုသူ၌ ေငြဆယ္မိနာ့ရွိေနပါၿပီ’ဟု ေလွ်ာက္ၾကလွ်င္
19:26 သခင္က ‘သင္တို႔ကို ငါဆိုသည္ကား ရွိေသာသူတိုင္းအား ထပ္၍ေပးဦးမည္။ မရွိေသာသူထံမွမူကား သူ၌ရွိေသာအရာကိုပင္ သိမ္းယူလိမ့္မည္။
19:27 ထိုမွတစ္ပါး ငါအုပ္ခ်ဳပ္ရန္အလိုမရွိၾကေသာ ငါ၏ရန္သူမ်ားကို ဤေနရာသို႔ေခၚေဆာင္ခဲ့၍ ငါ၏ေရွ႕ေမွာက္တြင္ သူတို႔ကိုကြပ္မ်က္ၾကေလာ့’ဟု ဆိုေလ၏” ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။
19:28 ကိုယ္ေတာ္သည္ ထိုသို႔မိန႔္ေတာ္မူၿပီးေနာက္ ေရွ႕သို႔ခရီးသြားလ်က္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕သို႔တက္သြားေတာ္မူ၏။
19:29 သံလြင္ဟုေခၚေသာေတာင္အနီးရွိ ဗက္ဖာေဂ႐ြာႏွင့္ေဗသနိ႐ြာအနီးသို႔ ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ တပည့္ေတာ္ႏွစ္ပါးကိုေစလႊတ္၍
19:30 “သင္တို႔ေရွ႕က႐ြာထဲသို႔ သြားၾကေလာ့။ ႐ြာထဲသို႔ဝင္သည္ႏွင့္ မည္သူမွ်မစီးဖူးေသာ ျမည္းကေလးတစ္ေကာင္ခ်ည္ထားသည္ကို ေတြ႕ၾကလိမ့္မည္။ ၎ကိုႀကိဳးေျဖ၍ ေခၚေဆာင္လာၾကေလာ့။
19:31 တစ္စုံတစ္ေယာက္က ‘အဘယ္ေၾကာင့္ႀကိဳးေျဖၾကသနည္း’ဟု သင္တို႔ကို ေမးလွ်င္ ‘သခင္ဘုရားအလိုရွိသည္’ဟု ေျပာၾကေလာ့” ဟူ၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။
19:32 ေစလႊတ္ျခင္းခံရေသာသူတို႔သည္လည္း ထြက္သြား၍ သူတို႔အားကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း ေတြ႕ျမင္ၾက၏။
19:33 သူတို႔သည္ ျမည္းကေလးကိုႀကိဳးေျဖေနၾကစဥ္ ၎၏ပိုင္ရွင္တို႔က “အဘယ္ေၾကာင့္ ျမည္းကေလးကိုႀကိဳးေျဖၾကသနည္း”ဟု ေမးၾက၏။
19:34 သူတို႔ကလည္း “သခင္ဘုရားအလိုရွိသည္”ဟု ေျဖၾက၏။
19:35 ထို႔ေနာက္ ျမည္းကေလးကို ေယရႈထံသို႔ေခၚေဆာင္လာၿပီးလွ်င္ ၎ေပၚ၌ သူတို႔၏အဝတ္မ်ားကိုခင္း၍ ေယရႈအားစီးေစၾက၏။
19:36 ကိုယ္ေတာ္ႂကြေတာ္မူစဥ္တြင္ လူတို႔သည္ မိမိတို႔၏ဝတ္႐ုံမ်ားကို လမ္းေပၚ၌ခင္းၾက၏။
19:37 ကိုယ္ေတာ္သည္ သံလြင္ေတာင္၏အဆင္းလမ္းအနီးသို႔ ေရာက္ေတာ္မူေသာအခါ တပည့္ေတာ္အစုအေဝးအေပါင္းတို႔သည္ မိမိတို႔ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရသည့္ တန္ခိုးလကၡဏာအားလုံးအတြက္ ဝမ္းေျမာက္လ်က္ က်ယ္ေလာင္ေသာအသံျဖင့္ ဘုရားသခင္ကိုခ်ီးမြမ္းကာ
19:38 “ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္၌ ႂကြလာေတာ္မူေသာရွင္ဘုရင္သည္ မဂၤလာရွိေစသတည္း။ ေကာင္းကင္၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းရွိ၍ အျမင့္ဆုံးေသာအရပ္၌ ဘုန္းႀကီးေတာ္မူေစသတည္း”ဟု ေႂကြးေၾကာ္ၾက၏။
19:39 ထိုအခါ လူထုပရိသတ္ထဲမွ ဖာရိရွဲအခ်ိဳ႕တို႔က “ဆရာ၊ ဆရာ့တပည့္မ်ားကိုဆုံးမပါ”ဟု ကိုယ္ေတာ္အားေလွ်ာက္ၾက၏။
19:40 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔အား ငါဆိုမည္။ ဤသူတို႔တိတ္ဆိတ္စြာေနၾကလွ်င္ ေက်ာက္ခဲတို႔သည္ ေႂကြးေၾကာ္ၾကလိမ့္မည္” ဟု ျပန္၍မိန႔္ေတာ္မူ၏။
19:41 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ေဂ်႐ုဆလင္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ေရာက္လာ၍ ထိုၿမိဳ႕ကိုျမင္ေတာ္မူလွ်င္ ၎အတြက္ ငိုေႂကြးလ်က္
19:42 “သင္သာ ၿငိမ္သက္ျခင္းကိုရေစသည့္အရာတို႔ကို ယေန႔ပင္သိခဲ့လွ်င္... သို႔ရာတြင္ ထိုအရာသည္ ယခုသင္၏မ်က္စိေရွ႕မွ ကြယ္ဝွက္ထားျခင္းခံရ၏။
19:43 အေၾကာင္းမူကား သင္၏ရန္သူတို႔သည္ ကတုတ္တည္၍ သင့္ကိုဝိုင္းရံလ်က္ အဘက္ဘက္မွ သင့္ကိုပိတ္ဆို႔ထားကာ
19:44 သင္မွစ၍ သင့္အထဲ၌ရွိေသာ သင္၏သားသမီးတို႔ကို ေျမႏွင့္တစ္ညီတည္းျဖစ္ေစသျဖင့္ သင့္အထဲတြင္ ေက်ာက္တုံးတစ္တုံးကိုမွ် အျခားေက်ာက္တုံးတစ္တုံးေပၚ၌မက်န္ရစ္ေစမည့္ အခ်ိန္ကာလသည္ ေရာက္လာလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သင့္ထံ အၾကည့္အရႈႂကြလာေတာ္မူေသာအခ်ိန္ကို သင္မသိေသာေၾကာင့္ျဖစ္၏” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
19:45 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဗိမာန္ေတာ္ထဲသို႔ဝင္၍ ေရာင္းဝယ္ေနေသာသူတို႔ကို ႏွင္ထုတ္ေတာ္မူၿပီး
19:46 ထိုသူတို႔အား “ ‘ငါ့အိမ္သည္ ဆုေတာင္းရာအိမ္ျဖစ္လိမ့္မည္’ဟု က်မ္းစာ၌ေရးထားေသာ္လည္း သင္တို႔သည္ ၎ကို ဓားျပတို႔ခိုေအာင္းရာျဖစ္ေစၾကၿပီတကား” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
19:47 ကိုယ္ေတာ္သည္ ဗိမာန္ေတာ္၌ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း သြန္သင္လ်က္ေနေတာ္မူ၏။ ယဇ္ပုေရာဟိတ္အႀကီးအကဲမ်ား၊ က်မ္းျပဳဆရာမ်ားႏွင့္ လူထုေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ကိုယ္ေတာ္ကိုသတ္ရန္ ရွာႀကံေနၾကေသာ္လည္း
19:48 လူအေပါင္းတို႔သည္ ကိုယ္ေတာ္ကို အာ႐ုံစိုက္၍နားေထာင္ေနၾကေသာေၾကာင့္ မည္သို႔မွ်မျပဳႏိုင္ၾကေခ်။