Job 2
2:1 တစ္ဖန္ ဘုရားသခင္၏သားတို႔သည္ ထာဝရဘုရားထံေတာ္၌ ခစားျခင္းငွာ လာရေသာေန႔ရက္အခ်ိန္ေရာက္လၽွင္၊ စာတန္သည္လည္း ထာဝရဘုရားထံေတာ္၌ ခစားျခင္းငွာ သူတို႔ႏွင့္အတူလာ၏။
2:2 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္သည္ အဘယ္အရပ္ကလာသနည္းဟု စာတန္ကိုေမးေတာ္မူလၽွင္၊ စာတန္က၊ ေျမႀကီးေပၚမွာလွည့္လည္၍ အရပ္ရပ္သြားလာျခင္းအမွုထဲက လာပါသည္ဟု ျပန္ေလၽွာက္ေလ၏။
2:3 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ ငါ့ကၽြန္ေယာဘကို ဆင္ျခင္မိၿပီေလာ။ ေျမႀကီးေပၚမွာသူႏွင့္တူေသာသူ တစ္ေယာက္မၽွမရွိ။ စုံလင္ေျဖာင့္မတ္ေပ၏။ ဘုရားသခင္ကို ေၾကာက္ရြံ့ေသာသူ၊ မေကာင္းေသာအက်င့္ကို ေရွာင္ေသာသူျဖစ္၏။ အေၾကာင္းမရွိဘဲ သူ႔ကိုပ်က္စီးေစျခင္းငွာ သင္သည္ ငါ့ကိုတိုက္တြန္းေသာ္လည္း၊ သူသည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာသေဘာကို စြဲလမ္းလ်က္ေနသည္ဟု စာတန္အား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:4 စာတန္ကလည္း၊ အေရဖို႔အေရဟု ဆိုသကဲ့သို႔၊ လူသည္ မိမိအသက္ဖို႔ မိမိဥစၥာရွိသမၽွကို ေပးပါလိမ့္မည္။
2:5 ယခုတစ္ဖန္ လက္ေတာ္ကိုဆန္႔၍ သူ႔အရိုးႏွင့္သူ႔အသားကို ထိခိုက္ေတာ္မူလၽွင္၊ သူသည္ မ်က္ေမွာက္ေတာ္၌ ကိုယ္ေတာ္ကို စြန္႔ပယ္ပါလိမ့္မည္ဟု ထာဝရဘုရားကို ျပန္ေလၽွာက္ေလ၏။
2:6 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သူသည္ သင့္လက္၌ရွိ၏။ သူ႔အသက္တစ္ခုကိုသာ လြတ္ေစဟုမိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊
2:7 စာတန္သည္ ထာဝရဘုရားထံေတာ္မွ ထြက္သြား၍ ေယာဘ၏ ေျခဖဝါးမွသည္ ဦးထိပ္တိုင္ေအာင္ ဆိုးေသာအနာစိမ္းမ်ား တိုးေပါက္ေစ၏။
2:8 ေယာဘသည္ ကိုယ္ကိုျခစ္စရာ အိုးျခမ္းကို ကိုင္ယူ၍ မီးဖိုျပာထဲမွာ ထိုင္ေလ၏။
2:9 ထိုအခါမယားက၊ သင္သည္ ေျဖာင့္မတ္ေသာတရားကို စြဲလမ္းေသးသေလာ။ ဘုရားသခင္ကို စြန္႔ပယ္၍ ေသေလာ့ဟုဆို၏။
2:10 ေယာဘကလည္း၊ မိန္းမမိုက္ေျပာတတ္သကဲ့သို႔ သင္သည္ေျပာ၏။ အဘယ္သို႔နည္း။ ငါတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏လက္ေတာ္မွ သုခခ်မ္းသာကို ခံယူသည္ျဖစ္၍၊ ဒုကၡဆင္းရဲကို မခံမယူရာသေလာဟု ဆို၏။ ေယာဘသည္ ဤအမွုမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ၾကဳံေသာ္လည္း ႏွုတ္ျဖင့္မၽွ မမွားယြင္း။
2:11 ထိုအခါ ေတမန္အမ်ိဳးသားဧလိဖတ္၊ ရွုအာအမ်ိဳးသား ဗိလဒဒ္၊ ေနမတ္အမ်ိဳးသား ေဇာဖာတည္းဟူေသာ ေယာဘ၏အေဆြခင္ပြန္း သုံးေယာက္တို႔သည္၊ သူ၌ေရာက္ေသာ ဤအမွုႀကီးအလုံးစုံတို႔ကို သတင္းၾကားလၽွင္၊ ေယာဘႏွင့္အတူ ညည္းတြား၍ သူ႔ကိုႏွစ္သိမ့္ေစျခင္းငွာ၊ စည္းေဝးမည္ ခ်ိန္းခ်က္သည္အတိုင္း၊ အသီးအသီး မိမိတို႔ေနရာအရပ္မွ ေရာက္လာၾက၏။
2:12 ထိုသူတို႔သည္ အေဝးကေမၽွာ္ၾကည့္၍ ေယာဘကိုမသိလၽွင္၊ အသံကိုလႊင့္၍ ငိုေႂကြးၾက၏။ အသီးအသီး မိမိတို႔ဝတ္လုံကိုဆုတ္၍ ေျမမွုန္႔ကိုယူၿပီးလၽွင္ မိမိတို႔ ေခါင္းေပၚသို႔ က်ေရာက္ေစျခင္းငွာ၊ မိုးေကာင္းကင္သို႔ ပစ္တင္ၾက၏။
2:13 ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ေယာဘႏွင့္အတူ ေျမေပၚမွာထိုင္၍၊ သူသည္ ျပင္းစြာေသာဆင္းရဲ ခံရေၾကာင္းကို သိျမင္လၽွင္၊ အဘယ္သူမၽွ စကားမေျပာမဆိုဘဲ ေနၾက၏။