Library · my

Job 39

39:1 သင္​သည္ ေတာ​ဆိတ္​ေမြး​ရ​ေသာ​ကာ​လ​ကို သိ​သ​ေလာ။ သ​မင္​ဒ​ရယ္​မ သား​ဖြား​ျခင္း​ေဝ​ဒ​နာ ခံ​ရ​ေသာ​အ​ခ်ိန္​ကို မွတ္​နိုင္​သ​ေလာ။ 39:2 ကိုယ္​ဝန္​ေဆာင္​ရ​ေသာ ေန႔​လ​တို႔​ကို​ေရ​တြက္၍၊ ဖြား​ရ​ေသာ အ​ခ်ိန္​ကာ​လ​ကို သိ​သ​ေလာ။ 39:3 သူ​တို႔​သည္ ေက်ာ​ကိုင္း၍ သား​ငယ္​ကို​ေမြး​ဖြား​သ​ျဖင့္ ေဝ​ဒ​နာ​ၿငိမ္း​ၾက၏။ 39:4 သား​ငယ္​တို႔​သည္ က်န္း​မာ၍၊ လြင္​ျပင္၌ ႀကီး​ပြား​တတ္​ၾက၏။ အ​ျခား​သို႔​သြား၍ အ​မိ​ထံ​သို႔​ျပန္​မ​လာ​ဘဲ ေန​တတ္​ၾက၏။ 39:5 ေတာ​ျမည္း​ကို အ​ဆီး​အ​တား​မ​ရွိ​ေစ​ျခင္း​ငွာ အ​ဘယ္​သူ​လႊတ္​သ​နည္း။ ေတာ​ျမင္း၌ ခ်ည္​ေႏွာင္​ျခင္း​ကို အ​ဘယ္​သူ​ေျဖ​သ​နည္း။ 39:6 ေတာ​ကို သူ႔​အိမ္​ဖို႔​လည္း​ေကာင္း၊ လြင္​ျပင္​ကို သူ႔​ေန​ရာ​ဖို႔​လည္း​ေကာင္း ငါ​ခန္႔​ထား​ၿပီ။ 39:7 ၿမိဳ႕၌​ျဖစ္​ေသာ လူ​တို႔၏​အ​သံ​ဗ​လံ​ကို သူ​သည္ မ​ထီ​မဲ့​ျမင္​ျပဳ​တတ္၏။ ႏွင္​ေသာ​သူ ေအာ္​ဟစ္​ႏွိုး​ေဆာ္​သံ​ကို မ​မွတ္​တတ္။ 39:8 ေတာင္​ရိုး၌ က်က္​စား၍၊ စိမ္း​ေသာ​အ​ပင္ အ​မ်ိဳး​မ်ိဳး​ကို ရွာ​တတ္၏။ 39:9 ႀကံ့​သည္ သင္၏​အ​မွု​ကို ေဆာင္​ရြက္၍၊ သင္၏​တင္း​ကုပ္၌ ေန​ျခင္း​ငွာ အ​လို​ရွိ​လိမ့္​မည္​ေလာ။ 39:10 ႀကံ့​ကို ထြန္​ေၾကာင္း​သို႔ လိုက္​ေစ​ျခင္း​ငွာ ႀကိဳး​ႏွင့္ ခ်ည္​နိုင္​သ​ေလာ။ သို႔​မ​ဟုတ္ သင့္​ေနာက္​သို႔​လိုက္၍ ခ်ိဳင့္၌ လယ္​ထြန္​လိမ့္​မည္​ေလာ။ 39:11 ႀကံ့​သည္ အား​ႀကီး​ေသာ​ေၾကာင့္ သူ႔​ကို​ယုံ​မည္​ေလာ။ သင္​လုပ္​ရ​ေသာ​အ​လုပ္​ကို သူ၌​အပ္​မည္​ေလာ။ 39:12 သင္၏​စ​ပါး​ကို ေဆာင္​ခဲ့၍ စ​ပါး​က်ီ၌ စု​သိမ္း​လိမ့္​မည္​ဟု ယုံ​သ​ေလာ။ 39:13 ကု​လား​အုတ္​ငွက္​သည္ အ​ေတာင္​ခတ္​လ်က္ ေန​တတ္၏။ ေတာ​ငန္း​သည္ အ​ေမြး​အ​ေတာင္​ႏွင့္ ျပည့္​စုံ၏။ 39:14 သို႔​ေသာ္​လည္း ေျမ၌​ဥ၍ အ​ဥ​တို႔​ကို ေျမ​မွုန္႔၌ ေႏြး​ေစ​တတ္၏။ 39:15 သူ႔​ေျခ​သည္ အ​ဥ​တို႔​ကို​နင္း​မိ​မည္၊ သား​ရဲ​ခြဲ​လိမ့္​မည္​ဟု မ​စိုး​ရိမ္။ 39:16 သား​ငယ္​တို႔​ကို ကိုယ္​သား​ကဲ့​သို႔​မ​မွတ္ ၾကမ္း​တမ္း​စြာ​ျပဳ​တတ္၏။ စိုး​ရိမ္​ျခင္း မ​ရွိ။ သား​ဖြား​ျခင္း​ေဝ​ဒ​နာ​ကို အ​ခ်ည္း​ႏွီး​ခံ​တတ္၏။ 39:17 အ​ေၾကာင္း​မူ​ကား၊ ဘု​ရား​သ​ခင္​သည္ ပ​ညာ​မဲ့​ေစ​ျခင္း​ငွာ ဖန္​ဆင္း​ေတာ္​မူ၏။ ဉာဏ္​ကို ေပး​ေတာ္​မ​မူ။ 39:18 သို႔​ေသာ္​လည္း ကိုယ္​ကို​ခ်ီ​ႂကြ​ေသာ​အ​ခါ၊ ျမင္း​ႏွင့္ ျမင္း​စီး​ေသာ​သူ​ကို​ပင္ ရယ္​တတ္၏။ 39:19 သင္​သည္ ျမင္း​ကို​ခြန္​အား​ႏွင့္ ျပည့္​စုံ​ေစ​သ​ေလာ။ သူ၏​လည္​ပင္း၌ မိုး​ႀကိဳး​လ​ကၡ​ဏာ​ကို သြင္း​သ​ေလာ။ 39:20 က်ိဳင္း​ေကာင္​ခုန္​သ​ကဲ့​သို႔ ခုန္​တတ္​ေစ​သ​ေလာ။ သူ၏​ႏွာ​ေခါင္း​ျမည္​သံ​သည္ ေၾကာက္​မက္​ဖြယ္​ျဖစ္၏။ 39:21 လြင္​ျပင္​ကို​ယက္၍၊ မိ​မိ​ခြန္​အား၌ ဝါ​ႂကြား​လ်က္၊ သူ​ရဲ​မ်ား​ကို​ေတြ႕​အံ့​ေသာ​ငွာ သြား​တတ္၏။ 39:22 ေၾကာက္​စ​ရာ​အ​ေၾကာင္း​ကို ကဲ့​ရဲ့၍၊ ေၾကာက္​လန္႔​ေသာ​သ​ေဘာ​ႏွင့္ ကင္း​လြတ္​သ​ျဖင့္၊ ဓား​ေဘး​ကို မ​ေရွာင္​တတ္။ 39:23 သူ႔​တစ္​ဖက္၌ ျမား​ေတာင့္​လွုပ္​သံ​ျမည္၍၊ လွံ​ႏွင့္​ဒိုင္း​လႊား​သည္ ေျပာင္​လက္​လ်က္​ရွိ၏။ 39:24 မာ​န​ႀကီး၍ ျပင္း​ထန္​ေသာ​စိတ္​ႏွင့္ ေျမ​ကို​မ်ိဳ​တတ္၏။ တံ​ပိုး​သံ​ကို ၾကား​ေသာ​အ​ခါ၊ ၿငိမ္​ဝပ္​စြာ​မ​ေန​နိုင္။ 39:25 တံ​ပိုး​မ်ား အ​လယ္​သို႔​ေရာက္၍ ေအ့​ေဟ၊ ေအ့​ေဟ​ဟု ဆို​တတ္၏။ ဗိုလ္​ေျခ​ေအာ္​ဟစ္၍ အ​သံ​ဗ​လံ​ျပဳ​ျခင္း​ႏွင့္​တ​ကြ၊ စစ္​တိုက္​ပြဲ​ကို အ​ေဝး​က အ​နံ့​ခံ​တတ္၏။ 39:26 သင္​ေပး​ေသာ​ဉာဏ္​အား​ျဖင့္ သိမ္း​ငွက္​သည္ အ​ေတာင္​ကို​ျဖန္႔၍ ေတာင္​မ်က္​ႏွာ​သို႔ ပ်ံ​သြား​တတ္​သ​ေလာ။ 39:27 သင္​စီ​ရင္​ေသာ​ေၾကာင့္ ေရႊ​လင္း​တ​သည္ အ​ထက္​သို႔​တက္၍၊ ျမင့္​ေသာ​အ​ရပ္၌ အ​သိုက္​ကို လုပ္​တတ္​သ​ေလာ။ 39:28 သူ​သည္ ေက်ာက္​ေပၚ​မွာ​ေန၍ ေတာင္​ထိပ္​ႏွင့္ ေက်ာက္​ငူ​ေပၚ​မွာ ေန​ရာ​က်​တတ္၏။ 39:29 ထို​အ​ရပ္​က​ၾကည့္၍ ကိုက္​စား​စ​ရာ​အ​ေကာင္​ကို အ​ေဝး​က​ပင္ ျမင္​တတ္၏။ 39:30 သူ၏​သား​ငယ္​တို႔​သည္ အ​ေသြး​ကို ေသာက္​တတ္၏။ အ​ေသ​ေကာင္​ရွိ​ရာ​အ​ရပ္၌ ထို​ငွက္​ရွိ​သည္​ဟု မိန္႔​ေတာ္​မူ၏။