Job 39
39:1 သင္သည္ ေတာဆိတ္ေမြးရေသာကာလကို သိသေလာ။ သမင္ဒရယ္မ သားဖြားျခင္းေဝဒနာ ခံရေသာအခ်ိန္ကို မွတ္နိုင္သေလာ။
39:2 ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ရေသာ ေန႔လတို႔ကိုေရတြက္၍၊ ဖြားရေသာ အခ်ိန္ကာလကို သိသေလာ။
39:3 သူတို႔သည္ ေက်ာကိုင္း၍ သားငယ္ကိုေမြးဖြားသျဖင့္ ေဝဒနာၿငိမ္းၾက၏။
39:4 သားငယ္တို႔သည္ က်န္းမာ၍၊ လြင္ျပင္၌ ႀကီးပြားတတ္ၾက၏။ အျခားသို႔သြား၍ အမိထံသို႔ျပန္မလာဘဲ ေနတတ္ၾက၏။
39:5 ေတာျမည္းကို အဆီးအတားမရွိေစျခင္းငွာ အဘယ္သူလႊတ္သနည္း။ ေတာျမင္း၌ ခ်ည္ေႏွာင္ျခင္းကို အဘယ္သူေျဖသနည္း။
39:6 ေတာကို သူ႔အိမ္ဖို႔လည္းေကာင္း၊ လြင္ျပင္ကို သူ႔ေနရာဖို႔လည္းေကာင္း ငါခန္႔ထားၿပီ။
39:7 ၿမိဳ႕၌ျဖစ္ေသာ လူတို႔၏အသံဗလံကို သူသည္ မထီမဲ့ျမင္ျပဳတတ္၏။ ႏွင္ေသာသူ ေအာ္ဟစ္ႏွိုးေဆာ္သံကို မမွတ္တတ္။
39:8 ေတာင္ရိုး၌ က်က္စား၍၊ စိမ္းေသာအပင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးကို ရွာတတ္၏။
39:9 ႀကံ့သည္ သင္၏အမွုကို ေဆာင္ရြက္၍၊ သင္၏တင္းကုပ္၌ ေနျခင္းငွာ အလိုရွိလိမ့္မည္ေလာ။
39:10 ႀကံ့ကို ထြန္ေၾကာင္းသို႔ လိုက္ေစျခင္းငွာ ႀကိဳးႏွင့္ ခ်ည္နိုင္သေလာ။ သို႔မဟုတ္ သင့္ေနာက္သို႔လိုက္၍ ခ်ိဳင့္၌ လယ္ထြန္လိမ့္မည္ေလာ။
39:11 ႀကံ့သည္ အားႀကီးေသာေၾကာင့္ သူ႔ကိုယုံမည္ေလာ။ သင္လုပ္ရေသာအလုပ္ကို သူ၌အပ္မည္ေလာ။
39:12 သင္၏စပါးကို ေဆာင္ခဲ့၍ စပါးက်ီ၌ စုသိမ္းလိမ့္မည္ဟု ယုံသေလာ။
39:13 ကုလားအုတ္ငွက္သည္ အေတာင္ခတ္လ်က္ ေနတတ္၏။ ေတာငန္းသည္ အေမြးအေတာင္ႏွင့္ ျပည့္စုံ၏။
39:14 သို႔ေသာ္လည္း ေျမ၌ဥ၍ အဥတို႔ကို ေျမမွုန္႔၌ ေႏြးေစတတ္၏။
39:15 သူ႔ေျခသည္ အဥတို႔ကိုနင္းမိမည္၊ သားရဲခြဲလိမ့္မည္ဟု မစိုးရိမ္။
39:16 သားငယ္တို႔ကို ကိုယ္သားကဲ့သို႔မမွတ္ ၾကမ္းတမ္းစြာျပဳတတ္၏။ စိုးရိမ္ျခင္း မရွိ။ သားဖြားျခင္းေဝဒနာကို အခ်ည္းႏွီးခံတတ္၏။
39:17 အေၾကာင္းမူကား၊ ဘုရားသခင္သည္ ပညာမဲ့ေစျခင္းငွာ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ဉာဏ္ကို ေပးေတာ္မမူ။
39:18 သို႔ေသာ္လည္း ကိုယ္ကိုခ်ီႂကြေသာအခါ၊ ျမင္းႏွင့္ ျမင္းစီးေသာသူကိုပင္ ရယ္တတ္၏။
39:19 သင္သည္ ျမင္းကိုခြန္အားႏွင့္ ျပည့္စုံေစသေလာ။ သူ၏လည္ပင္း၌ မိုးႀကိဳးလကၡဏာကို သြင္းသေလာ။
39:20 က်ိဳင္းေကာင္ခုန္သကဲ့သို႔ ခုန္တတ္ေစသေလာ။ သူ၏ႏွာေခါင္းျမည္သံသည္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ျဖစ္၏။
39:21 လြင္ျပင္ကိုယက္၍၊ မိမိခြန္အား၌ ဝါႂကြားလ်က္၊ သူရဲမ်ားကိုေတြ႕အံ့ေသာငွာ သြားတတ္၏။
39:22 ေၾကာက္စရာအေၾကာင္းကို ကဲ့ရဲ့၍၊ ေၾကာက္လန္႔ေသာသေဘာႏွင့္ ကင္းလြတ္သျဖင့္၊ ဓားေဘးကို မေရွာင္တတ္။
39:23 သူ႔တစ္ဖက္၌ ျမားေတာင့္လွုပ္သံျမည္၍၊ လွံႏွင့္ဒိုင္းလႊားသည္ ေျပာင္လက္လ်က္ရွိ၏။
39:24 မာနႀကီး၍ ျပင္းထန္ေသာစိတ္ႏွင့္ ေျမကိုမ်ိဳတတ္၏။ တံပိုးသံကို ၾကားေသာအခါ၊ ၿငိမ္ဝပ္စြာမေနနိုင္။
39:25 တံပိုးမ်ား အလယ္သို႔ေရာက္၍ ေအ့ေဟ၊ ေအ့ေဟဟု ဆိုတတ္၏။ ဗိုလ္ေျခေအာ္ဟစ္၍ အသံဗလံျပဳျခင္းႏွင့္တကြ၊ စစ္တိုက္ပြဲကို အေဝးက အနံ့ခံတတ္၏။
39:26 သင္ေပးေသာဉာဏ္အားျဖင့္ သိမ္းငွက္သည္ အေတာင္ကိုျဖန္႔၍ ေတာင္မ်က္ႏွာသို႔ ပ်ံသြားတတ္သေလာ။
39:27 သင္စီရင္ေသာေၾကာင့္ ေရႊလင္းတသည္ အထက္သို႔တက္၍၊ ျမင့္ေသာအရပ္၌ အသိုက္ကို လုပ္တတ္သေလာ။
39:28 သူသည္ ေက်ာက္ေပၚမွာေန၍ ေတာင္ထိပ္ႏွင့္ ေက်ာက္ငူေပၚမွာ ေနရာက်တတ္၏။
39:29 ထိုအရပ္ကၾကည့္၍ ကိုက္စားစရာအေကာင္ကို အေဝးကပင္ ျမင္တတ္၏။
39:30 သူ၏သားငယ္တို႔သည္ အေသြးကို ေသာက္တတ္၏။ အေသေကာင္ရွိရာအရပ္၌ ထိုငွက္ရွိသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။