Proverbs 17
17:1 တစ္အိမ္လုံးျပည့္ေသာ ယဇ္ပူေဇာ္ပြဲကို ရန္ေတြ႕ေသာစိတ္ႏွင့္ စားရသည္ထက္၊ ၿငိမ္သက္ျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ေသာ မုန္႔တစ္လုပ္စာသည္ သာ၍ေကာင္း၏။
17:2 ပညာရွိေသာကၽြန္သည္ အရွက္ခြဲေသာသားကိုအုပ္စိုး၍ ညီအစ္ကိုတို႔ႏွင့္အတူ အေမြခံတတ္၏။
17:3 ေငြစစ္စရာဖို႔ မိုက္ကိုလည္းေကာင္း၊ ေရႊစစ္စရာဖို႔ မီးဖိုကိုလည္းေကာင္း သုံးတတ္၏။ စိတ္ႏွလုံးကိုကား၊ ထာဝရဘုရား စစ္ေတာ္မူ၏။
17:4 မတရားသျဖင့္ ျပဳေသာသူသည္ မုသားစကားကို ယုံတတ္၏။ မုသားသုံးေသာသူသည္လည္း ဆိုးညစ္ေသာစကားကို နားေထာင္တတ္၏။
17:5 ဆင္းရဲသားတို႔ကို မထီေလးစားျပဳေသာသူသည္ ဖန္ဆင္းေတာ္မူေသာဘုရားကို ကဲ့ရဲ့၏။ သူတစ္ပါး၌ေဘးေရာက္လၽွင္ ဝမ္းေျမာက္တတ္ေသာသူသည္လည္း အျပစ္ဒဏ္ႏွင့္ မလြတ္ရ။
17:6 ေျမးတို႔သည္ အသက္ႀကီးေသာသူ၏ သရဖူျဖစ္၏။ သားတို႔၏ဘုန္းကား အဘတည္း။
17:7 ျမတ္ေသာစကားသည္ မိုက္ေသာသူႏွင့္ မေတာ္မသင့္။ ထိုမၽွမက၊ မုသားစကားသည္ မင္းႏွင့္ မေတာ္မသင့္။
17:8 လက္ေဆာင္သည္ ခံေသာသူအထင္အတိုင္း ေက်ာက္ျမတ္ကဲ့သို႔ ျဖစ္၍၊ မ်က္ႏွာျပဳေလရာရာ၌ ေအာင္တတ္၏။
17:9 သူတစ္ပါးျပစ္မွားေသာ အမွုကို ဝွက္ထားေသာသူသည္ ေမတၱာကို ျပဳစု၏။ ၾကားေျပာေသာသူမူကား၊ မိတ္ေဆြတို႔ကို ကြဲျပားေစ၏။
17:10 မိုက္ေသာသူသည္ ဒဏ္ခ်က္တစ္ရာကို အမွုထားသည္ထက္၊ ပညာရွိေသာသူသည္ ဆုံးမေသာစကားကို သာ၍ အမွုထားတတ္၏။
17:11 ပုန္ကန္ေသာသူသည္ မတရားေသာအမွုကိုသာ ျပဳစုတတ္၏။ ထိုေၾကာင့္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာတမန္ကို သူ႔ဆီသို႔ေစလႊတ္ရ၏။
17:12 မိုက္ေသာစိတ္ ထဆဲရွိေသာလူမိုက္ႏွင့္ မေတြ႕ပါေစႏွင့္။ သားငယ္ေပ်ာက္ေသာဝံမႏွင့္ သာ၍ေတြ႕ပါေစေသာ။
17:13 အၾကင္သူသည္ ေက်းဇူးကိုမသိ၊ မေကာင္းေသာအမွုႏွင့္ ဆပ္၏၊ ထိုသူ၏အိမ္သည္ မေကာင္းေသာအမွုႏွင့္ မကင္းမလြတ္ရ။
17:14 ရန္ေတြ႕စအမွုသည္ ေရကန္ေပါင္ေပါက္စကဲ့သို႔ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္၊ ရန္မေတြ႕မီ ေတြ႕စရာအေၾကာင္းကို ေရွာင္ေလာ့။
17:15 မတရားေသာသူတို႔ကို အျပစ္မွလႊတ္ေသာသူႏွင့္၊ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူတို႔ကို အျပစ္စီရင္ေသာသူ ႏွစ္ေယာက္လုံးတို႔ကို ထာဝရဘုရား စက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္မူ၏။
17:16 မိုက္ေသာသူသည္ ပညာကို အလိုမရွိသည္ျဖစ္၍၊ ပညာအဖိုးကို အဘယ္ေၾကာင့္ သူ၌အပ္ရသနည္း။
17:17 အေဆြခင္ပြန္းသည္ အခါခပ္သိမ္းခ်စ္တတ္၏။ ညီအစ္ကိုသည္ ဒုကၡကာလအဖို႔ ေမြးဖြားလ်က္ရွိ၏။
17:18 ဉာဏ္မဲ့ေသာသူသည္ လက္ဝါးခ်င္းရိုက္၍၊ အေဆြခင္ပြန္းေရွ႕မွာ အာမခံတတ္၏။
17:19 ရန္ေတြ႕ျခင္းကို ႏွစ္သက္ေသာသူသည္ လြန္က်ဴးျခင္းကိုလည္း ႏွစ္သက္တတ္၏။ မိမိတံခါးကို ခ်ီးျမႇင့္ေသာသူသည္ ပ်က္စီးျခင္းကိုရွာတတ္၏။
17:20 သေဘာေကာက္ေသာသူသည္ ေကာင္းေသာအက်ိဳးကို မေတြ႕တတ္။ စကားလိမ္ေသာသူသည္ ေဘးဥပဒ္ႏွင့္ ေတြ႕ၾကဳံတတ္၏။
17:21 မိုက္ေသာသူကို ျဖစ္ပြားေစေသာသူသည္ မိမိကိုယ္မိမိ ဝမ္းနည္းေစတတ္၏။ မိုက္ေသာသူ၏အဘ၌ ဝမ္းေျမာက္စရာအေၾကာင္း မရွိ။
17:22 စိတ္ရႊင္လန္းျခင္းသည္ က်န္းမာေစတတ္၏။ စိတ္ပ်က္ျခင္းမူကား၊ အရိုးတို႔ကို ေသြ႕ေျခာက္ေစတတ္၏။
17:23 မတရားေသာသူသည္ တရားလမ္းကိုဖ်က္ေသာ အဖိုးတံစိုးကို သူတစ္ပါး၏ခါးပိုက္အိတ္ထဲက ႏွိုက္ယူတတ္၏။
17:24 ဉာဏ္ရွိေသာသူသည္ ပညာကိုမ်က္ေမွာက္ျပဳတတ္၏။ မိုက္ေသာသူ၏မ်က္စိမူကား၊ ေျမႀကီးစြန္းတိုင္ေအာင္လွည့္၍ ၾကည့္ရွုတတ္၏။
17:25 မိုက္ေသာသူသည္ အဘဝမ္းနည္းစရာအေၾကာင္း၊ ေမြးေသာအမိ စိတ္ညစ္စရာအေၾကာင္းျဖစ္၏။
17:26 ေျဖာင့္မတ္ေသာသူကို အျပစ္ဒဏ္မေပးေကာင္း။ တရားသျဖင့္ စီရင္ေသာမင္းကိုလည္း မထိခိုက္ေကာင္း။
17:27 သိပၸံအတတ္ႏွင့္ ျပည့္စုံေသာသူသည္ စကားမမ်ားတတ္။ ဉာဏ္ေကာင္းေသာသူသည္လည္း၊ ဧေသာစိတ္ရွိတတ္၏။
17:28 မိုက္ေသာသူပင္ တိတ္ဆိတ္စြာေနလၽွင္ ပညာရွိဟူ၍လည္းေကာင္း၊ မိမိႏွုတ္ကို မဖြင့္ဘဲေနေသာသူကိုလည္း၊ ဉာဏ္ေကာင္းေသာသူ ဟူ၍လည္းေကာင္း သူတစ္ပါးထင္တတ္၏။