Jeremiah 14
14:1 မိုးျပတ္ေသာအမွုကိုရည္မွတ္၍၊ ေယရမိသို႔ေရာက္ေသာ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ဟူမူကား၊
14:2 ယုဒျပည္သည္ညည္းတြား၏။ ၿမိဳ႕တံခါးတို႔၌ ျမည္တမ္းေသာ အသံရွိ၏။ နက္ေသာအဝတ္ကို ေျမတိုင္ေအာင္ဝတ္၍၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သားတို႔၏ငိုေႂကြးျခင္းအသံသည္ တက္ေလ၏။
14:3 မွူးမတ္တို႔သည္ မိမိသူငယ္တို႔ကို ေရခပ္ေစလႊတ္၍၊ သူငယ္တို႔သည္ ေရက်င္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ၊ ေရကိုမေတြ႕။ အိုးသက္သက္ကိုသာေဆာင္ခဲ့လ်က္ ျပန္လာၾက၏။ ဦးေခါင္းကို ျခဳံလ်က္ ရွက္ေၾကာက္မွိုင္ေတြၾက၏။
14:4 မိုးျပတ္၍ေျမအက္ကြဲေသာေၾကာင့္၊ လယ္လုပ္ေသာ သူတို႔သည္ ဦးေခါင္းကိုျခဳံလ်က္ ရွက္ေၾကာက္ၾက၏။
14:5 သမင္မသည္ လယ္ျပင္၌ေမြးေသာအခါ ျမက္မရွိေသာေၾကာင့္၊ သားငယ္ကို စြန္႔ပစ္၏။
14:6 ျမည္းရိုင္းတို႔သည္ ျမင့္ေသာအရပ္ေပၚမွာ ရပ္လ်က္ ေျမေခြးကဲ့သို႔ ေလကိုရွူၾက၏။ ျမက္မရွိေသာေၾကာင့္၊ သူတို႔မ်က္စိပ်က္ေလ၏။
14:7 အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္တို႔၏အျပစ္သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔တစ္ဖက္၌ သက္ေသခံေသာ္လည္း၊ နာမေတာ္ကို ေထာက္၍ စီရင္ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ ေဖာက္ျပန္ပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္ကို ျပစ္မွားပါၿပီ။
14:8 အို ဣသေရလအမ်ိဳး၏ေမၽွာ္လင့္စရာအေၾကာင္း၊ အမွုေရာက္ေသာကာလ ကယ္တင္ေတာ္မူေသာသခင္၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔ျပည္၌ ဧည့္သည္ကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ တစ္ညသာ အိပ္ျခင္းငွာဝင္ေသာ ခရီးသြားကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေတာ္မူသနည္း။
14:9 မိန္းေမာေတြေဝေသာ သူကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ကယ္တင္ျခင္းငွာမတတ္နိုင္ေသာ သူရဲကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေတာ္မူသနည္း။ အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္တို႔တြင္ရွိေတာ္မူ၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္နာမေတာ္ျဖင့္ သမုတ္ေသာသူျဖစ္ပါ၏။ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို စြန္႔ပစ္ေတာ္မမူပါႏွင့္။
14:10 ဤလူမ်ိဳးကိုရည္မွတ္၍ ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ဤလူတို႔သည္ လွည့္လည္ျခင္းငွာ အလြန္အလိုရွိၾက၏။ မိမိတို႔ေျခကို မခ်ဳပ္တည္းၾက။ ထိုေၾကာင့္၊ ထာဝရဘုရားႏွစ္သက္ေတာ္မမူ။ သူတို႔ျပဳေသာ ဒုစရိုက္ကိုေအာက္ေမ့၍၊ သူတို႔အျပစ္မ်ားေၾကာင့္ စစ္ေၾကာေတာ္မူမည္။
14:11 ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့အား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ဤလူမ်ိဳးအဖို႔ ေမတၱာပို႔၍ ဆုမေတာင္းႏွင့္။
14:12 သူတို႔သည္ အစာေရွာင္ျခင္းအက်င့္ကိုက်င့္ေသာအခါ၊ သူတို႔ေအာ္ဟစ္သံကို ငါနားမေထာင္။ မီးရွို႔ရာယဇ္ကို ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပူေဇာ္သကာကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ဆက္ကပ္ေသာအခါ ငါလက္မခံ။ ဓားေဘး၊ မြတ္သိပ္ျခင္းေဘး၊ ကာလနာေဘးျဖင့္၊ သူတို႔ကို ငါဆုံးေစမည္ဟုမိန္႔ေတာ္မူလၽွင္၊
14:13 ငါကလည္း၊ အို အရွင္ထာဝရဘုရား၊ ပေရာဖက္တို႔က၊ သင္တို႔သည္ ဓားေဘးကို မေတြ႕ရၾက။ မြတ္သိပ္ျခင္းေဘးသည္ သင္တို႔ရွိရာသို႔ မေရာက္ရ။ ဤအရပ္၌ ျမဲေသာၿငိမ္သက္ျခင္းကို ငါေပးမည္ဟု၊ ဤသူတို႔အားေဟာေျပာေၾကာင္းကို ငါေလၽွာက္ေသာအခါ၊
14:14 ထာဝရဘုရားက၊ ထိုပေရာဖက္တို႔သည္ ငါ၏နာမကိုအမွီျပဳ၍ မုသားကို ေဟာတတ္ၾက၏။ သူတို႔ကို ငါမေစလႊတ္၊ မမွာထား၊ ဗ်ာဒိတ္မေပး။ သူတို႔ေဟာေျပာခ်က္တို႔သည္ မ်က္စိကိုလွည့္ျခင္း၊ နတ္ပူးျခင္း၊ အခ်ည္းႏွီးႀကံစည္ျခင္း၊ မိမိဉာဏ္အတိုင္း လွည့္စားျခင္း သက္သက္ျဖစ္ၾက၏။
14:15 ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ ဤျပည္၌ ဓားေဘး၊ မြတ္သိပ္ျခင္းေဘးမရွိရဟု၊ ငါမေစလႊတ္ဘဲ၊ ငါ့နာမကို အမွီျပဳ၍၊ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ ေဟာေျပာေသာ ပေရာဖက္တို႔သည္ ဓားေဘး၊ မြတ္သိပ္ျခင္းေဘးျဖင့္ ဆုံးရၾကလိမ့္မည္။
14:16 သူတို႔၏ တရားနာပရိသတ္တို႔သည္ ကိုယ္တိုင္မွစ၍၊ မယား သားသမီးတို႔ႏွင့္တကြ မြတ္သိပ္ျခင္းေဘး၊ ဓားေဘးေၾကာင့္၊ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕လမ္းထဲသို႔ ပစ္ခ်ျခင္းကိုခံရ၍၊ အဘယ္သူမၽွ မသၿဂႋဳဟ္ရ။ သူတို႔၏အျပစ္ကို သူတို႔အေပၚသို႔ ငါညႊန္းေလာင္းမည္။
14:17 သင္သည္လည္း သူတို႔အား ေျပာရမည့္စကားဟူမူကား၊ ငါသည္ ေန႔ညမျပတ္ မ်က္ရည္က်ရမည္။ ငါ၏လူမ်ိဳးသတို႔သမီးသည္ အလြန္ျပင္းစြာေသာ ဒဏ္ခ်က္ကိုခံရ၍ အရိုးမ်ားက်ိဳးေလၿပီ။
14:18 ငါသည္ ၿမိဳ႕ျပင္သို႔သြားေသာအခါ၊ သတ္ေသာအေသေကာင္မ်ားကို ေတြ႕ရ၏။ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္ေသာအခါ၊ ငတ္မြတ္၍ နာက်င္စြာခံရေသာသူမ်ားကိုလည္း ေတြ႕ရ၏။ ပေရာဖက္ႏွင့္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔သည္ အဘယ္အမွုကိုမၽွ မသိဘဲ အရပ္ရပ္လွည့္လည္ၾက၏။
14:19 ကိုယ္ေတာ္သည္ ယုဒျပည္ကို အကုန္အစင္ပယ္ေတာ္မူသေလာ။ ဇိအုန္ၿမိဳ႕ကို စက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္မူသေလာ။ ခ်မ္းသာမရေအာင္ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူသနည္း။ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ၿငိမ္သက္ျခင္းကိုေမၽွာ္လင့္ေသာ္လည္း၊ ေကာင္းက်ိဳးကို မရၾကပါ။ ခ်မ္းသာကို ေမၽွာ္လင့္ေသာ္လည္း၊ ေဘးႏွင့္သာေတြ႕ရၾကပါ၏။
14:20 အို ထာဝရဘုရား၊ အကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ကိုယ္ဒုစရိုက္မ်ားႏွင့္ ဘိုးေဘးတို႔၏အျပစ္မ်ားကို ဝန္ခ်ပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္ကို ျပစ္မွားပါၿပီ။
14:21 ကိုယ္ေတာ္၏နာမေၾကာင့္၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို စက္ဆုပ္ရြံရွာေတာ္မမူပါႏွင့္။ ဘုန္းေတာ္ပလႅင္၏ အသေရကို ရွုတ္ခ်ေတာ္မမူပါႏွင့္။ ေအာက္ေမ့ေတာ္မူပါ။ အကၽြန္ုပ္တို႔ႏွင့္ဖြဲ႕ေသာပဋိညာဥ္ေတာ္ကို ဖ်က္ေတာ္မမူပါႏွင့္။
14:22 သာသနာပလူတို႔ ကိုးကြယ္ေသာ ႐ုပ္တုဆင္းတုတို႔တြင္၊ မိုးရြာေစနိုင္ေသာသူရွိပါသေလာ။ မိုးသည္ အလိုလို ရြာနိုင္ပါသေလာ။ အကၽြန္ုပ္တို႔ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ္ေတာ္သာလၽွင္တတ္နိုင္ေတာ္မူသည္ မဟုတ္ေလာ။ သို႔ျဖစ္၍၊ ကိုယ္ေတာ္ကို ေမၽွာ္လင့္လ်က္ေနပါမည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အလုံးစုံတို႔ကို ဖန္ဆင္းေသာဘုရား ျဖစ္ေတာ္မူ၏။