Jeremiah 2
2:1 တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္သည္ ငါ့ဆီသို႔ေရာက္၍၊ သင္သည္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားၿပီးလၽွင္၊
2:2 ေအာ္ဟစ္ရမည္အရာဟူမူကား၊ ထာဝရဘုရားက၊ လယ္မလုပ္ေသာေတာအရပ္၌ သင္သည္ ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ေသာအခါ၊ အသက္အရြယ္ႏုငယ္၍ ခံရေသာေက်းဇူးကိုလည္းေကာင္း၊ ထိမ္းျမားေပးစားျခင္းႏွင့္ ယွဥ္ေသာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကိုလည္းေကာင္း ငါေအာက္ေမ့၏။
2:3 ထိုအခါ ဣသေရလအမ်ိဳးသည္ ထာဝရဘုရားအဖို႔ သန္႔ရွင္း၏။ စီးပြားေတာ္အဖို႔ အဦးသီးေသာ အသီးျဖစ္၏။ သူတို႔ကို လုယူေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္ အျပစ္ရွိၾက၏။ ထိုသူတို႔အေပၚမွာ ေဘးဥပဒ္ေရာက္ရသည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:4 အို ယာကုပ္အမ်ိဳးႏွင့္ ဣသေရလအမ်ိဳးအႏြယ္အေပါင္းတို႔၊ ထာဝရဘုရား၏ ႏွုတ္ကပတ္ေတာ္ကို နားေထာင္ၾကေလာ့။
2:5 ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္တို႔၏ဘိုးေဘးတို႔သည္ ငါ့ထံမွေဝးစြာထြက္သြား၍၊ အနတၱလမ္းသို႔လိုက္လ်က္၊ အနတၱသက္သက္ ျဖစ္ရမည္အေၾကာင္း၊ ငါ၌အဘယ္မည္ေသာအျပစ္ကို ေတြ႕ၾကသနည္း။
2:6 သူတို႔က၊ ငါတို႔ကို အဲဂုတၱဳျပည္မွကယ္ႏုတ္၍၊ ေတာတစ္ေလၽွာက္လုံး၊ လြင္ျပင္၊ ေျမတြင္းႏွင့္ ျပည့္စုံေသာျပည္၊ ေသြ႕ေျခာက္၍ ေသမင္းအရိပ္ လႊမ္းမိုးေသာျပည္၊ ခရီးသြားေသာသူ၊ ေနရာက်ေသာသူ မရွိေသာ ျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးသို႔ ပို႔ေဆာင္ေသာ ထာဝရဘုရားသည္ အဘယ္မွာရွိေတာ္မူသနည္းဟု မေမးၾက။
2:7 ဝေျပာေသာျပည္၏အသီးအႏွံ ဆီဥဆီၾကည္ကိုစားေစျခင္းငွာ သင္တို႔ကို ငါေဆာင္သြင္း၍၊ သင္တို႔သည္ ဝင္စားေသာအခါ၊ ငါ့ျပည္ကို ညစ္ညဴးေစ၍၊ ငါ၏အေမြကို ရြံရွာဖြယ္ျဖစ္ေစၾကသည္တကား။
2:8 ယဇ္ပုေရာဟိတ္တို႔က၊ ထာဝရဘုရားသည္ အဘယ္မွာရွိေတာ္မူသနည္းဟု မေမးၾက။ က်မ္းတတ္တို႔သည္ ငါ့ကိုမသိၾက။ သင္းအုပ္တို႔ သည္ ငါ့ကိုျပစ္မွားၾက၏။ ပေရာဖက္တို႔သည္ ဗာလကိုအမွီျပဳ၍ ေဟာေျပာလ်က္၊ ေက်းဇူးမဲ့ေသာလမ္းသို႔ လိုက္ၾက၏။
2:9 ထိုေၾကာင့္၊ သင္တို႔ႏွင့္ သင္တို႔သားသမီးမ်ားကို ငါစစ္ေၾကာမည္ဟု ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:10 ခိတၱိမ္ကၽြန္းတို႔သို႔ ကူး၍ ၾကည့္ရွုၾကေလာ့။ ေကဒါျပည္သို႔ လူကိုေစလႊတ္၍၊ ထိုသို႔ျဖစ္ဖူးၿပီေလာဟု ေစ့ေစ့ၾကည့္ရွုဆင္ျခင္ၾကေလာ့။
2:11 အျခားတစ္ပါးေသာလူမ်ိဳး ကိုးကြယ္ေသာဘုရားသည္ ဘုရားမဟုတ္ေသာ္လည္း၊ ေျပာင္းလဲဖူးၿပီေလာ။ ငါ၏လူမ်ိဳးသည္ ေက်းဇူးမျပဳနိုင္ေသာ အရာဖို႔ မိမိတို႔ဘုန္းကို ေျပာင္းလဲၾကၿပီတကား။
2:12 ထာဝရဘုရားမိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ အို မိုးေကာင္းကင္တို႔၊ ထိုအမွုကို မိန္းေမာေတြေဝ၍၊ ၾကက္သီးေမြးညင္း ထသည္တိုင္ေအာင္ ထိတ္လန္႔လ်က္ေနၾကေလာ့။
2:13 ငါ၏လူတို႔သည္ အသက္စမ္းေရတြင္းတည္းဟူေသာ၊ ငါ့ကိုစြန္႔ပစ္၍၊ ေရမလုံ၊ ပဲ့ပ်က္ေသာေရက်င္းတို႔ကို တူးေသာအားျဖင့္ ဒုစရိုက္ႏွစ္ပါးကို ျပဳၾကၿပီ။
2:14 ဣသေရလသည္ ကၽြန္ျဖစ္သေလာ။ ကၽြန္သားေပါက္ ျဖစ္သေလာ။ အဘယ္ေၾကာင့္ လုယူျခင္းကို ခံရသနည္း။
2:15 ျခေသၤ့တို႔သည္ သူ႔ကိုေဟာက္၍ အသံျမည္ၾကၿပီ။ သူ၏ျပည္ကို ဖ်က္ဆီးၾကၿပီ။ သူ၏ၿမိဳ႕တို႔သည္ မီးေလာင္ေသာေၾကာင့္၊ အဘယ္သူမၽွ မေနရ။
2:16 ေနာဖၿမိဳ႕သားႏွင့္ တာပနက္ၿမိဳ႕သားတို႔သည္ သင္၏ဦးထိပ္ကို စားၾကၿပီ။
2:17 သင့္ကို ပို႔ေဆာင္ေတာ္မူေသာ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို သင္သည္စြန္႔ေသာေၾကာင့္၊ ထိုသို႔ေသာအျပစ္ ေရာက္သည္ မဟုတ္ေလာ။
2:18 ယခုမွာ သင္သည္ ရွိေဟာရျမစ္ေရကို ေသာက္အံ့ေသာငွာ၊ အဲဂုတၱဳလမ္းသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ လိုက္သနည္း။ ဥဖရတ္ျမစ္ေရကို ေသာက္အံ့ေသာငွာ၊ အာရွုရိလမ္းသို႔ အဘယ္ေၾကာင့္ လိုက္သနည္း။
2:19 သင္၏ ဒုစရိုက္သည္ သင့္ကိုဆုံးမမည္။ သင္၏ေဖာက္ျပန္ျခင္းသည္ သင့္ကို အျပစ္ေပးမည္။ သို႔ျဖစ္၍ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို စြန္႔ပစ္ေသာအမွု၊ ငါ့ကိုမေၾကာက္ဘဲ ေနေသာအမွုသည္၊ မေကာင္းေသာအမွု၊ ခါးေသာအမွုျဖစ္သည္ကို သိျမင္ရမည္ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:20 ေရွးကာလ၌ သင္ထမ္းရေသာထမ္းပိုး၊ သင္၌ခ်ည္ေသာ ေႏွာင္ဖြဲ႕ျခင္းကို ငါခ်ိဳးခၽြတ္၍ သင္က၊ အကၽြန္ုပ္သည္ မမွားယြင္းဘဲေနပါမည္ဟု ကတိထားေသာ္လည္း၊ ျမင့္ေသာေတာင္ရွိသမၽွ အေပၚ၌လည္းေကာင္း၊ စိမ္းေသာသစ္ပင္ရွိသမၽွ ေအာက္၌လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ကိုခ်၍ ျပည့္တန္ဆာလုပ္ေလ၏။
2:21 အေကာင္းဆုံးေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္အမ်ိဳးစစ္ျဖစ္ေသာ သင့္ကို ငါစိုက္ပ်ိဳးေသာ္လည္း၊ သင္သည္ ငါ့ေရွ႕မွာ အဘယ္မၽွေလာက္ ေဖာက္ျပန္၍၊ အမ်ိဳးမစစ္ေသာ စပ်စ္ႏြယ္ပင္ ျဖစ္ပါသည္တကား။
2:22 သင္သည္ ေပါက္ဆပ္ျပာႏွင့္ ေရခ်ိဳး၍၊ ခ်က္ေသာ ဆပ္ျပာအမ်ားကို သုံးေသာ္လည္း၊ သင္၏အျပစ္သည္ ငါ့ေရွ႕မွာထင္ရွားသည္ဟု အရွင္ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:23 သင္ကလည္း၊ ငါသည္ ညစ္ညဴးျခင္းမရွိ၊ ဗာလဘုရားတို႔ေနာက္သို႔ မလိုက္ဟု အဘယ္သို႔ ဆိုနိုင္သနည္း။ ခ်ိဳင့္၌ သင္လိုက္ေသာလမ္းကို ၾကည့္ရွုေလာ့။ သင္ျပဳေသာအမွုတို႔ကို ဝန္ခံေလာ့။ လ်င္ျမန္စြာေျပး၍ လွည့္လည္တတ္ေသာ ကုလားအုတ္မ ပါတကား။
2:24 ေတာ၌ လွည့္လည္၍ ကိေလသာရာဂစိတ္ႏွင့္ ေလကိုရွူတတ္ေသာ ျမည္းရိုင္းမပါတကား။ အခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ အဘယ္သူ ဆီးတားနိုင္သနည္း။ သူ႔ကိုရွာအံ့ေသာငွာ အဘယ္သူမၽွ ပင္ပန္းျခင္းကို မခံရ။ အခ်ိန္ေစ့ေသာအခါ သူ႔ကိုေတြ႕လိမ့္မည္။
2:25 သင္၏ေျခနင္းကို မပ်က္ေစႏွင့္။ ေရငတ္ျခင္းအေၾကာင္းကို မျပဳႏွင့္ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊ သင္က ေမၽွာ္လင့္စရာမရွိ၊ အလၽွင္းမရွိ။ သူတစ္ပါးတို႔ကို ငါခ်စ္၍၊ သူတို႔ေနာက္သို႔ လိုက္မည္ဟု ျပန္ေျပာ၏။
2:26 ဖမ္းမိေသာသူခိုးသည္ ရွက္သကဲ့သို႔၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ရွင္ဘုရင္၊ မင္းသား၊ ယဇ္ပုေရာဟိတ္၊ ပေရာဖက္ႏွင့္တကြ အမ်ိဳးသားမ်ားတို႔သည္ ရွက္ၾက၏။
2:27 သစ္တုံးအား၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္အဘျဖစ္ေတာ္မူ၏ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ေက်ာက္အားလည္း၊ ကိုယ္ေတာ္သည္ အကၽြန္ုပ္ကို ဖြားျမင္ေတာ္မူၿပီ ဟူ၍လည္းေကာင္းဆိုလ်က္၊ စင္စစ္ ငါ့ကို မ်က္ႏွာမျပဳ၊ ေက်ာခိုင္းၾကေသာ္လည္း၊ အမွုေရာက္လၽွင္မူကား၊ ထေတာ္မူပါ၊ အကၽြန္ုပ္တို႔ကို ကယ္မေတာ္မူပါဟု ေလၽွာက္တတ္ၾက၏။
2:28 ကိုယ္အဖို႔ သင္လုပ္ေသာဘုရားတို႔သည္ အဘယ္မွာရွိၾကသနည္း။ အမွုေရာက္ေသာအခါ သူတို႔သည္ တတ္နိုင္လၽွင္ ထ၍ ကယ္ၾကပါေလေစ။ အို ယုဒျပည္၊ သင္သည္ ၿမိဳ႕မ်ားအေရအတြက္ရွိသည္အတိုင္း၊ သင္၏ဘုရားမ်ား ရွိပါသည္တကား။
2:29 ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူသည္ကား၊ သင္တို႔သည္ အဘယ္အက်ိဳးအလိုငွာ ငါႏွင့္ တရားေတြ႕ၾကမည္နည္း။ သင္တို႔ရွိသမၽွသည္ ငါ့ကို ျပစ္မွားၾကၿပီ။
2:30 ငါသည္ သင္တို႔သားမ်ားကို အခ်ည္းႏွီးဒဏ္ေပးၿပီ။ သူတို႔သည္ ဆုံးမျခင္းကို မခံၾက။ သင္တို႔၏ဓားသည္ လုယူဖ်က္ဆီးတတ္ေသာ ျခေသၤ့ကဲ့သို႔၊ သင္တို႔၏ ပေရာဖက္မ်ားကိုဖ်က္ဆီးေလၿပီ။
2:31 ယခုျဖစ္ေသာ အမ်ိဳးသားတို႔၊ ထာဝရဘုရား၏အမိန္႔ေတာ္ကို ဆင္ျခင္ၾကေလာ့။ ငါသည္ ဣသေရလအမ်ိဳး၌ ေတာကဲ့သို႔လည္းေကာင္း၊ ေမွာင္မိုက္နိုင္ငံကဲ့သို႔လည္းေကာင္း ျဖစ္ဖူးသေလာ။ ငါ၏လူတို႔က၊ ငါတို႔သည္ အရပ္ရပ္သို႔ လည္မည္။ ကိုယ္ေတာ္ထံသို႔ ေနာက္တစ္ဖန္ မခ်ဥ္းကပ္ဟု အဘယ္ေၾကာင့္ ဆိုၾကသနည္း။
2:32 အပ်ိဳမသည္ မိမိ၌ဆင္ေသာ တန္ဆာကိုလည္းေကာင္း၊ မဂၤလာေဆာင္ သတို႔သမီးသည္ မိမိခါးပန္းကိုလည္းေကာင္း ေမ့ေလ်ာ့နိုင္သေလာ။ သို႔ေသာ္လည္း၊ ငါ၏လူတို႔သည္ မေရတြက္နိုင္ေအာင္ မ်ားစြာေသာကာလပတ္လုံး ငါ့ကို ေမ့ေလ်ာ့ၾကၿပီ။
2:33 သင္သည္ ရည္းစားကိုရွာျခင္းငွာ သင္တို႔ ဘာသာဓေလ့တို႔ကို အဘယ္ေၾကာင့္ျပဳျပင္သနည္း။ သင္၏အသိအကၽြမ္းတို႔ကို ေသြးေဆာင္ေလၿပီတကား။
2:34 ထိုမွတစ္ပါး၊ အနိုင္အထက္ျပဳသည္ကို သင္မေတြ႕။ အျပစ္မရွိေသာ ဆင္းရဲသားတို႔ကို အေသသတ္၍၊ သြန္းေသာ အေသြးသည္ သင္၏အဝတ္စြန္း၌ ထင္ရွား၏။
2:35 ထိုသို႔ေသာ အျပစ္မ်ားရွိေသာ္လည္း သင္က၊ ငါ၌အျပစ္မရွိေသာေၾကာင့္၊ ဘုရားသခင္၏အမ်က္ေတာ္သည္ ငါမွလႊဲသြားလိမ့္မည္ဟု ဆိုပါသည္တကား။ ငါ၌အျပစ္မရွိဟုဆိုေသာေၾကာင့္၊ သင့္ကို ငါစစ္ေၾကာစီရင္မည္။
2:36 သင္သည္ အရပ္ရပ္သို႔ ေျပာင္းလဲျခင္းငွာ၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ဤမၽွေလာက္လွည့္လည္သနည္း။ အာရွုရိျပည္ကို ရွက္ေၾကာက္သည္နည္းတူ၊ အဲဂုတၱဳျပည္ကို ရွက္ေၾကာက္လိမ့္မည္။
2:37 သင္သည္ မိမိလက္ကို မိမိေခါင္းေပၚမွာတင္လ်က္၊ ထိုျပည္မွ အမွန္ထြက္သြားရလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းမူကား၊ သင္ခိုလွုံေသာအရာတို႔ကို ထာဝရဘုရားသည္ပယ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္၊ ခိုလွုံ၍ အက်ိဳးကို မရနိုင္ရာ။