Deuteronomy 2
2:1 တစ္ဖန္ ထာဝရဘုရားသည္ ငါ့အားမိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ ငါတို႔သည္လွည့္၍၊ ဧဒုံပင္လယ္လမ္းျဖင့္ ေတာသို႔ခရီးသြားလ်က္၊ စိရေတာင္ကို ၾကာျမင့္စြာလွည့္လည္ၾက၏။
2:2 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ သင္တို႔သည္ ကာလအခ်ိန္ေစ့ေအာင္ ဤေတာင္ကို လွည့္လည္ၾကၿပီ။ တစ္ဖန္ ေျမာက္မ်က္ႏွာသို႔ သြားၾကဦးေလာ့။
2:4 သင္သည္ လူမ်ားတို႔အားဆင့္ဆိုရမည္မွာ၊ သင္တို႔၏ညီအစ္ကို ဧေသာအမ်ိဳးသားတို႔ေနေသာ စိရျပည္အနားမွာ သင္တို႔ေလၽွာက္သြားေသာအခါ၊ သူတို႔သည္ ေၾကာက္ၾကလိမ့္မည္။ ထိုေၾကာင့္ သတိျပဳၾကေလာ့။
2:5 သူတို႔ကိုအလၽွင္းမျပဳၾကႏွင့္။ သူတို႔ျပည္ကို သင္တို႔အားငါမေပး။ ေျခနင္းရာခန္႔ကိုမၽွ မေပး။ စိရေတာင္ကို ဧေသာအား ငါအပိုင္ေပးၿပီ။
2:6 သင္တို႔သည္စားဖို႔ရာအစာကိုလည္းေကာင္း၊ ေသာက္ဖို႔ရာေရကိုလည္းေကာင္း သူတို႔ထံ ေငြႏွင့္ဝယ္ရၾကမည္။
2:7 သင္တို႔ျပဳေလရာရာ၌ သင္တို႔၏ ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ေကာင္ခ်ီးေပးေတာ္မူၿပီ။ ဤေတာႀကီး၌ သင္တို႔လွည့္လည္ေသာ အေၾကာင္းအရာတို႔ကို သိေတာ္မူ၏။ အႏွစ္ေလးဆယ္ပတ္လုံး သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူရွိေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊ သင္တို႔၌ဘာမၽွမလိုဟု ဆင့္ဆိုရ၏။
2:8 စိရျပည္မွာေနေသာ ငါတို႔ညီအစ္ကို ဧေသာအမ်ိဳးသားတို႔အနား၌ ေလၽွာက္လ်က္ ဧလပ္ၿမိဳ႕၊ ဧဇယုန္ဂါဗာၿမိဳ႕မွသြားေသာ လြင္ျပင္လမ္းသို႔လိုက္ၿပီးလၽွင္၊ တစ္ဖန္လွည့္၍ ေမာဘေတာလမ္းျဖင့္ သြားၾက၏။
2:9 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ ေမာဘျပည္သားတို႔ကို မေႏွာင့္ယွက္ႏွင့္။ စစ္မတိုက္ႏွင့္။ သူတို႔ျပည္ကို သင့္အားငါအပိုင္မေပး။ အာရျပည္ကို ေလာတအမ်ိဳးသားတို႔အား ငါအပိုင္ေပးၿပီဟု ငါ့အားမိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:10 ေရွးကာလ၌ အာနကအမ်ိဳးသားကဲ့သို႔ ႀကီးျမင့္မ်ားျပားေသာလူ၊ ဧမိမ္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ထိုျပည္မွာေနၾက၏။
2:11 ထိုသူတို႔သည္ အာနကအမ်ိဳးသားကဲ့သို႔ အလြန္ႀကီးမားေသာ လူတို႔အဝင္ျဖစ္သည္ကို လူမ်ားထင္မွတ္ၾက၏။ သို႔ရာတြင္ ေမာဘျပည္သားတို႔သည္ ထိုသူတို႔ကို ဧမိမ္ဟူ၍ေခၚၾက၏။
2:12 ေရွးကာလ၌ ေဟာရိလူတို႔သည္လည္း စိရျပည္မွာေနၾက၏။ ထိုသူတို႔ကို ဧေသာအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သုတ္သင္ပယ္ရွင္း၍ သူတို႔ေနရာ၌ေနၾက၏။ ထိုအတူ ထာဝရဘုရား အပိုင္ေပးေတာ္မူေသာျပည္ကို ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ျပဳရၾကသတည္း။
2:13 ယခုထ၍ ေဇရက္ေခ်ာင္းကိုကူးၾကေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သင္တို႔သည္ ေဇရက္ေခ်ာင္းကို ကူးၾက၏။
2:14 ကာေဒရွဗာနာအရပ္သို႔ အရင္ေရာက္ေသာကာလမွစ၍ ေဇရက္ေခ်ာင္းကို ကူးေသာကာလတိုင္ေအာင္ ႏွစ္ေပါင္းသုံးဆယ္ရွစ္ႏွစ္ လြန္သတည္း။ ထာဝရဘုရား က်ိန္ဆိုေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ အရင္စစ္သူရဲမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ လူအလုံးအရင္းထဲက ေသေၾကကြယ္ေပ်ာက္ရၾက၏။
2:15 ထိုသူတို႔ မကြယ္မေပ်ာက္မီတိုင္ေအာင္၊ ထာဝရဘုရားသည္ သူတို႔ကို အလုံးအရင္းထဲကပယ္ရွားျခင္းငွာ လက္ေတာ္ကို ဆန္႔ေတာ္မူ၏။
2:16 စစ္သူရဲအေပါင္းတို႔သည္ လူစုထဲက ေသေၾကကြယ္ေပ်ာက္ၿပီးမွ၊
2:17 ထာဝရဘုရားက၊ သင္သည္ေမာဘျပည္၊ အာရနယ္အလယ္၌ ယေန႔ေလၽွာက္သြားရမည္။
2:19 အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔အနီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ သူတို႔ကိုမေႏွာင့္ယွက္ႏွင့္၊ အလၽွင္းမျပဳႏွင့္။ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားေနေသာျပည္ကို သင့္အားငါအပိုင္မေပး၊ ထိုျပည္ကို ေလာတအမ်ိဳးသားတို႔အား ငါအပိုင္ေပးၿပီဟု ငါ့အားမိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:20 ထိုျပည္ကိုလည္း၊ အလြန္ႀကီးမားေသာ သူတို႔၏ေနရာျဖစ္သည္ဟု လူမ်ားထင္မွတ္ၾက၏။ ေရွးကာလ၌ ထိုသို႔ေသာလူတို႔သည္ ေနၾက၏။ သူတို႔ကို အမၼဳန္ျပည္သားတို႔သည္ ဇံဇုမၼိမ္ဟူ၍ ေခၚၾက၏။
2:21 ထိုလူမ်ိဳးသည္ အာနကအမ်ိဳးသားကဲ့သို႔ ႀကီးျမင့္မ်ားျပားေသာလူ ျဖစ္ၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း စိရျပည္၌ေနေသာ ဧေသာအမ်ိဳးသားေရွ႕မွာ ေဟာရိလူတို႔ကို ထာဝရဘုရားဖ်က္ဆီးေတာ္မူသျဖင့္၊ သူတို႔ေနရာ၌ ဧေသာအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ယေန႔တိုင္ေအာင္ေနၾကသကဲ့သို႔၊ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔ေရွ႕မွာ ဇံဇုမၼိမ္လူတို႔ကို သုတ္သင္ပယ္ရွင္းေတာ္မူသျဖင့္၊ သူတို႔ေနရာ၌ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားတို႔သည္ ေနၾက၏။
2:23 ထိုအတူ၊ ဟာဇရိမ္ၿမိဳ႕မွစ၍ အဇၨာၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္ေနဖူးေသာ အာဝိမ္လူတို႔ကို၊ ကေတၱာရၿမိဳ႕မွထြက္ေသာ ကေတၱာရိမ္လူတို႔သည္ ဖ်က္ဆီး၍ သူတို႔ေနရာ၌ေနၾက၏။
2:24 သင္တို႔သည္ ထ၍ခရီးသြားသျဖင့္ အာႏုန္ျမစ္ကိုကူးၾကေလာ့။ အာေမာရိအမ်ိဳး၊ ေဟရွဘုန္ရွင္ဘုရင္ရွိဟုန္ႏွင့္ သူ၏ေျမကို သင္တို႔လက္၌ ငါအပ္ေသာေၾကာင့္၊ ထိုေျမကိုသိမ္းစျပဳ၍ ထိုမင္းကိုစစ္တိုက္ၾကေလာ့။
2:25 မိုးေကာင္းကင္ေအာက္၌ ရွိသမၽွေသာလူမ်ိဳးတို႔သည္ ယေန႔သင္တို႔ကို ေၾကာက္ရြံ့ထိတ္လန္႔စရွိမည္အေၾကာင္း ငါျပဳမည္။ သင္တို႔၏သတင္းကိုၾကား၍ တုန္လွုပ္ျခင္း၊ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလိမ့္မည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:26 ငါသည္လည္း၊ ေကဒမုတ္ေတာမွ ေဟရွဘုန္ရွင္ဘုရင္ ရွိဟုန္မင္းထံသို႔ သံတမန္တို႔ကိုေစလႊတ္လ်က္၊
2:27 မင္းႀကီး၏ျပည္အလယ္၌ ကၽြန္ုပ္ေလၽွာက္သြားပါရေစ။ မင္းလမ္းသို႔သာ လိုက္ပါမည္။ လက္ယာဘက္လက္ဝဲဘက္သို႔ မလႊဲပါ။
2:28 စိရျပည္၌ေနေသာဧေသာအမ်ိဳးသား၊ အာရျပည္၌ေနေသာ ေမာဘအမ်ိဳးသားတို႔သည္ ကၽြန္ုပ္၌ျပဳသကဲ့သို႔ ကၽြန္ုပ္စားဖို႔ရာအစာကိုလည္းေကာင္း၊ ေသာက္ဖို႔ရာေရကိုလည္းေကာင္း၊ မင္းႀကီးသည္ ေငြႏွင့္ေရာင္းပါေလာ့။ ကၽြန္ုပ္တို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား ေပးေတာ္မူေသာျပည္သို႔ ကၽြန္ုပ္သည္ ေယာ္ဒန္ျမစ္ကိုကူး၍ မေရာက္မီတိုင္ေအာင္ မင္းႀကီးျပည္အလယ္၌ ေျချဖင့္သြား႐ုံမၽွသာျပဳပါမည္ဟု မိတ္သဟာယစကားႏွင့္ ေျပာဆိုေသာ္လည္း၊
2:30 ကၽြန္ုပ္တို႔ေလၽွာက္သြားရေသာအခြင့္ကို ေဟရွဘုန္ရွင္ဘုရင္ ရွိဟုန္မင္းသည္ မေပး။ အေၾကာင္းမူကား၊ ယေန႔ထင္ရွားသည္အတိုင္း၊ သင္တို႔၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုမင္းကို သင္တို႔လက္၌အပ္ျခင္းငွာ၊ ခက္ထန္ေသာ စိတ္သေဘာ၊ ခိုင္မာေသာႏွလုံးကို သူ၌ေပးသြင္းေတာ္မူ၏။
2:31 ထာဝရဘုရားကလည္း၊ ရွိဟုန္မင္းႏွင့္ သူ၏ေျမကို သင့္အားငါေပးစျပဳ၏။ ထိုေျမကိုအေမြခံအံ့ေသာငွာ၊ သိမ္းစျပဳေလာ့ဟု ငါ့အားမိန္႔ေတာ္မူ၏။
2:32 ထိုအခါ ရွိဟုန္မင္းသည္ သူ၏လူအေပါင္းတို႔ႏွင့္တကြ ယာဟတ္ၿမိဳ႕မွာ ငါတို႔ကိုတိုက္ျခင္းငွာ ထြက္လာ၏။
2:33 ငါတို႔ဘုရားသခင္ထာဝရဘုရားသည္ ထိုမင္းကို ငါတို႔၌အပ္ေတာ္မူသျဖင့္ သူမွစ၍သားမ်ား၊ လူမ်ားအေပါင္းတို႔ကို ငါတို႔သည္လုပ္ႀကံၾက၏။
2:34 ထိုအခါ သူ၏ၿမိဳ႕ရွိသမၽွတို႔ကို တိုက္ယူ၍၊ ေယာက္်ားမိန္းမ သူငယ္တို႔ကို တစ္ေယာက္မၽွမႂကြင္းေစျခင္းငွာ ရွင္းရွင္းဖ်က္ဆီးၾက၏။
2:35 တိရစၧာန္မ်ား၊ ၿမိဳ႕ရြာ၌လက္ရဥစၥာမ်ားကိုသာ ကိုယ္ဖို႔သိမ္းယူၾက၏။
2:36 အာႏုန္ျမစ္နား၌ရွိေသာ အာေရာ္ၿမိဳ႕မွစ၍ ဂိလဒ္ၿမိဳ႕တိုင္ေအာင္၊ ျမစ္နား၌ ရွိသမၽွေသာၿမိဳ႕တို႔တြင္ ငါတို႔မေအာင္နိုင္ေသာၿမိဳ႕ တစ္ၿမိဳ႕မၽွမရွိ။ ငါတို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားသည္ အလုံးစုံတို႔ကို ငါတို႔၌အပ္ေတာ္မူ၏။
2:37 သို႔ရာတြင္ အမၼဳန္အမ်ိဳးသားေနေသာေျမ၊ ယဗၺဳတ္ျမစ္ႏွင့္ဆိုင္ေသာေျမ၊ ေတာင္ရိုးၿမိဳ႕အစရွိေသာ၊ ငါတို႔ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား ျမစ္တားေတာ္မူေသာအရာ တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ မခ်ဥ္းရၾက။