Judges 19
19:1 ဣသေရလရွင္ဘုရင္ မရွိသည္ကာလ၊ ဧဖရိမ္ေတာင္ခါးပန္း၌ တည္းခိုေသာ ေလဝိလူတစ္ေယာက္သည္၊ ယုဒခရိုင္ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သူ မိန္းမတစ္ေယာက္ကို သိမ္းယူ၏။
19:2 ထိုမိန္းမသည္ လင္ကိုျပစ္မွား၍ ဗက္လင္ၿမိဳ႕ မိမိအဘအိမ္သို႔သြားသျဖင့္ ေလးလေနေလ၏။
19:3 လင္သည္ သူ႔ကိုေခ်ာ့ေမာ့၍ ေဆာင္ခဲ့ျခင္းငွာ ငယ္သားတစ္ေယာက္ႏွင့္ ျမည္းႏွစ္စီးပါလ်က္ ထသြား၍ ေရာက္ေသာအခါ၊ မယားငယ္သည္ မိမိအဘအိမ္ထဲသို႔ ေခၚသြင္း၍၊ အဘသည္ သမက္ကိုေတြ႕ျမင္လၽွင္ ဝမ္းေျမာက္ေသာစိတ္ရွိ၍ သိမ္းဆည္းေလ၏။
19:4 ထိုေၾကာင့္ သမက္သည္ စားေသာက္လ်က္၊ အိပ္လ်က္၊ သုံးရက္ပတ္လုံး ေယာကၡမအိမ္၌ေန၏။
19:5 စတုတၱေန႔ရက္ နံနက္ေစာေစာထ၍ ထြက္သြားအံ့ေသာငွာ ျပင္ဆင္ေသာအခါ၊ ေယာကၡမက၊ မုန္႔အနည္းငယ္ကိုစား၍ အားျဖည့္ၿပီးမွ သြားၾကပါဟု သမက္အား ဆိုသည္အတိုင္း၊
19:6 ႏွစ္ေယာက္လုံးထိုင္၍ စားေသာက္လ်က္ ေနၾက၏။ ေယာကၡမကလည္း၊ သေဘာက်ပါေတာ့။ ယေန႔ညကိုလည္း လြန္ေစသျဖင့္ ေပ်ာ္ေမြ႕လ်က္ေနပါေတာ့ဟု သမက္အားဆိုျပန္၍၊
19:7 သမက္သည္ သြားအံ့ေသာငွာ ထေသာ္လည္း၊ ေယာကၡမေသြးေဆာင္သျဖင့္ သမက္သည္ ထိုအရပ္၌ အိပ္ျပန္ေလ၏။
19:8 ပဥၥမေန႔ရက္ နံနက္ေစာေစာသြားအံ့ေသာငွာ ထေသာအခါ၊ ေယာကၡမက၊ အားျဖည့္ပါဦးေတာ့ဟုဆို၍ မြန္းလြဲသည္တိုင္ေအာင္ ႏွစ္ေယာက္လုံး စားေသာက္လ်က္ေနၾက၏။
19:9 ထိုသူသည္ မယားငယ္ႏွင့္ ငယ္သားကိုေခၚ၍ သြားအံ့ေသာငွာ ထျပန္ေသာအခါ၊ သူ၏ေယာကၡမျဖစ္ေသာ ထိုမိန္းမ၏အဘက၊ ၾကည့္ပါ၊ မိုးခ်ဳပ္လုၿပီ။ ယေန႔ညကိုလည္း လြန္ေစပါေတာ့။ ေန႔အခ်ိန္ ကုန္လုၿပီ။ ဤအရပ္၌ အိပ္၍ ေပ်ာ္ေမြ႕လ်က္ေနပါေတာ့။ နက္ျဖန္နံနက္ ေစာေစာထ၍ ကိုယ္ေနရာအရပ္သို႔ သြားေတာ့ဟု ဆိုေသာ္လည္း၊
19:10 သမက္သည္ ထိုညကိုမလြန္ေစဘဲ ထသြား၍ ကုန္းႏွီးတင္ေသာ ျမည္းႏွစ္စီးႏွင့္ မယားငယ္လည္းပါလ်က္ ေယ႐ုရွလင္ၿမိဳ႕တည္းဟူေသာ ေယဗုတ္ၿမိဳ႕အနီးသို႔ ေရာက္ေလ၏။
19:11 ထိုၿမိဳ႕အနီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ မိုးခ်ဳပ္ေသာေၾကာင့္ ငယ္သားက၊ နားေထာင္ပါေတာ့။ ေယဗုသိလူေနရာ ဤၿမိဳ႕သို႔ဝင္၍ အိပ္ၾကကုန္အံ့ဟု သခင္အားဆိုေသာ္၊
19:12 သခင္က၊ ဣသေရလအမ်ိဳးမဟုတ္၊ တစ္ပါးအမ်ိဳးသားေနေသာ ၿမိဳ႕သို႔မဝင္၊ ဂိဗာၿမိဳ႕သို႔သြားဦးမည္။
19:13 ဂိဗာၿမိဳ႕၊ ရာမၿမိဳ႕ အစရွိေသာ တစ္စုံတစ္ခုေသာအရပ္၌ ညကိုလြန္ေစျခင္းငွာ သြားၾကကုန္အံ့ဟု ငယ္သားအားဆိုလ်က္၊
19:14 ခရီးသြားျပန္၍ ဗယၤာမိန္ခရိုင္ ဂိဗာၿမိဳ႕အနီးသို႔ ေရာက္ေသာအခါ၊ ေနဝင္ေလ၏။
19:15 ဂိဗာၿမိဳ႕မွာ ညကိုလြန္ေစမည္အႀကံႏွင့္ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ဝင္၍ အဘယ္သူမၽွ ဧည့္မခံေသးေသာေၾကာင့္ လမ္းမွာထိုင္ေန၏။
19:16 ဂိဗာၿမိဳ႕သားတို႔သည္ ဗယၤာမိန္အမ်ိဳးသား ျဖစ္ၾက၏။ သို႔ရာတြင္ တည္းခိုေသာ ဧဖရိမ္ေတာင္သား လူအိုတစ္ေယာက္ရွိသည္ျဖစ္၍၊ ထိုသူသည္ ညဥ့္ဦးယံ၌ လယ္လုပ္ရာမွလာစဥ္၊
19:17 ေမၽွာ္ၾကည့္၍၊ ၿမိဳ႕လမ္းမွာ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္ရွိသည္ကို ျမင္လၽွင္၊ သင္သည္ အဘယ္အရပ္သို႔ သြားသနည္း၊ အဘယ္အရပ္က လာသနည္းဟု ေမးေသာ္၊
19:18 ကၽြန္ုပ္တို႔သည္ ယုဒခရိုင္ဗက္လင္ၿမိဳ႕မွ ဧဖရိမ္ေတာင္ခါးပန္းသို႔ သြား၏။ ကၽြန္ုပ္သည္ ဧဖရိမ္ေတာင္သား ျဖစ္၏။ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ ခဏသြားၿပီးမွ ယခု ထာဝရဘုရား၏အိမ္ေတာ္သို႔သြား၏။ အဘယ္သူမၽွ ဧည့္မခံေသး။
19:19 သို႔ရာတြင္ ျမည္းဖို႔ ျမက္ေျခာက္ႏွင့္ အျခားေကၽြးစရာရွိ၏။ ကိုယ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မ လိုက္လာေသာ ငယ္သားဖို႔ မုန္႔ႏွင့္စပ်စ္ရည္ရွိ၏။ တစ္စုံတစ္ခုမၽွ မလိုပါဟု ေျပာဆို၏။
19:20 လူအိုကလည္း၊ သင္၌ ခ်မ္းသာရွိပါေစေသာ။ သင္လိုသမၽွသည္ ငါ့တာရွိေစေတာ့။ လမ္းမွာညကို မလြန္ေစႏွင့္ဟုဆိုလ်က္၊
19:21 မိမိအိမ္သို႔ ေခၚသြင္း၍ ျမည္းတို႔ကိုေကၽြးေလ၏။ သူတို႔သည္ ေျခကိုေဆး၍ စားေသာက္ၾက၏။
19:22 ထိုသို႔ ေပ်ာ္ေမြ႕လ်က္ေနၾကေသာအခါ၊ ထိုၿမိဳ႕သား အဓမၼလူအခ်ိဳ႕တို႔သည္ အိမ္ကိုဝိုင္း၍ တံခါးကိုရိုက္ၾက၏။ အိမ္ရွင္ လူအိုကိုလည္းေခၚ၍၊ သင့္အိမ္သို႔ ဝင္ေသာေယာက္်ားႏွင့္ ငါတို႔သည္ ဆက္ဆံလိုသည္ျဖစ္၍၊ ထုတ္ခဲ့ေလာ့ဟု ဆိုၾက၏။
19:23 အိမ္ရွင္သည္လည္း ထြက္၍၊ ညီအစ္ကိုတို႔၊ ဆိုးေသာအမွုကို မျပဳပါႏွင့္။ ဤသူသည္ အကၽြန္ုပ္အိမ္၌ တည္းခိုေသာသူျဖစ္၍ အဓမၼမျပဳၾကပါႏွင့္။
19:24 အကၽြန္ုပ္၌ သမီးကညာရွိပါ၏။ သူ၏ မယားငယ္လည္းရွိပါ၏။ သူတို႔ကို ထုတ္၍ေပးပါမည္။ သူတို႔ကို ရွုတ္ခ်ၾကပါ။ အလိုရွိသည္အတိုင္း ျပဳၾကပါ။ ဤေယာက္်ား၌ ဤမၽွေလာက္ဆိုးေသာအမွုကို မျပဳပါႏွင့္ဟု ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း၊
19:25 သူတို႔သည္ နားမေထာင္ေသာေၾကာင့္၊ ေလဝိလူသည္ မိမိမယားငယ္ကို ထုတ္၍အပ္သျဖင့္၊ သူတို႔သည္ တစ္ညလုံးအဓမၼျပဳ၍ နံနက္တိုင္ေအာင္ရွုတ္ခ်ၿပီးမွ အ႐ုဏ္တက္မွ လႊတ္လိုက္ၾက၏။
19:26 အာ႐ုဏ္တက္ေသာအခါ၊ မိန္းမသည္လာ၍ မိမိသခင္ေနရာ အိမ္တံခါးေရွ႕မွာ မိုးလင္းသည္တိုင္ေအာင္ လဲေန၏။
19:27 နံနက္အခ်ိန္ေရာက္မွ သူ၏သခင္သည္ထ၍ အိမ္တံခါးကို ဖြင့္သျဖင့္၊ ခရီးသြားအံ့ေသာငွာ ထြက္ေသာအခါ၊ မယားငယ္သည္ အိမ္တံခါးေရွ႕မွာလဲ၍ တံခါးခုံကိုလက္တင္လ်က္ရွိသည္ ျမင္ေသာ္၊
19:28 ထေလာ့။ သြားၾကကုန္အံ့ဟု ဆိုေသာ္လည္း သူသည္ ျပန္မေျပာဘဲေန၏။ ထိုအခါ ေယာက္်ားသည္ သူ႔ကိုျမည္းေပၚမွာ တင္သျဖင့္ မိမိေနရာသို႔ သြားေလ၏။
19:29 မိမိအိမ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဓားကိုယူ၍ မယားငယ္အေကာင္ကို အရိုးႏွင့္တကြ ဆယ္ႏွစ္ပိုင္းပိုင္း၍ ဣသေရလျပည္တစ္ေလၽွာက္လုံးသို႔ ေပးလိုက္ေလ၏။
19:30 သိျမင္ေသာသူ အေပါင္းတို႔က၊ ဣသေရလအမ်ိဳးသားတို႔သည္ အဲဂုတၱဳျပည္က ထြက္ေသာေန႔မွစ၍ ယေန႔တိုင္ေအာင္ ဤကဲ့သို႔ေသာအမွုကို အဘယ္သူမၽွမျပဳ၊ တစ္ခါမၽွ မျဖစ္စဖူး။ ဆင္ျခင္၍ တိုင္ပင္စီရင္ၾကေလာ့ဟု ေျပာဆိုၾက၏။