1 Samuel 20
20:1 ဒါဝိဒ္သည္ ရာမၿမိဳ႕၊ နာယုတ္ရြာမွေျပး၍ ေယာနသန္ထံသို႔ေရာက္ၿပီးလၽွင္၊ ကၽြန္ုပ္သည္ အဘယ္သို႔ျပဳဘိသနည္း။ အဘယ္အျပစ္ ရွိသနည္း။ ခမည္းေတာ္သည္ ကၽြန္ုပ္အသက္ကိုရွာမည္အေၾကာင္း၊ ကၽြန္ုပ္သည္ အဘယ္ဒုစရိုက္ကို ျပဳဘိသနည္းဟုေမးေသာ္၊
20:2 ေယာနသန္က၊ ဤအမွုေဝးပါေစေသာ။ သင္သည္ မေသရ။ ကၽြန္ုပ္အဘသည္ ကၽြန္ုပ္အားမေျပာဘဲ အမွုအႀကီးအငယ္ တစ္စုံတစ္ခုကိုမၽွ မျပဳတတ္။ ဤအမွုမွန္လၽွင္ ကၽြန္ုပ္မသိေစျခင္းငွာ အဘယ္ေၾကာင့္ ဝွက္ထားမည္နည္း။ ဤအမွုမမွန္ဘူးဟု ျပန္ေျပာ၏။
20:3 ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ကၽြန္ုပ္သည္ သင္၏မိတ္ေဆြျဖစ္ေၾကာင္းကို သင္၏အဘသည္ အမွန္သိသျဖင့္၊ ေယာနသန္စိတ္မသာ ရွိမည္စိုးရိမ္၍ သူသည္ ဤအမွုကို မသိေစႏွင့္ဟု ေျပာဆိုပါၿပီ။ အကယ္စင္စစ္ ထာဝရဘုရားအသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ သင့္အသက္လည္း ရွင္သည္အတိုင္း၊ ကၽြန္ုပ္ႏွင့္ ေသေဘးစပ္ၾကားမွာ အသြားတစ္လွမ္းသာရွိပါသည္ဟု အက်ိန္ႏွင့္ဆို၏။
20:4 ေယာနသန္ကလည္း၊ သင့္စိတ္ႏွလုံး အလိုရွိသည္အတိုင္း ကၽြန္ုပ္ျပဳပါမည္ဟု ဒါဝိဒ္အားဆိုလၽွင္၊
20:5 ဒါဝိဒ္က၊ နက္ျဖန္ေန႔သည္ လဆန္းေန႔ျဖစ္၍၊ ကၽြန္ုပ္သည္ ရွင္ဘုရင္ႏွင့္အတူ စားေတာ္ပြဲနားမွာ မထိုင္ဘဲမေနသင့္။ သို႔ေသာ္လည္း ကၽြန္ုပ္သြား၍ သုံးရက္ေန႔ညဥ့္ဦးတိုင္ေအာင္ ေတာ၌ ပုန္းေရွာင္လ်က္ ေနပါရေစ။
20:6 သင္၏အဘသည္ ကၽြန္ုပ္မရွိသည္ကို မွတ္မိလၽွင္၊ ဒါဝိဒ္၏ အေဆြအမ်ိဳးအေပါင္းတို႔သည္ ႏွစ္စဥ္ပြဲခံခ်ိန္ရွိေသာေၾကာင့္၊ မိမိေနရာ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားရမည္အေၾကာင္း၊ က်ပ္က်ပ္အခြင့္ပန္ပါ၏ဟုေလၽွာက္ပါ။
20:7 အဘက ေကာင္းၿပီဟုဆိုလၽွင္၊ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္သည္ ခ်မ္းသာရၿပီ။ သို႔မဟုတ္ အလြန္စိတ္ဆိုးလၽွင္၊ ေဘးျပဳမည္ အႀကံရွိသည္ကို သေဘာက်ပါ။
20:8 ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္၌ ေက်းဇူးျပဳပါ။ ထာဝရဘုရား၏ပဋိညာဥ္ကို ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္ႏွင့္ ဖြဲ႕ပါၿပီ။ သို႔ေသာ္လည္း ကၽြန္ုပ္၌အျပစ္ရွိလၽွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္သတ္ပါ။ အဘယ္ေၾကာင့္ အဘထံသို႔ ေဆာင္သြားရပါမည္နည္းဟု ေယာနသန္အားဆို၏။
20:9 ေယာနသန္က ထိုသို႔ေသာအမွု ေဝးပါေစေသာ။ ကၽြန္ုပ္အဘသည္ သင္၌ေဘးျပဳမည္ဟု အႀကံရွိသည္ကို ကၽြန္ုပ္သည္ အမွန္သိလၽွင္ သင့္အားမေျပာဘဲ ေနလိမ့္မည္ေလာဟု ဆို၏။
20:10 ဒါဝိဒ္ကလည္း၊ ခမည္းေတာ္သည္ ၾကမ္းတမ္းစြာျပန္ေျပာလၽွင္၊ ကၽြန္ုပ္အား အဘယ္သူ ၾကားေျပာလိမ့္မည္နည္းဟု ေယာနသန္အားေမးေသာ္၊
20:11 ေယာနသန္က၊ ငါတို႔သည္ ေတာသို႔သြားၾကကုန္အံ့ဟု ဒါဝိဒ္အားဆိုလ်က္၊ ႏွစ္ေယာက္တို႔သည္ ေတာသို႔ထြက္သြားၾက၏။
20:12 ေယာနသန္ကလည္း၊ ဣသေရလအမ်ိဳး၏ ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း၊ နက္ျဖန္ေန႔၊ သဘက္ေန႔၌ ကၽြန္ုပ္အဘကိုစုံစမ္းေသာအခါ သူသည္ ဒါဝိဒ္၌ ေကာင္းေသာအႀကံရွိ၍ သင့္ကိုကၽြန္ုပ္မၾကားလိုက္ဘဲ ေနေသာ္လည္းေကာင္း၊
20:13 သို႔မဟုတ္ ကၽြန္ုပ္အဘသည္ ေဘးျပဳျခင္းငွာ အလိုရွိ၍ သင္သည္ ၿငိမ္ဝပ္စြာသြားရမည္အေၾကာင္း၊ ကၽြန္ုပ္ သတိမေပး မလႊတ္လိုက္ဘဲ ေနေသာ္လည္းေကာင္း၊ ထာဝရဘုရားသည္ ထိုမၽွမက ေယာနသန္ကို ျပဳေတာ္မူေစသတည္း။ ထာဝရဘုရားသည္ ကၽြန္ုပ္အဘႏွင့္ အတူရွိခဲ့ၿပီးသကဲ့သို႔ သင္ႏွင့္အတူ ရွိပါေစေသာ။
20:14 သင္သည္ ကၽြန္ုပ္အသက္ရွင္စဥ္အခါ၌သာ အသက္ခ်မ္းသာေစျခင္းငွာ ထာဝရဘုရား အလိုေတာ္အတိုင္း ေက်းဇူးျပဳရမည္မက၊
20:15 ထာဝရဘုရားသည္ ဒါဝိဒ္၏ရန္သူအေပါင္းတို႔ကို ေျမႀကီးေပၚက ပယ္ရွင္းေတာ္မူေသာ ေနာက္မွာလည္း၊ ကၽြန္ုပ္အမ်ိဳးအႏြယ္၌ အစဥ္အျမဲ ေက်းဇူးျပဳရမည္ဟု ဒါဝိဒ္အားဆိုသျဖင့္လည္းေကာင္း၊
20:16 သစၥာပ်က္လၽွင္ ဒါဝိဒ္၏ရန္သူတို႔အားျဖင့္ ထာဝရဘုရား အျပစ္ေပးေတာ္မူေစသတည္းဟု ဒါဝိဒ္၏ အမ်ိဳးအႏြယ္ႏွင့္ ပဋိညာဥ္ဖြဲ႕သျဖင့္လည္းေကာင္း၊
20:17 ကိုယ္ဝိညာဥ္ကို ခ်စ္သကဲ့သို႔ ဒါဝိဒ္ကိုခ်စ္ေသာေၾကာင့္၊ ခ်စ္ေသာစိတ္အားႀကီး၍ ဒါဝိဒ္အား အထပ္ထပ္က်ိန္ဆို၏။
20:18 တစ္ဖန္ ေယာနသန္က၊ နက္ျဖန္ေန႔သည္ လဆန္းေန႔ျဖစ္၍၊ သင္ထိုင္ရာအရပ္လပ္လၽွင္ သင္မရွိေၾကာင္း ထင္ရွားလိမ့္မည္။
20:19 သင္သည္ သုံးရက္ေနၿပီးမွ အလ်င္အျမန္ ဆင္းလာသျဖင့္၊ အရင္အမွုရွိစဥ္ ပုန္းေရွာင္၍ ေနရာအရပ္သို႔ေရာက္လၽွင္၊ ဧေဇလေက်ာက္နားမွာ ေနရမည္။
20:20 ကၽြန္ုပ္သည္လည္း၊ စက္ကိုပစ္ဟန္ျပဳ၍၊ ထိုေက်ာက္နားသို႔ ျမားသုံးစင္းပစ္မည္။
20:21 ျမားတို႔ကို သြား၍ရွာေခ်ဟု လူကေလးကို ေစခိုင္းေသာအခါ၊ ျမားတို႔သည္ နင့္အနားမွာရွိ၏။ ေကာက္ေတာ့ဟု ေသခ်ာစြာေျပာလၽွင္ လာခဲ့ပါ။ ထာဝရဘုရား အသက္ရွင္ေတာ္မူသည္အတိုင္း ေဘးမရွိ၊ ခ်မ္းသာရၿပီ။
20:22 သို႔မဟုတ္၊ ျမားတို႔သည္ နင့္ကိုလြန္ၿပီဟု လုလင္အားဆိုလၽွင္ သြားေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ သင့္ကို လႊတ္လိုက္ေတာ္မူ၏။
20:23 ယခု ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ ေျပာေသာအမွုသည္ကား၊ ထာဝရဘုရားသည္ သင္ႏွင့္ ကၽြန္ုပ္စပ္ၾကားမွာ အစဥ္ရွိေတာ္မူေစသတည္းဟု ဒါဝိဒ္အား ေျပာဆိုေလ၏။
20:24 ဒါဝိဒ္သည္ ေတာ၌ ပုန္းေရွာင္၍ေန၏။ လဆန္းေန႔ေရာက္မွ ရွင္ဘုရင္သည္ စားေတာ္ေခၚျခင္းငွာ ထိုင္၏။
20:25 ထုံးစံအတိုင္း ထရံနားမွာ ရွင္ဘုရင္ထိုင္လၽွင္၊ ေယာနသန္ထ၍ အာဗနာသည္ ေရွာလုအနားမွာထိုင္၏။ ဒါဝိဒ္၏ ေနရာထိုင္ရာသည္ လပ္၏။
20:26 သို႔ရာတြင္ ေရွာလုက အေၾကာင္းတစ္စုံတစ္ခု ရွိလိမ့္မည္။ သူသည္ မစင္ၾကယ္။ အကယ္၍ သူသည္မစင္ၾကယ္ဟု ထင္မွတ္၍ ထိုေန႔၌ တိတ္ဆိတ္စြာေန၏။
20:27 နက္ျဖန္ေန႔ လဆန္းႏွစ္ရက္ေန႔၌ ဒါဝိဒ္၏ ေနရာထိုင္ရာသည္ လပ္ေသာေၾကာင့္ ေရွာလုက၊ ေယရွဲသားသည္ စားပြဲေတာ္သို႔ မေန႔ကမလာ၊ ယေန႔လည္း မလာဘဲ အဘယ္ေၾကာင့္ေနသနည္းဟု သားေတာ္ေယာနသန္အား ေမးလၽွင္၊
20:28 ေယာနသန္က၊ ဒါဝိဒ္သည္ ဗက္လင္ၿမိဳ႕သို႔ သြားရမည္အေၾကာင္း က်ပ္က်ပ္အခြင့္ပန္လ်က္၊
20:29 အကၽြန္ုပ္ သြားရေသာအခြင့္ကိုေပးပါေလာ့။ အကၽြန္ုပ္ အေဆြအမ်ိဳးတို႔သည္ ထိုၿမိဳ႕၌ ယဇ္ပြဲကိုေဆာင္ၾကပါ၏။ အကၽြန္ုပ္အစ္ကိုလည္း မွာလိုက္ပါၿပီ။ စိတ္ေတာ္ႏွင့္ ေတြ႕သည္မွန္လၽွင္ အကၽြန္ုပ္သြား၍ အစ္ကိုတို႔ကို ျမင္ရမည္အေၾကာင္း အခြင့္ေပးပါေလာ့ဟု ေတာင္းပန္ပါ၏။ ထိုေၾကာင့္ စားပြဲေတာ္သို႔ မလာပါဟု ေရွာလုအား ေလၽွာက္ေလ၏။
20:30 ထိုအခါ ေရွာလုသည္ ေယာနသန္ကို အမ်က္ထြက္၍၊ ေမ်ာက္မထားေသာ မိန္းမ၏သား၊ သင္သည္ ကိုယ္တိုင္ အရွက္ကြဲသည္တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ သင့္အမိအဝတ္ကၽြတ္၍ အရွက္ကြဲသည္တိုင္ေအာင္လည္းေကာင္း၊ ေယရွဲ၏သားဘက္၌ ေနသည္ကို ငါမသိသေလာ။
20:31 ေယရွဲ၏သားသည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ အသက္ရွင္သည္ကာလပတ္လုံး သင္ႏွင့္သင္၏နိုင္ငံ မတည္ရ။ ယခုေစလႊတ္၍ သူကိုေခၚခဲ့။ သူသည္ အေသခံရမည္ဟုဆိုလၽွင္၊
20:32 ေယာနသန္က၊ ဒါဝိဒ္သည္ အဘယ္ေၾကာင့္ အေသခံရမည္နည္း။ အဘယ္သို႔ျပဳဘိသနည္းဟု အဘေရွာလုအား ေမးေလေသာ္၊
20:33 ေရွာလုသည္ ေယာနသန္ကိုမွန္ေစျခင္းငွာ လွံတိုကို လက္လႊတ္၍ ထိုးေလ၏။ သို႔ျဖစ္၍ အဘသည္ ဒါဝိဒ္ကို သတ္မည္အႀကံရွိသည္ကို ေယာနသန္သည္သိသျဖင့္၊
20:34 အမ်က္ထြက္၍၊ ထိုလဆန္းႏွစ္ရက္ေန႔၌ အစာမစားဘဲ ထသြား၏။ မိမိအဘသည္ ဒါဝိဒ္ကို အရွက္ခြဲေသာေၾကာင့္ ဒါဝိဒ္အတြက္ ညႇိုးငယ္ေသာစိတ္ရွိ၏။
20:35 နံနက္ေရာက္မွ ဒါဝိဒ္ႏွင့္ ခ်ိန္းခ်က္ေသာအခ်ိန္၌၊ ေယာနသန္သည္ လူကေလးကိုေခၚ၍ ေတာသို႔သြား၏။
20:36 လူကေလးအားလည္း ေျပးေတာ့။ ငါပစ္ေသာ ျမားတို႔ကို ရွာေတာ့ဟုဆို၍ လူကေလးသည္ေျပးေသာအခါ သူ႔ကိုလြန္ေအာင္ ျမားတစ္စင္းကို ပစ္ေလ၏။
20:37 ေယာနသန္ပစ္ေသာ ျမားက်ရာအရပ္သို႔ လူကေလးေရာက္ေသာအခါ၊ ေယာနသန္က၊ ျမားတစ္စင္းသည္ နင့္ကိုလြန္ၿပီမဟုတ္ေလာ။
20:38 ႀကိဳးစား၍ အလ်င္အျမန္ေျပးေတာ့။ မေနႏွင့္ဟု လူကေလးေနာက္မွာ ဟစ္ေလ၏။ လူကေလးသည္လည္း ျမားတို႔ကိုေကာက္၍ မိမိသခင့္ထံသို႔ ျပန္လာ၏။
20:39 သို႔ရာတြင္ လူကေလးသည္ ထိုအမွုကိုနားမလည္။ ေယာနသန္ႏွင့္ ဒါဝိဒ္သာ နားလည္ၾက၏။
20:40 ေယာနသန္သည္ မိမိလက္နက္တို႔ကို လူကေလး၌အပ္၍ ၿမိဳ႕ထဲသို႔ယူသြားေတာ့ဟု ဆို၏။
20:41 လူကေလးသြားေသာေနာက္၊ ဒါဝိဒ္သည္ ေတာင္မ်က္ႏွာအရပ္က ထ၍ ေျမေပၚမွာပ်ပ္ဝပ္လ်က္ သုံးႀကိမ္တိုင္ေအာင္ ဦးညႊတ္ၿပီးလၽွင္၊ သူတို႔သည္ တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္နမ္းလ်က္ မ်က္ရည္က်လ်က္၊ ဒါဝိဒ္သည္သာ၍ ျပဳသည္တိုင္ေအာင္ ျပဳၾက၏။
20:42 ေယာနသန္ကလည္း၊ ထာဝရဘုရားသည္ သင္ႏွင့္ကၽြန္ုပ္စပ္ၾကား၊ သင့္အမ်ိဳးအႏြယ္ႏွင့္ ကၽြန္ုပ္အမ်ိဳးအႏြယ္ စပ္ၾကားမွာ အစဥ္အျမဲရွိေတာ္မူေစသတည္းဟူ၍ ထာဝရဘုရား၏ နာမေတာ္ကို တိုင္တည္သျဖင့္၊ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္သည္ က်ိန္ဆိုၾကသည္ကိုေထာက္၍၊ ၿငိမ္ဝပ္စြာ သြားေတာ့ဟု ဒါဝိဒ္အားဆိုလၽွင္၊ ဒါဝိဒ္သည္ ထသြား၍ ေယာနသန္လည္း ၿမိဳ႕ထဲသို႔ ဝင္ေလ၏။