Matthew 17
17:1 ေျခာက္ရက္လြန္ေသာအခါ ေယရႈသည္ ေပတ႐ု၊ ယာကုပ္ႏွင့္ ယာကုပ္၏ညီေယာဟန္တို႔ကိုေခၚ၍ သူတို႔ကို ျမင့္မားေသာေတာင္ေပၚသို႔ သီးသန႔္ေခၚေဆာင္သြားေတာ္မူ၏။
17:2 ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ သူတို႔ေရွ႕၌ အဆင္းသဏၭာန္ေျပာင္းလဲ၍ မ်က္ႏွာေတာ္သည္ ေနကဲ့သို႔ထြန္းလင္းကာ ဝတ္႐ုံေတာ္သည္ အလင္းကဲ့သို႔ျဖဴေဖြးလာ၏။
17:3 ေမာေရွႏွင့္ဧလိယတို႔သည္လည္း သူတို႔ေရွ႕တြင္ေပၚလာ၍ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္စကားေျပာေနၾက၏။
17:4 ထိုအခါ ေပတ႐ုက “သခင္ဘုရား၊ ဤေနရာသည္ အကြၽႏ္ုပ္တို႔အတြက္ ေနစရာေကာင္းပါ၏။ ကိုယ္ေတာ္အလိုရွိလွ်င္ ဤေနရာ၌ တဲသုံးေဆာင္ကို ကိုယ္ေတာ္အတြက္တစ္ေဆာင္၊ ေမာေရွအတြက္တစ္ေဆာင္၊ ဧလိယအတြက္တစ္ေဆာင္ အကြၽႏ္ုပ္ေဆာက္ပါမည္”ဟု ေယရႈအား ေလွ်ာက္ထားေလ၏။
17:5 ထိုသို႔ ေပတ႐ုေလွ်ာက္ထားစဥ္ ေတာက္ပေသာမိုးတိမ္သည္ သူတို႔ကိုဖုံးလႊမ္း၍ မိုးတိမ္ထဲမွအသံေတာ္က “ဤသူကား ငါ၏ခ်စ္သားေပတည္း။ သူ႔ကိုငါႏွစ္သက္၏။ သူ႔စကားကို နားေထာင္ၾကေလာ့”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
17:6 တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုအသံကိုၾကားလွ်င္ အလြန္ေၾကာက္႐ြံ႕လ်က္ သူတို႔မ်က္ႏွာကို ေျမမွာအပ္ထားၾက၏။
17:7 ထိုအခါ ေယရႈသည္ ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ သူတို႔ကိုတို႔ထိကာ “ထၾကေလာ့၊ မေၾကာက္ၾကႏွင့္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
17:8 သူတို႔သည္ ေမာ့ၾကည့္ၾကရာ ေယရႈတစ္ပါးတည္းမွလြဲ၍ မည္သူ႔ကိုမွ် မေတြ႕ျမင္ၾက။
17:9 ထို႔ေနာက္ ေတာင္ေပၚမွ သူတို႔ဆင္းလာၾကစဥ္ ေယရႈက “လူ႔သားသည္ ေသေသာသူတို႔ထဲမွ မထေျမာက္မီ ဤ႐ူပါ႐ုံကို မည္သူ႔ကိုမွ်မေျပာၾကႏွင့္” ဟု သူတို႔အား မိန႔္မွာေတာ္မူ၏။
17:10 ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔က “သို႔ျဖစ္လွ်င္ ဧလိယသည္ ဦးစြာလာရမည္ဟု က်မ္းျပဳဆရာတို႔က အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုၾကသနည္း”ဟူ၍ ကိုယ္ေတာ္အား ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။
17:11 ကိုယ္ေတာ္ ကလည္း “ဧလိယသည္လာ၍ အရာခပ္သိမ္းတို႔ကို ျပန္လည္ထူေထာင္မည္မွန္၏။
17:12 သို႔ေသာ္ သင္တို႔အား ငါဆိုသည္ကား ဧလိယသည္ေရာက္လာခဲ့ၿပီ။ သို႔ရာတြင္ လူတို႔သည္ သူ႔ကိုမသိၾကဘဲ သူ႔အေပၚျပဳလိုရာျပဳခဲ့ၾကၿပီ။ ထိုနည္းတူ လူ႔သားသည္လည္း သူတို႔လက္၌ ဒုကၡေဝဒနာခံစားရေတာ့မည္” ဟု ျပန္၍ မိန႔္ေတာ္မူ၏။
17:13 ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ ဗတၱိဇံဆရာေယာဟန္ကိုရည္ၫႊန္း၍ မိမိတို႔အား ကိုယ္ေတာ္မိန႔္ေတာ္မူေၾကာင္း သေဘာေပါက္ၾက၏။
17:14 ထို႔ေနာက္ လူထုပရိသတ္ရွိရာသို႔ေရာက္လာၾကရာ လူတစ္ဦးသည္ ကိုယ္ေတာ္ထံ ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ ေရွ႕ေတာ္၌ ဒူးေထာက္ကာ
17:15 “သခင္ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္၏သားကိုသနားေတာ္မူပါ။ အေၾကာင္းမွာ သူသည္ ဝက္႐ူးျပန္ေရာဂါစြဲ၍ ေဝဒနာျပင္းထန္စြာခံစားေနရပါ၏။ မီးထဲသို႔လည္းေကာင္း၊ ေရထဲသို႔လည္းေကာင္း မၾကာခဏ လဲက်တတ္ပါ၏။
17:16 သို႔ျဖစ္၍ သူ႔ကို ကိုယ္ေတာ္၏တပည့္ေတာ္တို႔ထံသို႔ ေခၚေဆာင္လာေသာ္လည္း သူတို႔သည္ သူ႔ကိုမက်န္းမာေစႏိုင္ၾကပါ”ဟု ေလွ်ာက္ေလ၏။
17:17 ေယရႈကလည္း “အို ယုံၾကည္ျခင္းမရွိ ေဖာက္ျပန္လမ္းလြဲေသာမ်ိဳးဆက္၊ ငါသည္ သင္တို႔ႏွင့္အတူ မည္မွ်ၾကာေအာင္ေနရမည္နည္း။ သင္တို႔ကို မည္မွ်ၾကာေအာင္သည္းခံရမည္နည္း။ သူငယ္ကို ငါ့ထံ ဤေနရာသို႔ေခၚခဲ့ၾကေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
17:18 ထို႔ေနာက္ ေယရႈသည္ နတ္ဆိုးကိုဆုံးမေတာ္မူလွ်င္ နတ္ဆိုးသည္ သူငယ္အထဲမွထြက္သြားသျဖင့္ သူငယ္သည္ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ က်န္းမာလာေလ၏။
17:19 ထိုအခါ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ သူတို႔ခ်ည္းသာေယရႈထံသို႔ ခ်ဥ္းကပ္လာ၍ “အကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ ထိုနတ္ဆိုးကို အဘယ္ေၾကာင့္ မႏွင္ထုတ္ႏိုင္ပါသနည္း”ဟု ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။
17:20 ကိုယ္ေတာ္ကလည္း “သင္တို႔၏မယုံၾကည္မႈေၾကာင့္ျဖစ္၏။ သင္တို႔အား ငါအမွန္ဆိုသည္ကား သင္တို႔တြင္ မုန္ညင္းနက္ေစ့ခန႔္မွ် ယုံၾကည္ျခင္းရွိပါက ဤေတာင္ကို ‘ဤေနရာမွ ထိုေနရာသို႔ ေ႐ြ႕ေလာ့’ဟု ေျပာလွ်င္ ၎သည္ ေ႐ြ႕သြားလိမ့္မည္။ သင္တို႔အတြက္ မျဖစ္ႏိုင္ေသာအရာလည္း တစ္စုံတစ္ခုမွ်ရွိမည္မဟုတ္ ။
17:21 [သို႔ေသာ္ ထိုနတ္မ်ိဳးသည္ ဆုေတာင္းျခင္းႏွင့္အစာေရွာင္ျခင္းအားျဖင့္မဟုတ္လွ်င္ မထြက္တတ္] ” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။
17:22 သူတို႔သည္ ဂါလိလဲနယ္၌စု႐ုံးေနၾကစဥ္ ေယရႈက “လူ႔သားသည္ လူတို႔၏လက္သို႔အပ္ႏွံျခင္းခံရေတာ့မည္။
17:23 လူတို႔သည္လည္း သူ႔ကိုသတ္ၾကလိမ့္မည္။ ထို႔ေနာက္ သုံးရက္ေျမာက္ေသာေန႔၌ သူသည္ ထေျမာက္လိမ့္မည္” ဟု မိန႔္ေတာ္မူရာ တပည့္ေတာ္တို႔သည္ အလြန္ဝမ္းနည္းၾက၏။
17:24 ကေပရေနာင္ၿမိဳ႕သို႔ သူတို႔ေရာက္ရွိလာၾကေသာအခါ ဗိမာန္ေတာ္ခြန္ ေကာက္ခံေသာသူတို႔သည္ ေပတ႐ုထံသို႔လာ၍ “သင္တို႔၏ဆရာသည္ ဗိမာန္ေတာ္ခြန္ကို ေပးေဆာင္ပါသေလာ”ဟု ေမးၾက၏။
17:25 ေပတ႐ုက “ေပးေဆာင္ပါသည္”ဟု ေျဖၿပီးမွ အိမ္ထဲသို႔ဝင္လာရာ ေယရႈက “ရွိမုန္၊ သင္မည္သို႔ထင္ျမင္သနည္း။ ကမာၻေျမႀကီး၏ရွင္ဘုရင္တို႔သည္ မည္သူ႔ထံမွ အခြန္အေကာက္မ်ားကို ေကာက္ခံၾကသနည္း။ မိမိတို႔၏သားမ်ားထံမွေလာ ၊ သို႔မဟုတ္ သူတစ္ပါးတို႔ထံမွေလာ” ဟု ေပတ႐ုကို ဆီး၍ေမးေတာ္မူ၏။
17:26 ေပတ႐ုကလည္း “သူတစ္ပါးတို႔ထံမွေကာက္ခံပါသည္”ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္ ေယရႈက “သို႔ျဖစ္လွ်င္ သားတို႔သည္ ကင္းလြတ္ခြင့္ရၾက၏။
17:27 သို႔ေသာ္ သူတို႔ကိုမမွားယြင္းေစရန္ ပင္လယ္သို႔သြား၍ ငါးမွ်ားေလာ့။ ပထမဦးဆုံးမိသည့္ငါးကိုယူ၍ ၎၏ပါးစပ္ကိုဖြင့္လွ်င္ သတာတဲ ေငြတစ္ျပားကိုေတြ႕လိမ့္မည္။ ၎ကိုယူ၍ ငါႏွင့္သင့္အတြက္ သူတို႔အား ေပးေဆာင္ေလာ့” ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။