Library · my

Mark 15

15:1 နံနက္​ေစာေစာ​အခ်ိန္​တြင္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္​အႀကီးအကဲ​မ်ား​သည္ သက္ႀကီးဝါႀကီး​မ်ား၊ က်မ္းျပဳ​ဆရာ​မ်ား​မွစ၍ တရား​လႊတ္ေတာ္​အဖြဲ႕ဝင္​အားလုံး​ႏွင့္အတူ ခ်က္ခ်င္း​တိုင္ပင္​ေဆြးေႏြး​ၾက​ၿပီးလွ်င္ ေယရႈ​ကို​ခ်ည္ေႏွာင္​လ်က္​ေခၚေဆာင္​သြား​ကာ ပိလတ္​မင္း​ထံ​အပ္ႏွံ​ၾက​၏။ 15:2 ထိုအခါ ပိလတ္​မင္း​က “သင္​သည္ ဂ်ဴး​လူမ်ိဳး​တို႔​၏​ဘုရင္​ေလာ”​ဟု ကိုယ္ေတာ္​အား ေမး​ေလ​၏။ ကိုယ္ေတာ္​က​လည္း “သင္​ေျပာ​သည့္​အတိုင္း​ေပတည္း” ​ဟု မိန႔္​ေတာ္မူ​၏။ 15:3 ယဇ္ပုေရာဟိတ္​အႀကီးအကဲ​တို႔​သည္ ကိုယ္ေတာ္​ကို အမ်ိဳးမ်ိဳး​စြပ္စြဲ​ၾက​၏။ 15:4 တစ္ဖန္ ပိလတ္​မင္း​သည္ ကိုယ္ေတာ္​အား “သင္​သည္ တစ္စုံတစ္ခုမွ်​မ​ေျဖ​ဘဲ​ေန​သေလာ။ သင့္​ကို​မည္မွ်ေလာက္​စြပ္စြဲ​ေန​ၾက​သည္​ကို ​ၾကည့္​ပါ”​ဟု ဆို​၏။ 15:5 သို႔ေသာ္ ေယရႈ​သည္ ေနာက္ထပ္ မည္သည့္​အရာ​ကို​မွ် ျပန္​၍ မိန႔္​ေတာ္​မ​မူ​ဘဲ​ေန​သျဖင့္ ပိလတ္​မင္း​သည္ အံ့ဩ​ေလ​၏။ 15:6 ပိလတ္​မင္း​သည္ ပြဲေတာ္​က်ေရာက္​တိုင္း လူ​တို႔​ေတာင္းဆို​သည့္​အက်ဥ္းသား​တစ္​ဦး​ကို လႊတ္​ေပး​ေလ့​ရွိ​၏။ 15:7 ထို​အခ်ိန္​တြင္ ဆူပူ​အုံႂကြ​မႈ​ျဖစ္စဥ္​က လူသတ္မႈ​က်ဴးလြန္​သျဖင့္ ဆူပူ​အုံႂကြ​သူ​မ်ား​ႏွင့္အတူ​အက်ဥ္းခ်​ခံရ​သည့္ ဗာရဗၺ​ဟု​ေခၚ​ေသာ​သူ​တစ္​ဦး​ရွိ​၏။ 15:8 လူထု​ပရိသတ္​သည္​ေရာက္​လာ​၍ ျပဳ​ေလ့​ရွိ​သည့္​အတိုင္း သူ​တို႔​အတြက္​ေဆာင္႐ြက္​ေပး​ရန္ ေတာင္းဆို​ၾက​၏။ 15:9 ပိလတ္​မင္း​က​လည္း “သင္​တို႔​အတြက္ ဂ်ဴး​လူမ်ိဳး​တို႔​၏​ဘုရင္​ကို လႊတ္ေပး​ေစ​လို​သေလာ”​ဟု သူ​တို႔​အား ျပန္​၍​ေမး​ေလ​၏။ 15:10 ထိုသို႔​ေမး​ျခင္း​မွာ ယဇ္ပုေရာဟိတ္​အႀကီးအကဲ​တို႔​သည္ မလိုမုန္းထား​စိတ္​ျဖင့္ ေယရႈ​ကို​အပ္ႏွံ​ခဲ့​ေၾကာင္း ပိလတ္​မင္း​သိ​ေသာေၾကာင့္​ျဖစ္​၏။ 15:11 သို႔ေသာ္ ယဇ္ပုေရာဟိတ္​အႀကီးအကဲ​တို႔​သည္ ဗာရဗၺ​ကို​သာ လႊတ္​ေပး​မည့္​အေၾကာင္း ေတာင္းဆို​ၾက​ရန္ လူထု​ပရိသတ္​ကို​လႈံ႕ေဆာ္​ၾက​၏။ 15:12 ထိုအခါ ပိလတ္​မင္း​က “သို႔ျဖစ္လွ်င္ ဂ်ဴး​လူမ်ိဳး​တို႔​၏​ဘုရင္​ဟု သင္​တို႔​ေခၚ​ေသာ​သူ​ကို မည္သို႔​ျပဳ​ရ​မည္နည္း”​ဟု တစ္ဖန္ ေမး​ေလ​ေသာ္ 15:13 သူ​တို႔​က “သူ႔​ကို​လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚ၌​တင္​လိုက္​ပါ”​ဟု ျပန္​၍​ေအာ္ဟစ္​ၾက​၏။ 15:14 ပိလတ္​မင္း​က​လည္း “အဘယ္ေၾကာင့္​နည္း။ သူ​သည္ မည္သည့္​အျပစ္​ကို​က်ဴးလြန္​ခဲ့​သနည္း”​ဟု ျပန္​ေမး​ေသာ္လည္း သူ​တို႔​က “သူ႔​ကို​လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚ၌​တင္​လိုက္​ပါ”​ဟု ပို၍​ေအာ္ဟစ္​ၾက​၏။ 15:15 ပိလတ္​မင္း​သည္ လူထု​ပရိသတ္​ကို​ေက်နပ္​ေစ​လို​၍ သူ​တို႔​အတြက္ ဗာရဗၺ​ကို​လႊတ္​ေပး​ေလ​၏။ ေယရႈ​ကို​မူကား က်ာပြတ္​ျဖင့္​႐ိုက္ႏွက္​ေစ​ၿပီးေနာက္ လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚ၌​တင္​ရန္ အပ္ႏွံ​လိုက္​ေလ​၏။ 15:16 ထိုအခါ စစ္သား​မ်ား​သည္ ႐ုံးေတာ္​ဟု​ေခၚ​ေသာ ဘုရင္ခံ​၏​အိမ္​ေတာ္​ဝင္း​ထဲသို႔ ကိုယ္ေတာ္​ကို​ေခၚေဆာင္​သြား​၍ တပ္ဖြဲ႕​တစ္ဖြဲ႕လုံး​ကို​စု႐ုံး​ေစ​ၾက​၏။ 15:17 ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္​အား ခရမ္းေရာင္​ဝတ္လုံ​ကို​ဝတ္​ေစ​လ်က္ ဆူး​ပင္​ကို သရဖူ​အျဖစ္​ရစ္ေခြ​၍​ေဆာင္း​ေစ​ၿပီးလွ်င္ 15:18 “ဂ်ဴး​လူမ်ိဳး​တို႔​၏​ဘုရင္၊ မဂၤလာရွိ​ပါေစေသာ”​ဟု ကိုယ္ေတာ္​အား​ႏႈတ္ဆက္​ၾက​၏။ 15:19 ထို႔ျပင္ ကိုယ္ေတာ္​၏​ဦးေခါင္း​ကို က်ဴ႐ိုး​ျဖင့္​႐ိုက္​ကာ ကိုယ္ေတာ္​ကို​တံေတြး​ႏွင့္​ေထြး​၍ ဒူး​ေထာက္​လ်က္ ကိုယ္ေတာ္​ကို​ရွိခိုး​ၾက​၏။ 15:20 ထိုသို႔ ကိုယ္ေတာ္​ကို​ေျပာင္ေလွာင္​ၾက​ၿပီးေနာက္ ခရမ္းေရာင္​ဝတ္လုံ​ကို​ခြၽတ္​၍ ကိုယ္ေတာ္​၏​အဝတ္​ကို​ျပန္​ဝတ္​ေစ​ၿပီးလွ်င္ လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚ​၌​တင္​ရန္ ေခၚထုတ္​သြား​ၾက​၏။ 15:21 ထိုစဥ္ အလက္ဇျႏၵား​ႏွင့္​႐ုဖု​တို႔​၏​ဖခင္​ျဖစ္​သည့္ ကုေရေန​ၿမိဳ႕သား​ရွိမုန္​သည္ ေတာ႐ြာ​မွ​လာ​၍ လမ္း​၌​ျဖတ္သြား​သည္​ကို သူ​တို႔​ေတြ႕​သျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္​၏​လက္ဝါးကပ္တိုင္​ကို သူ႔​အား အတင္းအက်ပ္​ထမ္း​ေစ​ၾက​၏။ 15:22 ဤသို႔ျဖင့္ သူ​တို႔​သည္ ကိုယ္ေတာ္​ကို ဦးေခါင္းခြံ​အရပ္​ဟု​အဓိပၸာယ္​ရွိ​ေသာ ေဂါလေဂါသ​အရပ္​သို႔​ေခၚေဆာင္​သြား​ၿပီးလွ်င္ 15:23 ကိုယ္ေတာ္​အား မုရန္​ေရာစပ္​ထား​ေသာ​စပ်စ္​ဝိုင္​ကို တိုက္​ၾက​၏။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္ေတာ္​သည္ ေသာက္​ေတာ္​မ​မူ။ 15:24 ထိုအခါ သူ​တို႔​သည္ ကိုယ္ေတာ္​ကို လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚ၌​တင္​ၾက​ၿပီး ကိုယ္ေတာ္​၏​အဝတ္​ေတာ္​မ်ား​အား မည္သူ​က မည္သည့္​အဝတ္​ယူ​ရ​မည္​ကို မဲ​ခ်​၍ ခြဲေဝ​ၾက​၏။ 15:25 ကိုယ္ေတာ္​ကို လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚ​၌​တင္​ၾက​သည့္​အခ်ိန္​မွာ နံနက္​ကိုး​နာရီ ​ျဖစ္​၏။ 15:26 ကိုယ္ေတာ္​အေပၚ​တင္​ေသာ​စြဲခ်က္​ကို​ေရး​ထား​သည့္​ကမၸည္းစာ​မွာ “ဂ်ဴး​လူမ်ိဳး​တို႔​၏​ဘုရင္”​ဟူ၍​ျဖစ္​၏။ 15:27 ဓားျပ​ႏွစ္​ေယာက္​တို႔​ကို​လည္း ကိုယ္ေတာ္​ႏွင့္အတူ လက္ယာ​ေတာ္​ဘက္​တြင္​တစ္​ေယာက္၊ လက္ဝဲ​ေတာ္​ဘက္​တြင္​တစ္​ေယာက္ လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚ၌​တင္​ၾက​၏။ 15:28 [ဤသို႔ျဖင့္ “သူ​သည္ တရားမဲ့​ေသာ​သူ​တို႔​၏​စာရင္း​တြင္​ထည့္သြင္း​ျခင္း​ခံရ​၏” ​ဟူေသာ​က်မ္းခ်က္​သည္ ျပည့္စုံ​ျခင္း​သို႔​ေရာက္​ေလ​၏။ ] 15:29 ျဖတ္သန္း​သြားလာ​ေသာ​သူ​တို႔​သည္ မိမိ​တို႔​ေခါင္း​ကို​ခါယမ္း​လ်က္ “ေဟ့၊ ဗိမာန္​ေတာ္​ကို​ၿဖိဳဖ်က္​၍ သုံး​ရက္​အတြင္း​တည္ေဆာက္​မည့္​သူ၊ 15:30 လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚမွ​ဆင္း​လာ​၍ သင့္ကိုယ္သင္​ကယ္တင္​ေလာ့”​ဟု ကိုယ္ေတာ္​ကို​ေစာ္ကား​ေျပာဆို​ၾက​၏။ 15:31 ထိုနည္းတူ ယဇ္ပုေရာဟိတ္​အႀကီးအကဲ​တို႔​သည္​လည္း က်မ္းျပဳ​ဆရာ​တို႔​ႏွင့္အတူ ကိုယ္ေတာ္​ကို​ေျပာင္ေလွာင္​ၾက​ကာ “သူ​သည္ သူတစ္ပါး​တို႔​ကို​ကယ္တင္​ခဲ့​ေသာ္လည္း မိမိကိုယ္ကို​မ​ကယ္တင္​ႏိုင္​ပါ​တကား။ 15:32 ငါ​တို႔​ေတြ႕ျမင္​၍ ယုံၾကည္​ႏိုင္​ရန္ အစၥေရး​ဘုရင္​ျဖစ္​ေသာ​ခရစ္ေတာ္​သည္ ယခု​ပင္ လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚမွ ဆင္း​လာ​ပါေစ”​ဟု အခ်င္းခ်င္း​ေျပာဆို​ၾက​၏။ ကိုယ္ေတာ္​ႏွင့္အတူ လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚ၌​တင္​ထား​ျခင္း​ခံရ​ေသာ​သူ​တို႔​သည္​လည္း ကိုယ္ေတာ္​ကို​ကဲ့ရဲ႕​ျပစ္တင္​ၾက​၏။ 15:33 မြန္းတည့္​ခ်ိန္ ​ေရာက္​ေသာအခါ ေျမ​တစ္ျပင္လုံး​၌ အေမွာင္​က်ေရာက္​လာ​၍ မြန္းလြဲ​သုံး​နာရီ ​တိုင္ေအာင္ ထိုသို႔​ျဖစ္​ေလ​၏။ 15:34 မြန္းလြဲ​သုံး​နာရီ ​အခ်ိန္​တြင္ ေယရႈ​သည္ က်ယ္ေလာင္​ေသာ​အသံ​ျဖင့္ “ဧလိ၊ ဧလိ၊ လာမာ ရွာဗခသာနိ”​ဟု ေအာ္ဟစ္​ေတာ္မူ​၏။ ၎​၏​အဓိပၸာယ္​မွာ “အကြၽႏ္ုပ္​၏​ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္​၏​ဘုရား၊ အကြၽႏ္ုပ္​ကို အဘယ္ေၾကာင့္​စြန႔္ပစ္​ေတာ္မူ​သနည္း” ​ဟူ၍​ျဖစ္​၏။ 15:35 အနီး​၌​ရပ္​ေန​ေသာ​သူ​အခ်ိဳ႕​တို႔​သည္​ၾကား​လွ်င္ “ၾကည့္​ပါ။ သူ​သည္ ဧလိယ​ကို​ေခၚ​ေန​သည္”​ဟု ဆို​ၾက​၏။ 15:36 ထိုအခါ လူ​တစ္​ဦး​သည္​ေျပးသြား​၍ ေရျမႇဳပ္​ကို ဝိုင္ခ်ဥ္​ႏွင့္​ျပည့္​ေစ​ၿပီးလွ်င္ က်ဴ႐ိုး​ေပၚ​တပ္​လ်က္ ကိုယ္ေတာ္​အား​ေသာက္​ေစ ​ကာ “ရွိပါေလေစ။ ဧလိယ​သည္ သူ႔​ကို ေအာက္သို႔​ခ်​ရန္ လာ​မည္​၊ မ​လာ​မည္​ကို ငါ​တို႔​ၾကည့္​ၾက​စို႔”​ဟု ဆို​ေလ​၏။ 15:37 ထို႔ေနာက္ ေယရႈ​သည္ က်ယ္ေလာင္​ေသာ​အသံ​ျဖင့္​ေႂကြးေၾကာ္​ၿပီးလွ်င္ အသက္​ခ်ဳပ္ၿငိမ္း​ေတာ္မူ​၏။ 15:38 ထိုအခါ ဗိမာန္​ေတာ္​ကန႔္လန႔္ကာ​သည္ အထက္စြန္း​မွ ေအာက္စြန္း​တိုင္ေအာင္ ႏွစ္​ျခမ္း​ကြဲ​သြား​ေလ​၏။ 15:39 ကိုယ္ေတာ္​ဘက္​သို႔​မ်က္ႏွာမူ​လ်က္ ရပ္​ေန​ေသာ​တပ္မႉး​သည္ ကိုယ္ေတာ္​အသက္​ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ​ေတာ္မူ​ပုံ​ကို ေတြ႕ျမင္​ေသာအခါ “ဤ​သူ​သည္ အမွန္ပင္ ဘုရားသခင္​၏​သား​ေတာ္​ျဖစ္​သည္”​ဟု ဆို​ေလ​၏။ 15:40 ထို​အရပ္​၌ အေဝး​မွ​ၾကည့္​ေန​ေသာ​အမ်ိဳးသမီး​မ်ား​လည္း​ရွိ​ၾက​၏။ သူ​တို႔​အထဲတြင္ မာဂဒလ​ၿမိဳ႕သူ​မာရိ၊ ယာကုပ္​အငယ္​ႏွင့္​ေယာေသ​တို႔​၏​မိခင္​ျဖစ္​ေသာ​မာရိ​ႏွင့္ ဆလိုေမ​တို႔​လည္း​ပါ​၏။ 15:41 သူ​တို႔​သည္ ဂါလိလဲ​နယ္​၌ ကိုယ္ေတာ္​ရွိ​ေတာ္မူ​ခဲ့​စဥ္က ေနာက္​ေတာ္​သို႔​လိုက္​၍ ကိုယ္ေတာ္​ကို​လုပ္ေကြၽး​ျပဳစု​ခဲ့​သူ​မ်ား​ျဖစ္​ၾက​၏။ သူ​တို႔​အျပင္ ကိုယ္ေတာ္​ႏွင့္အတူ ေဂ်႐ုဆလင္​ၿမိဳ႕​သို႔​လိုက္ပါ​လာ​သည့္ မ်ားစြာ​ေသာ​အျခား​အမ်ိဳးသမီး​မ်ား​လည္း​ရွိ​ၾက​၏။ 15:42 ထို​ေန႔​သည္ ျပင္ဆင္​ရာ​ေန႔​တည္းဟူေသာ အဖိတ္ေန႔​ျဖစ္​သျဖင့္ ညေနခ်မ္း​အခ်ိန္​ေရာက္​ေသာအခါ 15:43 ဂုဏ္သေရ​ႀကီးျမင့္​ေသာ လႊတ္ေတာ္​အဖြဲ႕ဝင္​တစ္​ဦး​ျဖစ္ၿပီး ဘုရားသခင္​၏​ႏိုင္ငံ​ေတာ္​ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္​ေန​သူ​လည္း​ျဖစ္​ေသာ အရိမသဲ​ၿမိဳ႕သား​ေယာသပ္​သည္​ေရာက္လာ​၍ ပိလတ္​မင္း​ထံသို႔ ရဲရင့္​စြာ​ဝင္​ကာ ေယရႈ​၏​အေလာင္း​ေတာ္​ကို ေတာင္း​ေလ​၏။ 15:44 ပိလတ္​မင္း​သည္ ေယရႈ​ေသဆုံး​ၿပီ​ေလာ​ဟု​အံ့ဩ​၍ တပ္မႉး​ကို​ေခၚ​လ်က္ ေယရႈ​ေသဆုံး​ၿပီ​ျဖစ္​ေၾကာင္း ဟုတ္​၊ မ​ဟုတ္​ေမး​ေလ​၏။ 15:45 တပ္မႉး​ထံမွ ဟုတ္မွန္​ေၾကာင္း​သိ​ရ​လွ်င္ အေလာင္း​ေတာ္​ကို ေယာသပ္​အား​ေပး​ေလ​၏။ 15:46 ထိုအခါ ေယာသပ္​သည္ ပိတ္ေခ်ာ​ကို​ဝယ္​ၿပီးလွ်င္ အေလာင္း​ေတာ္​ကို လက္ဝါးကပ္တိုင္​ေပၚမွ​ခ်​၍ ပိတ္ေခ်ာ​ျဖင့္​ပတ္ရစ္​ကာ ေက်ာက္ေဆာင္​၌​ထြင္း​ထား​ေသာ သခ်ႋဳင္း​ဂူ​ထဲတြင္​သြင္းထား​၏။ ထို႔ေနာက္ ေက်ာက္တုံး​ကို​လွိမ့္​၍ သခ်ႋဳင္း​ဂူ​ဝ​ကို ပိတ္​ထား​ေလ​၏။ 15:47 မာဂဒလ​ၿမိဳ႕သူ​မာရိ​ႏွင့္ ေယာေသ​၏​မိခင္​ျဖစ္​ေသာ​မာရိ​တို႔​သည္​လည္း မည္သည့္​ေနရာ​၌ အေလာင္း​ေတာ္​ထား​ၾက​သည္​ကို ၾကည့္ရႈ​ၾက​၏။